Nieprawidłowe kształty kamieni

Na skutek nieprawidłowych kształtów kamieni nie udaje się w murze z kamienia łamanego zachować wszystkich zasad układania murów, trzeba się jednak starać, o ile możności zasady te przestrzegać. Mur powinien być zasadniczo układany warstwami. Najlepszy byłby mur ułożony warstwami równymi o grubości jednego kamienia (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jednak dobieranie kamieni jednakowej grubości lub przyciosywanie ich do takiej grubości jest kłopotliwe i kosztowne i dlatego w praktyce na ogół na wysokości warstwy układane są 1,2 lub więcej kamieni. Warstwy bywają różnej grubości; ze względu na prawidłowość wykonania muru pożądane jest, aby ich grubość nie przekraczała 30-P50 cm zależnie od wymiarów kamieni.

Kamienie zewnętrzne (licowe) powinny być jak największe i najstaranniej obrobione, zaleca się przy tym układać je kolejno raz główką, raz wozówką. W narożnikach staramy się dawać kamienie możliwie najregularniejsze. Kamienie wewnątrz muru bywają najmniej prawidłowego kształtu.

Spoiny pionowe każdej warstwy powinny być przykryte pełnymi powierzchniami kamieni; warunek ten dotyczy przede wszystkim kamieni zewnętrznych i narożnych, ale przy układaniu kamieni wewnętrznych powinien być o ile możności zachowany (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W miejscu skrzyżowania dwóch murów raz przenika warstwa muru N 1, drugi raz warstwa muru N 2, pnzy czym na skrzyżowaniu daje się większe i dłuższe kamienie formując z nich wozówki i główki.

Podobnie przedstawia się sprawa w miejscu przylegania dwóch murów w kształcie litery T.

Kamień łamany

Jeśli kamień łamany pochodzi z odpowiednio uwarstwionych skał, wówczas dwie powierzchnie każdego kamienia są mniej więcej płaskie i do siebie równoległe. Układanie kamieni w murze jest wówczas łatwiejsze, a mur stanowi bardziej zespoloną całość (uprawnienia budowlane).

Miejscowości, w pobliżu których znajduje się kamień warstwowy dający się łatwo wydobywać, wyróżniały się budownictwem kamiennym już od szeregu wieków. Jako przykład jednej z najstarszych budowli kamiennych w Polsce może służyć rotunda św. Feliksa i Adaukta na Wawelu, pochodząca z X wieku. Mury tej budowli są wykonane z wapienia warstwowego spod Myślenic na zaprawie wapiennej. Widać, że nie były one układane do pionu ani pod sznur, ale zasady układania kamieni (z wyjątkiem zwornika w sklepieniu) są prawidłowe. Mury zachowały się zupełnie dobrze.
Mury z kamienia łamanego są układane na zaprawie cementowej, cementowo wapiennej, wapiennej wodotrwałej, a czasami w ogóle bez zaprawy. Do odpowiedzialnych budowli inżynierskich używa się zaprawy cementowej 1:3, w fundamentach budynków - najczęściej zaprawy cementowowapiennej; odpowiednie proporcje tej ostatniej wynoszą 1:1: 6-Pl : 2 : 10 (przy użyciu cementu znaku 250) (program egzamin ustny).

Zaprawę do zwykłego murowania stosuje się przeważnie o konsystencji gęstej, odpowiadającej zagłębieniu normalnego stożka 4H-7 cm. Zaprawę do murowania z wibrowaniem stosuje się o konsystencji bardzo gęstej, odpowiadającej zagłębieniu normalnego stożka 1-P4 cm (opinie o programie).
Aby zachować odpowiednią grubość warstw i przewidzianą pochyłość powierzchni bocznych muru, celowe jest ustawić w wykopie tzw. wykroje (wzorniki) lub okroję (przeciwszablony), zbite z łat 5 X 5 cm i odpowiadające przekrojowi ściany (promocja 3 w 1).

Wykrój licuje z powierzchniami ściany swymi zewnętrznymi krawędziami, a okrój - wewnętrznymi. Wykroje można ustawiać tylko poza murowanym odcinkiem ściany, okroję zaś mogą znajdować się w każdym miejscu na długości ściany, nie przeszkadzając murowaniu. Wykroje i okroję ustawia się na dnie wykopu w odległościach ok. 10 m, posługując się niwelatorem i pionem opuszczonym z ław drutowych służących do utrwalenia położenia budynku. Unieruchomienie wykrojów i okrojów uzyskuje się przez oparcie ich na kołkach osadzonych w dnie oraz usztywnienie pochyłymi deskami przybitymi do nich i do palików wbitych poza krawędzią wykopu (promocja 3 w 1).

Naciągnięcie sznuira według podziałek znajdujących się na wykrojach i okrojach pozwala na zachowanie właściwych poziomów i grubości murowanych warstw oraz na wykonanie odpowiednio pochyłych powierzchni zewnętrznych.