Konieczność przerzutów

Przy wysięgniku tej samej koparki przedłużonym do 13 m i o pochyleniu pod kątem 45° największa głębokość kopania wynosi 7,5 m, przy pochyleniu zaś 30° - 10,2 m; przy kopaniu poprzecznym głębokość ta wynosi odpowiednio 5,9 m i 6,6 m (a więc średnio tylko 75% i 66%) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przykłady technologii wykonania nasypów i wykopów za pomocą koparek zbierakowych sposobem podłużnym jak i poprzecznym rozpatrzone są poniżej. Wykonywanie wykopów koparkami zbierakowymi, przy odkładaniu urobku na boki, powoduje nierzadko konieczność przerzutów raz wydobytego urobku z jednego odkładu na drugi, a czasami parokrotnych przerzutów (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Takie przypadki, jako nieekonomiczne, powinny być dokładnie przeanalizowane przez projektanta organizacji budowy i zastąpione przez sposób bez przerzutów, co jak stwierdza praktyka, jest najczęściej osiągalne. Przykładowym schematem, przy którym uniknięto przerzutów, może być kolejność prowadzonych operacji przy budowie nasypu kolejowego o szerokości u podstawy 14,8 m i wysokości 3 m (uprawnienia budowlane).

Etap pierwszy polegał na usypaniu prawej dolnej części nasypu (I) z ukopu położonego po prawej jego stronie; etap drugi na wykonaniu lewej dolnej części nasypu (II) z ukopu położonego po jego lewej stronie (z dalszej części tego ukopu), przy czym koparka musiała przejść na lewą tronę nasypu; wreszcie etap trzeci polegał na usypaniu górnej części nasypu (III) z tegoż ukopu, lecz z jego bliższej części, przy czym oś ruchu koparki została w porównaniu z II etapem robót przesunięta bliżej wykopanego nasypu (program egzamin ustny).

Schemat technologiczny

Schemat technologiczny przy wykonaniu głębokiego i szerokiego wykopu, który wobec niemożności zastosowania jednorazowego przejścia koparki z zastosowaniem sposobu podłużnego i odkładania urobku po obydwu stronach (przy czym uniknięto by jakichkolwiek przerzutów) musiał być podzielony na trzy rozkopy (/, 2 i 5) z zastosowaniem dwóch przerzutów urobku (opinie o programie).

Początkowo stosując sposób podłużny został wykopany rozkop 1 wzdłuż osi I, którego powierzchnia przekroju stanowiła połowę całego przekroju wykopu, przy czym urobek z tego rozkopu został usypany na odkładach 4 znajdujących się po obydwu stronach rozkopu. Po wykonaniu rozkopu / koparka przechodząc po obydwu osiach II dokonała przerzutu urobku z odkładów 4 na odkłady 5, po czym wykopano rozkopy 2 i 3, przy czym urobek z tych rozkopów dosypano do odkładów 5.

Schemat technologiczny robót ziemnych przy budowie nasypu kolejowego z ukopów bocznych. Warstwy dolne nasypu wykonane są z dalszych części ukopów, górne zaś z warstw bliższych. Ukopy wybierane są od razu do dna, natomiast nasyp sypany jest warstwami (segregator aktów prawnych). Zasadą pracy przy formowaniu tego nasypu z ukopów bocznych jest rozpoczynanie sypania każdej warstwy od strony najdalszej, a kopanie ukopu od strony najbliższej nasypu. W czasie pracy koparka zmienia przebieg swojej trasy zależnie od tego, z jakiej części ukopu i na jaką część nasypu podawany jest urobek. Na przykład trasa II oznacza, iż koparka

przechodząc wzdłuż tej osi i pobierając grunt z części ukopu 2 podaje go na 2 warstwę nasypu. Podobnie przebiega praca na pozostałych trasach. Wykop pod część centralną Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie jest przykładem zastosowania koparek o dwóch rodzajach wyposażenia roboczego, a mianowicie koparek przedsiębiernych i zbierakowych typ E-505 (promocja 3 w 1). Przebieg pracy przy wykonaniu wykopu o wymiarach 100 m na 100 m i głębokości 9 m był następujący. Naprzód dwie koparki o wyposażeniu przedsiębiernym wykopały 2 zjazdy o spadku 8% na głębokość 4 m, po czym na tej głębokości wykopano grunt na odpowiedniej powierzchni jako operacyjnej do dalszej pracy łączącej obydwa zjazdy.