Grubość zastosowanej warstwy

Grubość zastosowanej warstwy uzależnia się od charakterystyki widmowej Wartości współczynnika pochłaniania dźwięku a w funkcji częstotliwości drgań płytek pilśniowych porowatych nacinanych, umieszczonych bezpośrednio na ściance (krzywa 1) oraz w odległościach od ścianki kolejno: 2,5 cm (krzywa 2), 5 cm (krzywa 3), 7,5 cm (krzywa 4) i 10 cm (krzywa 5) (program uprawnienia budowlane na komputer). Jak widać z rysunku płytka umieszczona bezpośrednio na ściance wykazuje stosunkowo gorsze własności dźwiękochłonne w zakresie małych i średnich częstotliwości. Własności te ulegają w tym zakresie poprawie wtedy, gdy płytka jest odsunięta od ścianki, a to dlatego, że fale dźwiękowe przenikając częściowo na drugą stronę ścianki odbijają się od niej i ponownie są przez tę płytkę tłumione (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W celu zabezpieczenia zastosowanego materiału dźwiękochłonnego (pokrycia) przed uszkodzeniem stosuje się od wewnętrznej strony obudowy osłonę wykonaną np. z blachy perforowanej, siatki drucianej, siatki metalowej lub z tworzywa sztucznego. Jeżeli stosunek powierzchni otworów do całkowitej powierzchni osłony ma wartości p ^ 0,3, to zastosowanie takiego pokrycia nie zmniejsza skuteczności działania użytego materiału dźwiękochłonnego (uprawnienia budowlane). Jeżeli materiał ten jest kruchy, wówczas dla zapobieżenia jego wysypywaniu się lub dodatkowemu zapyleniu wewnątrz obudowy, a równocześnie dla ochrony materiału przed wilgocią, zaoliwieniem itp. oddziaływaniami związanymi z pracą zamkniętej w obudowie maszyny, należy pomiędzy ten materiał a pokrycie ochronne włożyć folię np. polietylenową lub poliamidową, okrywając nią szczelnie materiał dźwiękochłonny. Folia powinna być ułożona luźno napięcie folii może powodować zmianę i pogorszenie charakterystyki pochłaniania zastosowanego ustroju dźwiękochłonnego (program egzamin ustny).

Połączenia dwóch stykających się ze sobą elementów obudowy o podobnej konstrukcji. W rozwiązaniu tym uszczelnienie wykonano z pasków gumy 7, które są ściskane przy zastosowaniu śruby 8 i stalowych płaskowników 9 od zewnętrznej i wewnętrznej strony obudowy (opinie o programie).

Obecności szpar

Podane zależności dają wyniki zbliżone do rzeczywistych w przypadku otworów, których wymiary liniowe są stosunkowo duże w porównaniu z długością fal dźwiękowych przedostających się przez otwór, a więc dla częstotliwości występujących w hałasie powodowanym przez przeciętnie spotykane źródła w przypadku otworów o powierzchni S > 0,5 m² (segregator aktów prawnych).

Ponieważ na krawędzi otworu następuje ugięcia fal dźwiękowych tym większe, im mniejsze są jego wymiary w porównaniu z długością fali, dlatego też zmniejszenie skuteczności akustycznej wskutek obecności takiego stosunkowo małego otworu ocenia się, przyjmując sytuację zastępczą taką, jakby jego powierzchnia skuteczna była m razy większa od powierzchni rzeczywistej; współczynnik m uwzględnia efektywność przenikania energii akustycznej przez dany otwór.

Wartości współczynnika m dla otworów okrągłych o średnicy mniejszej od 0,5 cm w zależności od stosunku długości fali dźwiękowej do wartości tej średnicy. Zmniejszenie skuteczności tłumienia wskutek obecności szpar i innych podobnych nieszczelności trudniej jest ująć zależnościami liczbowymi zwłaszcza wówczas, gdy szerokość szczeliny jest mniejsza od połowy długości przenoszonej fali dźwiękowej, a głębokość równa połowie lub wielokrotności połowy długości tej fali (promocja 3 w 1).

Można przyjąć, że skuteczna powierzchnia szpary jest 10H-20 razy większa od powierzchni rzeczywistej, a więc stosunkowo niewielkie nieszczelności mogą powodować duże zmniejszenie izolacyjności akustycznej obudowy. Ogólnie można też stwierdzić, że w przypadku otworów podłużnych występujących w cienkich ściankach wartość współczynnika efektywności przenikania m jest większa niż w przypadku ścianek grubszych. Wg Bruela wartości współczynnika m dla szczelin w zależności od stosunku długości szczeliny l do jej szerokości a; krzywa 1 dotyczy przegrody o ściankach nieskończenie cienkich, krzywa 2 przegrody o grubości równej 0,5]/ la.