Ilość węglanu wapniowego

Ponieważ ilość węglanu wapniowego zmniejsza się, wzrost intensywności linii belitu należy przypisać powstawaniu nowej fazy. Przy dalszym wzroście temperatury intensywność linii belitu (1,75 i 2,63 A) wzrasta. W mieszaninach surowcowych serii III linie belitu pojawiają się dopiero w temperaturze 900°C (program uprawnienia budowlane na komputer).
Różnice występujące w procesach tworzenia się krzemianu wapniowego można wytłumaczyć przyspieszeniem rozkładu składników wyjściowych, a przy dalszym wzroście temperatury - wcześniejszym wystąpieniem eutektyk lokalnych w niższej temperaturze w mieszaninach surowcowych serii I i II.

Belit powstaje w dość niskiej temperaturze (800-i-900oC), jednakże intensywność jego linii jest mała. Podwyższenie temperatury wypalania sprzyja lepszej krystalizacji krzemianu wapniowego, co prowadzi do wzmocnienia linii belitu - 2,77 i 2,73 A.
W mieszaninach surowcowych wszystkich serii o dużym module nasycenia obserwuje się w temperaturze 1200°C wystąpienie linii alitu: 1,48, 3,039 i 3,02 A. Intensywność tych linii zwiększa się ze wzrostem temperatury wypalania (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W mieszaninach surowcowych serii I i II przy podwyższeniu temperatury od 1350 do 1400°C nie obserwuje się wyraźnego zwiększenia intensywności tych linii. W spiekach mieszaniny surowcowej zestawu 5, serii I, nie udało się wykryć linii alitu.

W spiekach mieszanin surowcowych zestawu 5, serii II i III, występują linie alitu: 1,62; 3,039 A.
Na podstawie danych analizy termicznej i analizy rentgenowskiej można prześledzić przemiany zachodzące przy ogrzewaniu mieszanin surowcowych do produkcji klinkierów portlandzkich. W celu przestudiowania procesów spiekania badanych klinkierów przeprowadzono dodatkowe badania (uprawnienia budowlane).

Proces wiązania wapna

W celu poznania charakteru wiązania wolnego wapna oznaczano jego zawartość i straty prażenia w próbkach wypalanych w różnych temperaturach. Ilość wapna w związkach określa się jako różnicę między ogólną ilością tlenku wapniowego (CaOchem) a ilością wolnego tlenku wapniowego (CaOwolne) i tlenku wapniowego związanego w węglan (CaOCaCQ3) (program egzamin ustny).
Przy wypalaniu badanych mieszanin surowcowych obserwuje się szybki spadek CaO w wyniku reakcji w stanie stałym: w przypadku mieszanin surowcowych serii I zostaje na tym etapie (do 1200°C) związane 90-^98% ogólnej ilości wapna, w przypadku mieszanin surowcowych serii II - ogółem 83-f-88% CaO, a w przypadku mieszanin surowcowych serii III - ogółem 71-87% CaO (opinie o programie).

Polepszenie procesu wiązania tlenku wapniowego, ze zwiększeniem zawartości tlenku żelazowego, następuje w mieszaninach surowcowych wskutek zwiększonej zawartości stopu w niskiej temperaturze i zmniejszenia jego lepkości, na co wskazuje P.P. Budników (segregator aktów prawnych).
Pewne zahamowanie procesu wiązania wapna w mieszaninach surowcowych serii II w zakresie temperatury 900-100°C jest uwarunkowane, według autorów, obecnością trudno rozkładających się związków magnezu (augit, oliwin). Przy wzroście temperatury tlenki magnezu, wspólnie z tlenkami żelaza, sprzyjają powstawaniu stopu i tym samym przyspieszają proces powstawania nowych faz. Poza tym, tlenek magnezowy w obecności alkaliów w mieszaninach surowcowych (1,54-1,92%) przyczynia się do łatwiejszego wiązania wapna w procesie wypalania klinkieru [9], gdyż obecność jonów Na+, K+ i Mg2+ powoduje zmniejszenie lepkości stopu (promocja 3 w 1).

W temperaturze poniżej 1000°C zawartość związanego wapna w mieszaninach surowcowych serii III jest nieco mniejsza niż w mieszaninach surowcowych serii I i II. We wszystkich mieszaninach surowcowych stwierdzono jednak dużą szybkość wiązania wapna do temperatury 1000°C, co tłumaczy się dużą zawartością reaktywnych wolnych tlenków. Większa szybkość przebiegu procesu wiązania w mieszaninach surowcowych serii I i II jest więc wywołana powstawaniem w nich, w niższej temperaturze, dostatecznej ilości reaktywnych tlenków.