Istotne niebezpieczeństwo zawilgocenia

Istotne niebezpieczeństwo zawilgocenia i przewiewania ścian zewnętrznych stwarzają spoiny pionowe i poziome, występujące w elewacji budynku (uprawnienia budowlane).

Poszczególne wielkowymiarowe elementy ścian zewnętrznych odkształcają się pod wpływem obciążeń i ruchów termicznych, czy też skurczu materiałowego, co powoduje periodyczną zmianę szerokości spoin. Istotny wpływ na skalę tego zjawiska ma wymiar prefabrykatów, materiał i struktura ścian (program na telefon).

W ścianach o strukturze jednomateriałowej warstwa fakturowa jest wiązana w procesie produkcji z podłożem (głównym materiałem ściany) i nie posiada swobody odkształceń (program na komputer). Skurcz prefabrykatów w dużym stopniu przebiega przed ich wbudowaniem (szczególnie w gazobetonach autoklawizo- wanych), a średnia temperatura ściany jednomateriałowej nie podlega większym wahaniom między latem a zimą (ok. 10°C). Te względy, jak również stosunkowo duże zazwyczaj grubości ścian — 30—40 cm dla warunków polskich — z betonów lekkich (żużlobeton, keramzytobeton, pumekso- beton) pozwalają na wykonywanie spoin płaskich wypełnionych zaprawą, podobnie jak w budownictwie tradycyjnym (program egzamin ustny). Woda, przedostając się przez ew. rysy w fakturze lub spoinach, dzięki kapilarnym własnościom porowatych materiałów ściennych rozchodzi się równomiernie w całej masie ściany, nie powodując jednak — dzięki dużej grubości ścian — mokrych plam od wewnątrz.

Po upływie pewnego czasu ściany te oddają wilgoć na zewnątrz, powracając do stanu powietrzno-suchego (opinie o programie).

Beton lekki

W tym typie ścian ważne jest, aby warstwa elewacyjna nie przepuszczała wody do wnętrza ściany, a jednocześnie była na tyle przepuszczalna, żeby nie hamować wysychania ścian na zewnątrz. Osiąga się to zwykle przy warstwach elewacyjnych gładkich (ułatwiających spływ wody po elewacji) i cienkich, stawiających mały opór przy wyparowywaniu wilgoci ze ściany. Cechy te mają powłoki hydrofobowe, nakładane na elewację metodą natryskową. Wymagają one jednak gładkiego podłoża i dlatego mogą być stosowane na prefabrykatach z gazobetonu. Ściany z betonów lekkich (żu- żlobetonów, keramzytobetonów) pokrywane są zwykle cienkimi warstwami tynkowymi (segregator aktów prawnych).

Celowe jest również osłanianie elewacji gzymsami wieńczącymi i zabezpieczanie spoin poziomych prefabrykatów co kondygnacja — za pomocą kapinosów w elementach nadprożowych. Pomimo niewielkich odkształceń prefabrykatów jednomateriałowych w wypełnionych zaprawą spoinach między nimi powstają przeważnie po pewnym czasie (2—3 lata) włoskowate rysy.

Aby uchronić się przed powierzchownym wykruszaniem się zaprawy ze spoin, pożądane jest wypełnienie spoin od zewnątrz kitem fugowym (promocja 3 w 1).