Narzędzia i maszyny do robót ziemnych

Do najważniejszych maszyn używanych w robotach ziemnych zaliczamy: zrywarki, spycharki, zgarniarki, równiarki i koparki, przy czym maszyny te, z wyjątkiem zrywarek, są maszynami wieloczynnościowymi (program uprawnienia budowlane na komputer).

Służą one do jednoczesnego odspajania i wydobywania bądź przemieszczania gruntu.
Zrywarki. Są to podstawowe, o największej wydajności, maszyny do odspajania gruntów, pracujące jako przyczepne przeważnie z ciągnikiem gąsienicowym (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Zrywarki mogą wykonywać następujące prace:
a) spulchnianie na określoną głębokość pasa gruntu zwięzłego lub bardzo zwięzłego, jako przygotowanie terenu do pracy spycharek, równiarek, zgarniarek i koparek,
b) usuwanie płytkich korzeni, krzewów, drzew i kamieni,
c) zrywanie zużytych nawierzchni brukowych, tłuczniowych, żwirowych, bitumicznych i in.
Praca zrywarek polega na tym, że ciężkie zęby ciągnionej zrywarki zagłębiają się w grunt i przy jej ruchu postępowym rozluźniają go w pasie określonej szerokości na określoną głębokość (uprawnienia budowlane).
Zrywarka produkcji amerykańskiej składa się z masywnej ramy pociągowej z zawieszonym urządzeniem linowym do sterowania i z gniazdami na osadzenie zębów. Wyposażona jest ona w 3 zęby, rozstawione w odstępach co 500 mm. W Polsce stosuje się głównie zrywarkę radziecką typu D-162. Praktyczne dane techniczne, dotyczące tej zrywarki. Przy pracy spycharki w kierunku wzniesienia (pod górę) występuje zjawisko odwrotne - wydajność spycharki wyrażona prędkością jazdy odpowiednio zmniejsza się i przykładowo na wzniesieniu 15% maleje o około 50% (program egzamin ustny).
Przy obliczaniu potrzebnego sprzętu do mechanizacji robót przyjmuje się roczny przerób spycharki w wysokości 750 m3 robót ziemnych na I KM mocy silnika przy pracy na dwie pełne zmiany.

Zgarniarki

Służą do odspajania, wydobywania, przewożenia (nawet na znaczniejsze odległości), wyładowywania i jednoczesnego plantowania gruntu. Odróżniamy zgarniarki przyczepne, które tworzą zestaw roboczy z ciągnikiem gąsienicowym lub kołowym oraz zgarniarki samobieżne - z własnym silnikiem napędowym (opinie o programie). Składa się ona z następujących zasadniczych części: skrzyni - pojemnika, podwozia kołowego oraz ciągnika.

Do podstawowego wyposażenia zgarniarki zalicza się mechanizm podnoszenia i opuszczania skrzyni, zasłonę przednią i mechanizm opróżniania skrzyni. W fazie l następuje ścinanie gruntu za pomocą noża. znajdującego się w dnie skrzyni, i napełnianie się skrzyni gruntem, który po nożu jest wpychany do wnętrza skrzyni; w fazie II - transport urobku w napełnionej i zamkniętej skrzyni; w fazie III - wyładunek gruntu i rozścielenie go w warstwie grubości 10-40 cm; w fazie IV - powrót opróżnionej zgarniarki na miejsce pobierania gruntu (segregator aktów prawnych).

Zgarniarka w czasie pracy posuwa się zawsze do przodu, należy jej zatem zapewnić zarówno w wykopie, jak i na nasypie miejsce do nawracania szerokości nie mniejszej niż 10 m.
Zgarniarki mają szerokie zastosowanie, a przede wszystkim przy wykonywaniu:
1) wykopów i nasypów dróg komunikacyjnych.
2) robót ziemnych powierzchniowych.
3) szeroko-przeslrzennych wykopów pod budowle i obiekty inżynierskie.
4) robol ziemnych budownictwa wodnego.
5) robót ziemnych odkrywkowych oraz przy eksploatacji złóż piasku, żwiru itp. Zgarniarki mogą być użyte do robót w gruntach od I do IV kategorii, ale grunty III i IV kategorii należy uprzednio spulchnić. Praca zgarniarek jest najbardziej ekonomiczna w gruntach piaszczystych i gliniastych o normalnej wilgotności, można bowiem w tych przypadkach skrzynię napełnić ponad jej geometryczną objętość.
W zależności od pojemności skrzyni wielkości ekonomicznej odległości przewozu wahają się dla zgarniarek z ciągnikiem gąsienicowym w granicach od kilkunastu do X00 m a z ciągnikiem kołowym do 1500 m: w zależności od typu zgarniarek podstawowe dane ich charakterystyki technicznej wahają się w szerokich granicach i przedstawiają się (promocja 3 w 1).