Niewielkie ilości bursztynu

Pierwsza większa kopalnia bursztynu powstała dopiero w końcu XVIII w. w Palmnikach. W latach 1780-1850 w okolicach Słupska były kopalnie bursztynu zatrudniające do stu robotników. Bursztyn kopano dawniej także w głębi kraju, zwłaszcza w powiatach ostrołęckim, przasnyskim i pułtuskim (program uprawnienia budowlane na komputer).
Niewielkie ilości bursztynu znajdowane są również wzdłuż wybrzeży południowej Finlandii i Szwecji, Danii, Holandii i Anglii. Różniące się nieco własnościami i składem chemicznym bursztyny znane są również z Rumunii (rumenit), Sycylii (symety; Birmy (birmit) lub Chin (chiński bursztyn) oraz z wyspy Hai w archipelagu Wielkich Antyli.

Zastosowanie. Niegdyś przypisywano bursztynowi właściwości nadprzyrodzone. Miał on rzekomo leczyć i chronić przed nit bezpieczeństwami, toteż noszono go jako amulet. Ze względu r aromatyczny zapach palącego się bursztynu używano go jako kadzidła przy różnych obrzędach religijnych i w czasie uczt (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Ozdoby bursztynowe wyrabiano już w czasach prehistorycznych, zwłaszcza w młodszym okresie epoki kamiennej i w epoce brązu. W wykopaliskach z tych okresów znajdowane są wyrób bursztynowe w postaci rozmaitych figurek ludzkich i zwierzęcych siekierek i wisiorków, kubków itp.

Późniejsze ozdoby bursztynów pochodzą z grobowców egipskich, babilońskich i mykeńskich.
Kupcy feniccy 1000 lat p.n.e. zapoczątkowali handel bursztynem z ludami północy, podejmując trudne podróże nad Bałty! Handel ten przeszedł następnie w ręce Ligurów i Etrusków, a wreszcie w III w. p.n.e. przejęli go Rzymianie. Szlaki handlów prowadziły od Bałtyku aż po Morze Czarne i Śródziemne (uprawnienia budowlane).

W tyci czasach wymieniano bursztyn na sól, broń i przedmioty wykonywane z brązu i złota. Bursztyn miał wówczas w Europie dużą wartość; głównymi ośrodkami jego produkcji były Sambia i Jutlandia
W średniowieczu zainteresowanie bursztynem znacznie zmalało. Wykonywano wprawdzie rozmaite przedmioty bursztynowe ale o niewielkiej wartości artystycznej. Dopiero wiek XVII przyniósł nowe ożywienie w tej dziedzinie. Od tego czasu aż do XI3 w. bursztyn odgrywał wielką rolę w zdobnictwie niemieckim i rosyjskim (program egzamin ustny).

Puderniczki

Wytwarzano z niego puderniczki, flakoniki do perfum ozdobne kasetki, cygarniczki, cybuchy, wykonywano ramy dc luster, okładziny do luksusowych mebli, a nawet bardzo piękne rzeźby i mozaiki. Duża wytwórnia ozdób bursztynowych znajdowała się w Królewcu. Pochodzące stamtąd naszyjniki z przezroczystych i matowych bursztynów cieszyły się wielkim powodzeniem.

Na początku XVIII w. wykonane zostały z bursztynu przez gdańskiego artystę G. Tusso okładziny barokowego gabinetu, który początkowo zdobił rezydencję książąt pruskich pod Berlinem. To jedyne w swoim rodzaju dzieło sztuki dekoracyjnej zakupił Piotr Wielki i przewiózł do Petersburga, umieszczając je w dawnym Carskim Siole (dzisiejszym Puszkinie pod Leningradem) (opinie o programie).
Z bursztynu często wykonywano modele średniowiecznych okrętów żaglowych, zwanych kogami. W Polsce od dawna słynęli z tej sztuki mistrzowie gdańscy. Z rąk ich wychodziły wspaniałe arcydzieła. Z jednolitych brył bursztynu wytwarzano różne przedmioty artystyczne. Król Władysław IV otrzymał w darze od gdańszczan model okrętu wojennego, a król Jan III Sobieski - przepięknie rzeźbioną koronę (segregator aktów prawnych).

Wydobyty ze złóż bursztyn oczyszcza się i sortuje według wielkości, kształtu i barwy, przeznaczając do odpowiednich celów. Z drobnych, nie nadających się do obróbki odłamków bursztynu sporządza się w specjalnych prasach hydraulicznych w temperaturze 200-300°C masę bursztynową, tzw. bursztyn prasowany.

Oprócz cieszących się stałym zainteresowaniem naszyjników bursztynowych wykonuje się współcześnie z bursztynu brosze i inną drobną biżuterię (promocja 3 w 1)..
Imitacje bursztynu. Bursztyn naśladują różne sztuczne żywice o podobnym wyglądzie i zbliżonych własnościach. Z reguły mają one większą gęstość od bursztynu.