Funkcje administracyjne

Historia dowiodła ich zasadniczej roli w rozwoju demograficznym i infrastrukturalnym miasta, które w przededniu hiszpańskiej konkwisty i zniszczenia liczyło ok. I 5 km pow., koncentrując: na swym terytorium 250-300 tys. mieszkańców. Ze względu na rozległe chinampas, zajmujące łącznie ok. 120 km². Przełomowym etapem w procesie urbanizacji kontynentu była jego kolonizacja zapoczątkowana przez hiszpańskich konkwistadorów. Podporządkowana pierwotnie celom ekonomicznym oraz działalności misyjnej, prowadziła m.in. do zakładania ośrodków typu miejskiego, naśladujących w’ przestrzennej i funkcjonalnej formie wzory europejskie  (program uprawnienia budowlane na komputer).

Były to zarówno ośrodki portowe, stanowiące bazę kolonialnego podboju i wymiany handlowej z metropolią (np. Veracruz i Portobelo), jak też miasta powstające w głębi lądu, często na gruzach osiedli i miast indiańskich, pełniące ważne funkcje administracyjne, wojskowe oraz gospodarcze (np. Taxco, obecnie Taxco de Alarcón, i Potosf - ważne ośrodki wydobycia srebra) (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Do grupy najwcześniejszych osiedli miejskich założonych przez I tiszpanów w latynoskiej części Ameryki Północnej, zwanej od 1535 Nową Hiszpanią, należały: Santo Domingo na Haiti, czyli Hispanioli (1496), Santiago de Cuba i Puerto Principe (oba 1514) oraz Hawana (La Habana, 1514, przeniesiona na obecne miejsce 1515) na Kubie, San Juan na Puerto Rico (1521), a także leżące w strefie Międzymorza Veracruz (1519), Panama (Panama, 1519), Antigua (Antigua Guatemala, 1524), San Salwador (San Salvador, 1525), Campeche (1540), Guadalajara (15 50, od 1542 w obecnym miejscu) czy Valladolid (1541, od 18215 Morelia) (uprawnienia budowlane).

Najważniejszym ośrodkiem pełniącym w Nowej Hiszpanii funkcję stołeczną był wówczas Meksyk (Mexico, Ciudad de Mexico) założony w 1521 w miejscu całkowicie zniszczonej przez H. Cortesa stolicy imperium Azteków - Tenochtitlan (zadecydowała o tym m.in. konieczność zlikwidowania azteckich symboli religijnych, takich jak wielkie świątynie Tenochtitlan i Tlatelolco, co miało stanowić swoisty wstęp do przyszłej chrystianizacji Indian) (program egzamin ustny).

Hiszpańscy kolonizatorzy

Hiszpańscy kolonizatorzy byli także pionierami osadnictwa typu miejskiego w pd. i zach. rejonach obecnych Stanów Zjednoczonych. W ramach procesu kolonizacji oraz chrystianizac ji tych obszarów przez franciszkańskich i jezuickich misjonarzy tworzono tu tzw. presidios - ośrodki garnizonowe z regularnym wojskiem, pueblos - centra handlu i produkcji rolnej, oraz tradycyjne centra misyjne. Zakładane przez Hiszpanów osady pełniły ” funkcje. Tak lip. w 1609 Santa Fe (pierwotna nazwa La Villa Real de la Santa Fe de San Francisco) było zarówno presidio, jak i ośrodkiem misyjnym (opinie o programie). Dzisiejsze San Francisco założone zostało w 1776 jako presidio, gdzie stacjonował garnizon liczący jedynie 35 żołnierzy. Z kolei sięgające 1781 początki Los Angeles związane są z funkcją pueblo (pierwotna nazwa osady brzmiała El Pueblo cle la Reina de los Angeles), które zasiedlało pierwotnie 11 hiszpańskich rodzin (segregator aktów prawnych).

Znacznie później rozpoczął się proces urbanizacji pozostałych części kontynentu. Związany on był gł. z kolonizowaniem tych ziem przez francuskich i angielskich osadników. Miał charakter w pełni pionierski, a to ze względu na zupełny brak ośrodków typu miejskiego, co stanowiło rezultat znacznie niższego poziomu cywilizacyjnego tamtejszej ludności indiańskiej. Praktycznie dopiero z pocz. XVII w. zaczyna się tu zakładanie niewielkich osiedli typu miejskiego, pełniących gł. funkcje portowo- -handlowe, gospodarczo silnie związanych z europejską macierzą (promocja 3 w 1).

Z Nowym Jorkiem siało się największym portem zbożowym świata, liczącym w 1870 niemal 300 tys. mieszkańców. Z kolei położone nad Missisipi Saint Louis zyskało na znaczeniu dzięki żeglugowemu połączeniu z Nowym Orleanem, odnotowując wzrost zaludnienia z 6 tys. w 1830 do 31 I tys. w 1870. Wspomniane już Cincinnati zwiększyło liczbę mieszkańców do 216 tys., natomiast największe miasto Zachodniego Wybrzeża - San Francisco, w 1870 miało ich blisko 150 tys.