Murarz

Murarz powinien dobrze uważać, ażeby górne podstawy cegieł znalazły się w płaszczyźnie już ułożonych rzędów zewnętrznych cegieł.
Zapełnianie foli tym sposobem jest łatwe i może być wykonywane przez pomocnika murarskiego (program uprawnienia budowlane na komputer).

Mur w wiązaniu wielorzędowym można wznosić rzędami pionowymi po 4-6 warstw w rzędzie, przy czym najpierw układa się rzędy zewnętrzne w kolejności. Ten sposób jest wygodny w pracy dla murarza, zwłaszcza przy górnych warstwach każdego pasa, ale ma tę wadę przy pracy w zespole dwójkowym lub trójkowym, że pomocnicy muszą czekać bezczynnie, aż murarz wymuruje swoje rzędy. Z tego powodu przy pracy zespołowej lepsza jest kolejność,, która pozwala na jednoczesną pracę przy układaniu zarówno murarzowi, jak i pomocnikom.

Dziurawki układa się na gęstej zaprawie. Zalewanie nie powinno być stosowane, aby uniknąć zbytniego wypełniania otworów przez zaprawę. Mury w ścianach nośnych nie powinny być układane na zaprawie wapiennej, lecz na dobrej cementowo-wapiennej, a powierzchnie zewnętrzne ścian zewnętrznych powinny być pokryte warstwą tynku o grubości nie mniejszej niż 1,5 cm. Należy zwracać uwagę na wzmocnienie powierzchni podporowych pod belkami stropowymi; w miejscach tych należy używać cegłę pełną lub podkładki betonowe (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Na powierzchnię boczną z otworami układanej dziurawki zarówno główki, jak i wozówki - od strony spoiny poprzecznej, nakłada się z kielni zaprawę na całą długość, ale tylko na ok. 4 cm od góry. Następnie cegłę kładzie się na rozpostartej średnio gęstej zaprawie w odległości ok. 3 cm od poprzedniej cegły i dociska się ją nieco ukośnie (uprawnienia budowlane). W ten sposób spoina poprzeczna zostaje zapełniona całkowicie. Pewna ilość zaprawy wchodzi na 1-3 cm do otworów.
Spoiny podłużne powinny być zapełnione przez uprzednie naniesienie i zaprawy na właściwe strony dziurawek (program egzamin ustny).

Strzępie w murze

Strzępie w murze o grubości IV2 cegły wykonane na wzór poprzednich a jest niewygodne w robocie, gdyż końcowe główki (zakreskowane) mogą się przewracać przy murowaniu aby zakończenie było zrównoważone, główek tych nie należy kłaść, pozostawiając strzępie w kształcie.
Podobnie i w murach o grubości 2 i 2V2 cegły: aby otrzymać strzępia zrównoważone, nie należy kłaść główek, które mogą się przewrócić; wiązania powinny wyglądać (opinie o programie).

Strzępie zazębione boczne wykonywa się w ten sposób, że w każdej warstwie, mającej wozówki od strony przyszłego muru zamiast wozówki w miejscach strzępia daje się kwaterki, formując w ten sposób wgłębienia na lU cegły. Strzępie w murze o grubości 1 i IV2 cegły. Strzępia w murach o grubości 2 cegieł i więcej robi się w analogiczny sposób. Strzępie zazębione boczne jest ogólnie stosowane w przypadku, gdy do nośnego muru, wykonanego wcześniej, ma być dołączona poprzeczna ściana działowa.

Ograniczenie stosowania strzępia zazębionego. Nie należy stosować strzępia zazębionego do murów o wysokości powyżej jednej zwykłej kondygnacji, zwłaszcza przy połączeniu nowego budynku ze starym. To ograniczenie objaśnia się osiadaniem gruntu pod nowym budynkiem i skróceniem się w kierunku pionowym nowego muru na skutek wysychania zaprawy i odkształcenia od obciążeń (segregator aktów prawnych).

Stary mur, w którym zjawisko osiadania jest już zakończone, oraz nowy mur, który osiada. W pobliżu połączenia następuje pewne przekrzywienie spoin, a jeżeli wysokość budynku jest duża i grunt słaby - powstają charakterystyczne ukośne pęknięcia. Osiadanie spodu fundamentu Si jest zwykle mniejsze od obniżenia się gzymsu.
Strzępie uciekające wykonywa się w wiązaniu krzyżykowym schodkami o wymiarach V4 X 1U cegły (promocja 3 w 1).

Przy tym połączeniu możliwość pęknięć od osiadania nowego muru jest o wiele mniejsza aniżeli przy poprzednich. Jakkolwiek mur nowy osiądzie poza miejscem połączenia o wymiar 5 na dole i na górze, to jednak osiadania następują na dość znacznej długości L = ok. H, a więc przyrost ich jest łagodny.