Hydrocyklon

Hydrocyklon ma większe zastosowanie raczej do usuwania drobnych pyłów niż do klasyfikacji piasku (program uprawnienia budowlane na komputer). Zamiast siły ciężkości wykorzystywanej w poprzednich klasyfikatorach wprowadzono tu działanie siły odśrodkowej. Do osadnika wykształconego o przekroju kołowym zwężającym się ku dołowi wprowadza się stycznie do ściany mieszaninę piasku z wodą z dość znaczną prędkością.

W wyniku wirowego ruchu cieczy materiał gruby gromadzi się przy ścianach zewnętrznych, przesuwa się ku dołowi i wypływa dolnym wypustem, zaś materiał drobny unoszony do środka wypływa górnym wypustem (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Klasyfikatory. W zależności od potrzeby klasyfikatory można montować w zestawy dające określoną dokładność sortowania w żądanych przedziałach. Urządzenie takie zastosowano przy budowie przegrody w Rain.

Piasek otrzymany w wyniku klasyfikacji zawiera taki procent wody, że bezpośrednie zastosowanie go do betonu dającego się wibrować, o niskim współczynniku wodocementowym jest niemożliwe. Wilgotność tego piasku wynosi 50%, a więc nawet przy najniższym punkcie piaskowym przekroczy ilość wody obliczoną dla betonu wilgotnego (uprawnienia budowlane). Zachodzi więc konieczność odwodnienia piasku. Stopień odwodnienia zakładamy w zależności od tego, czy zamierzamy dozować do betoniarki piasek nasycony wodą, czy też o małym procencie wilgotności. Jak wiadomo dozowanie piasku mokrego zapewnia mniejszy rozrzut wyników przy określaniu konsystencji betonu aniżeli w przypadku stosowania piasku mokrego drugiego rodzaju. Magazynowanie piasku bezpośrednio po klasyfikacji w silosach wprowadza do wnętrza duże ilości wody, która wprawdzie częściowo odpływa, ale w ciągu procesu betonowania daje duże wahania wilgotności piasku.

Odwodnienie piasku w silosach uzyskuje się przez odpowiednie kształtowanie dna (program egzamin ustny). Zamiast lejów, ułatwiających wypływ piasku stosuje się dna płaskie z odprowadzeniem wody na zewnątrz. W tak zwanej „martwej przestrzeni” znajduje się gruby żwir, który działa jako warstwa drenująca. Zastosowanie sit o odpowiednio drobnych oczkach lub zbiorników perforowanych, względnie sit walcowych jest nieodpowiednie, ponieważ wraz z wodą wypływają zbyt duże ziarna piasku.

Odwodnienie piasków

Ponadto w przypadku zastosowania zbyt małych otworów urządzenie ulega zamuleniu, wymaga częstego płukania, a więc przerywa ciągłość robót betonowych. Lepsze wyniki daje urządzenie ślimakowe lub odwadniacz łopatkowy. Piasek z wodą znajdujący się w dolnym zbiorniku urządzenia ślimakowego jest unoszony ruchem podajnika ślimakowego ku górze. W czasie tego ruchu woda spływa w dół, a piasek mokry wysypuje się z górnego wypustu. Wilgotność tak uzyskanego piasku wynosi ok. 25%. Urządzenie to daje dobre wyniki dla piasków o frakcjach powyżej 0,5 mm. Frakcje poniżej tej granicy zostają częściowo wypłukane (opinie o programie).

Duży postęp w tej dziedzinie dało zastosowanie urządzeń opartych na działaniu siły odśrodkowej lub wibrowania. W jednym i drugim przypadku jest gwarancja utrzymania granicy wymywanych ziarn do średnicy 0,1 mm, a nawet w razie potrzeby poniżej.
Urządzeniem pierwszego rodzaju jest hydrocyklon.

Wskutek wibrowania woda wraz z pyłami wypływa przez otworki w ścianach bocznych urządzenia, a prawie suchy piasek wysypuje się przez rynnę. Jak wykazuje praktyka, działanie wibrowania na mokry piasek stwarza tego rodzaju warunki, że piasek drobny nie wypływa wraz z wodą przez boczne otwory urządzenia. Tworzy się coś w rodzaju filtru, który nie przepuszcza ziarn względnie suchych (segregator aktów prawnych).
Odwodnienie piasków można wykonywać także na sitach łukowych.

Kruszywo i cement należą do materiałów masowo stosowanych w budownictwie. Ten fakt masowości wymaga od służby zaopatrzeniowej, zajmującej się całokształtem problemów związanych z organizacją dostaw i gospodarką materiałową w przedsiębiorstwie, dobrej znajomości właściwości materiałów oraz wielostronnej analizy, przede wszystkim z punktu widzenia powstających tutaj kosztów (promocja 3 w 1).