Konstrukcja belek podsuwnicowych

Konstrukcja belek podsuwnicowych jest bardziej uzależniona od rozstawu słupów nośnych hali niż przekrycie dachowe. Wykonywane są belki żelbetowe o samonośnym zbrojeniu szkieletowym dla rozstawu słupów 7,5 m. Dla większych rozpiętości zwykle stosuje się belki stalowe (program uprawnienia budowlane na komputer).

Konstrukcję słupów i elementów oporowych zewnętrznych należy rozpatrywać łącznie. W wielu cementowniach („Rejowiec”, „Wiek II” oraz ZSH „Górka”) rolę elementów oporowych pełniły poziome przepony przekazujące obciążenia na słupy hali, projektowane jako prefabrykowane lub wylewane na mokro. W przypadku zwiększonego rozstawu słupów nośnych hali projektuje się elementy oporowe (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Z analizy tych dwóch rozwiązań, przeprowadzonej w pracy, wynika, że przekazanie obciążenia od parcia materiału (stanowi ono 50% całkowitych obciążeń wywołujących moment zginający w słupie) na niezależne mu- ry oporowe jest słuszniejsze. W celu uzyskania korzystnych efektów techniczno-ekonomicznych bardzo istotne znaczenia ma wykonawstwo składów surowca.

Wykorzystując doświadczenia z dotychczasowych realizacji składów w budowanych cementowniach stwierdzono, że do wykonywania składów najlepiej użyć żurawia o udźwigu 45 T (uprawnienia budowlane). Zadaniami takiego żurawia są: podawanie betonu i szkieletów zbrojenia, przestawianie lekkich wież montażowych z typowych rusztowań stalowych, umożliwiających zbrojenie i betonowanie słupów, montaż jezdni suwnic i konstrukcji dachowej w przekrytej części hali (program egzamin ustny).

Baseny szlamowe początkowo były wykonywane jako konstrukcje monolityczne, składające się z właściwego zbiornika, w którym odbywa się mieszanie szlamu, oraz ze znajdującego się nad nim przekrycia zbiornika i obudowy urządzenia mieszającego. Mieszadło wykonane jako konstrukcja stalowa, oparte jest na ścianie zewnętrznej na szynie, po której można się poruszać. W punktach oparcia mieszadło podczas ruchu przekazuje na podpierającą konstrukcję obciążenie pionowe i poziome.

W poziomie mieszadła średnica basenu może być zwiększona, w zależności od gabarytu mieszadła (opinie o programie). Powoduje to mimośrodowe obciążenie ścian zbiornika od ciężaru jego przekrycia, przekazywanego poprzez wieniec i słupy. Część dolną basenu (właściwy zbiornik) można projektować jako monolityczną wraz z płytą denną lub też można ściany i słup środkowy oddzielić od dna przerwą dylatacyjną.

Rozwój konstrukcji zbiorników szlamowych

Rozwój konstrukcji zbiorników szlamowych związany jest z ich wykonywaniem w deskowaniu ślizgowym lub w całości z elementów prefabrykowanych. Zbiornik z elementów prefabrykowanych musi być sprężony, dzięki czemu uzyskanie szczelności w stykach nie wymaga specjalnych zabiegów.
Konstrukcja prefabrykowana przewyższa konstrukcję wykonaną w deskowaniu ślizgowym, gdyż:
a) pozwala uzyskać lepsze cechy wytrzymałościowe materiału,
b) daje możliwość całkowitego uprzemysłowienia robót,
c) uniezależnia montaż od pory roku i warunków atmosferycznych,
d) pozwala na dowolne kształtowanie przekroju ściany zbiornika (segregator aktów prawnych).

Ciekawe rozwiązanie zbiornika na szlam w konstrukcji sprężonej. Jest to zbiornik odkryty o pojemności 5500 m3, wykonany w latach 1954-1955 w Wildegg w Szwajcarii. Jego średnica wynosi 31,5 m, wysokość 7,10 m. Wokół górnej krawędzi usytuowano wspornikowy chodnik o szerokości 1,5 m. Dno zostało monolitycznie połączone ze ścianą zbiornika. Zbiornik sprężono pionowo i poziomo.

Sprężenie pionowe było konieczne m.in. ze względu na zamocowanie ścian w dnie. Kable obwodowe zakotwiono w 4 pilastrach (promocja 3 w 1). Poszczególne kable obiegały pół obwodu, z tym że połączenia kabli leżących obok siebie są przesunięte o 90°, co daje znaczne wyrównanie siły sprężającej na obwodzie.