Linia siatki modularnej

Dlatego też zdecydowano się na zesunięcie osi bocznych ścian z linii siatki modularnej MO X MO, przy czym w celu stworzenia jednakowych warunków wymiarowych dla pomieszczeń i stropów po obydwu stronach klatki zesunięcia obydwu bocznych ścian są symetryczne względem siatki modularnej (program uprawnienia budowlane na komputer). Oś klatki schodowej leży bądź na linii siatki MO X MO (przypadki a), bądź też w połowie odległości między liniami tej siatki (przypadki b).

Konsekwencją tego stanu rzeczy jest to, że szerokość wewnętrzna klatki schodowej wyraża się zawsze parzystą liczbą modułów (22 albo 24), ponieważ parzysta jest liczba modułów podstawowych M w jednym module osiowym MO (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W celu uzyskania jaśniejszego obrazu rysunek dodatkowo z wymiarowano w centymetrach (liczby wymiarowe w nawiasach). Ewentualne osiągnięcie nieparzystomodułowej szerokości klatki schodowej, np. 23M (231 cm), byłoby przy symetrycznie względem siatki MO X MO sytuowanej klatce schodowej możliwe do osiągnięcia tylko przy wzajemnym przesunięciu układów M X M i MO X MO o wielkości V* M (uprawnienia budowlane).

Zesunięcie ścian bocznych klatki schodowej z linii modularnych powoduje konieczność zastosowania specjalnych form wymiarowych elementów sąsiadujących z klatką, np, płyt stropowych, kryjących pola po obydwu stronach klatki. Zastosowanie jednakże któregoś z przedstawionych rozwiązań symetrycznych powoduje, że wymagana forma zakończeniowa elementu stropowego będzie występowała tylko w jednej postaci; niekiedy tylko konieczne będzie zastosowanie odmiany prawej i lewej (np. w przypadku przewidzenia w elemencie prefabrykowanym asymetrycznie położonych otworów do celów instalacyjnych) (program egzamin ustny).

Zależnie cd wymagań projektanta w stosunku do rozmiarów tych krańcowych płyt stropowych można wybrać pomiędzy dwiema alternatywami a i h (oś klatki na linii siatki MO X MO albo pomiędzy tymi liniami), z których każda stwarza odmienne warunki wymiarowe dla tych płyt.

Elementy ścienne

Przypadek powyższy oraz omówione poprzednio sposoby wymiarowania ścianek działowych wskazują, że projektowanie modularne nie narzuca szeregu doktrynalnych sposobów, ale wymaga od projektanta czynnego stosunku do problemu i szukania optymalnych rozwiązań możliwych do osiągnięcia w elastycznym systemie modularnym (opinie o programie).

Zanim przystąpimy do omawiania przykładów projektowania modularnego w ujęciu syntetycznym, rozpatrzmy jeszcze koordynację modularną wielkowymiarowych elementów ściennych, których wymiarowanie tym przede wszystkim różni się od wymiarowania wielkowymiarowych elementów stropu lub dachu, że wchodzi w grę jako podstawowe zagadnienie również koordynacja wymiarów pionowych (segregator aktów prawnych).

Elementy ścienne sposobem wymiarowania ich w kierunku poziomym (dolny pas rysunku) nie odbiegają od zasad, jakie stosowaliśmy przy wymiarowaniu elementów stropowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że niekiedy zamiast spoiny między elementami jednego rodzaju może się zjawić jakiś element obcy, np. słup albo łącznik, przy którego wymiarowaniu obowiązują zresztą te same ogólne zasady. Wymiary natomiast pionowe tych elementów (górny pas rysunku) są podporządkowane modułowi M (z pominięciem często zbyt dużej jednostki MO) w swej wysokości charakterystycznej, jaką jest wysokość kondygnacji, oraz wszędzie tam, gdzie występuje sumowanie elementów mogących przybierać różne wysokości - h_x = h-, + h_x + h_Ą.

W tym przypadku natomiast, gdzie utrzymywany jest stały podział wysokości i nie zachodzi możliwość stosowania w różnych układach elementów o różnych wysokościach, podział nie musi być związany z siatką modularną i elementy składające się na pełną wysokość mogą mieć wymiary niemodularne: h - h + a.., gdzie a , - n • M - A, zaś h₅ = b • M + A (A wymiar niemodularny) (promocja 3 w 1).

Oczywiste jest, że zastosowanie w kierunku pionowym modułu, o wielkości równej MO, da lepsze efekty typizacji niż koordynacja oparta na module podstawowym. Jest to jednakże zwykle niemożliwe ze względów funkcjonalnych i plastycznych i dlatego często okazuje się najkorzystniejsze stosowanie w kierunku pionowym modułu, równego 2M albo 3M, mniejszego od stosowanego MO.