Klejenie przepony do podłoża

Przy sklejaniu ręcznym przepon używa się stołów dekarskich (program uprawnienia budowlane na komputer).
Płyty sklejone mają długość ok. 3-4 m. Łączy się je na zakłady i uszczelnia pasami juty na masie gorącej lub zimnej.
Przepony na sucho stosuje się w warunkach wyjątkowo trudnych dla zwykłego wykonywania izolacji, np. przy dużej wilgotności podłoża, przy izolacji tuneli wykonywanych systemem sztolniowym, przy kryciu dachów zimą oraz przy wąskoszczelinowych stropodachach wentylowanych i w budownictwie uprzemysłowionym.

W celu przyklejenia warstwy papy do podłoża należy zagruntowaną powierzchnię betonu powlec lepikiem lub asfaltem i przed jego ostygnięciem lub wyschnięciem - pokryć warstwą papy powleczonej lepikiem lub masą, klejąc „mokre do mokrego”. Papę dociska się przydeptując nogami lub lekkim walcem. Silne walcowanie jest szkodliwe, ponieważ wyciska lepik lub masę z połączeń, osłabiając monolityczność przepony (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Rolę papy lub juty należy podzielić na odcinki długości 3-5 m. Zakłady jednowarstwowej przepony powinny być nie mniejsze niż 10 cm, a przy kilkuwarstwowej - niż 7 cm.

Do robót izolacyjnych stosuje się na warstwy spodnie i wewnętrzne papy bezpowłokowe, a na warstwę wierzchnią, jeżeli ma pozostać nie powleczona lepikiem, papę powłokową (talkowaną lub piaskowaną).
Klejenie na zimno pozwala na lepsze powiązanie warstwy papy z podłożem w przeciwstawieniu do lepików na gorąco, które szybko stygnąc powodują sklejenie punktowe, a nie na całej powierzchni (uprawnienia budowlane).
Dla uzyskania należytego klejenia lepikiem na gorąco i uzyskania równomiernej grubości warstwy lepiku, konieczne jest po rozsmarowaniu ogrzanie go muskającym płomieniem gazowym lub lut-lampą. Tak samo przyklejone arkusze papy nagrzane muskającym płomieniem rozprostowują fałdy i dokładnie przylegają do podłoża.

Naklejanie przepony

Ponadto masa wolno schnąca pozwala usuwać usterki w postaci pęcherzy powietrznych nawet w ciągu kilku dni po ułożeniu przepony. Pęcherz należy przekłuć szydłem i przez nacisk wypuszczać powietrze, aż do chwili, kiedy przez otworek zacznie wydobywać się masa izolacyjna (program egzamin ustny).
Przy stosowaniu gorącego lepiku pęcherze przecina się nożem i papę przykleja się ponownie gorącym lepikiem.

Szczególna trudność występuje, kiedy pęcherz powietrzny jest zlokalizowany pod kilkoma warstwami papy, przecinanie bowiem takiego pęcherza powoduje niszczenie wszystkich warstw papy. Natomiast przy stosowaniu mas na zimno następuje sklejenie się papy przy zwykłym przekłuwaniu pęcherzy i dociskaniu miejsc odstających.
Jeżeli przyklejane warstwy papy mogą być uważane za samodzielne przepony (np. przy zabezpieczeniu osłonnym), lepiki są jedynie środkiem do przytwierdzania. Jeżeli natomiast każda warstwa papy stanowi część monolitycznej przepony, wtedy warstwy lepiku lub masy izolacyjnej stanowią uzupełniające warstwy szczelne (opinie o programie).

W robotach izolacyjnych stosowane są wyłącznie przepony sklejone monolitycznie, a zatem przy zwiększeniu ilości masy izolacyjnej uzyskuje się przeponę o większej miąższości i trwałości.
Naklejanie przepony z papy lub juty. Sklejane powierzchnie papy lub juty asfaltowej powinny być oczyszczone z posypki i powleczone lepikiem lub masą izolacyjną i klejone „mokre do mokrego”, przy czym należy zachować te same warunki techniczne jak przy klejeniu przepony do podłoża (segregator aktów prawnych).

Stosuje się również prefabrykację przepon i układanie gotowych przepon na sklejane zakłady. Prefabrykowane przepony stosuje się w przypadkach obciążania ich balastem lub płytami dociskowymi.
Ilość zużycia masy klejącej: 0,75-1,5 kg/m2 na każdą sklejaną powierzchnię, tj. na przykład 1,5-2,0 kg/m2 przy sklejeniu dwóch warstw (promocja 3 w 1).