Obliczanie przekroju lin stalowych

Liny trójzwite powstają przez splatanie lin dwuzwitych dookoła rdzenia i noszą nazwę kabli; są one kosztowne i dla maszyn transportowych i montażowych nie posiadają większych zalet (program uprawnienia budowlane na komputer).

Liny o przekroju zamkniętym należą do grupy lin jednozwitych (pojedynczo zwitych). W tej grupie wyróżniają się one tym, że warstwa zewnętrzna składa się z drutów o specjalnych profilach, tworzących po stronic zewnętrznej powierzchnię gładką. Liny o przekroju zamkniętym stosowane są jako liny nośne żurawi linowych oraz kolejek napowietrznych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Lina pojedynczego splatania o budowie zamkniętej, składa się z rdzenia z jednego drutu, otoczonego jedną warstwą drutów w ilości 6 o tej samej średnicy, z drugiej warstwy drutów, wreszcie z warstwy zewnętrznej, złożonej z drutów o przekroju podobnym do litery S, która tworzy gładką powierzchnię zewnętrzną. Poszczególne warstwy są splecione na przemian jako lewoskrętne i prawoskrętne. Dane techniczne, dotyczące najczęściej stosowanych w budownictwie lin stalowych, a mianowicie 6x 19+1 A:; 6×37+1 A; 6×61 + 1 k i innych, podawane są w poradnikach. Obliczanie przekroju lin stalowych odbywa się przy zastosowaniu różnych metod (uprawnienia budowlane).

Określenie rzeczywistych naprężeń panujących w przekroju liny stalowej stanowi skomplikowany problem. Poszczególne druty liny stalowej nie są równoległe do siebie, lecz położone pod różnymi kątami w stosunku do osi liny. W tych warunkach pod wpływem obciążenia, oprócz naprężeń rozciągających powstają w linie naprężenia od zginania i skręcania. Dlatego rzeczywista wielkość tych naprężeń zależy od położenia drutu w linie (program egzamin ustny).

Przy projektowaniu olinowania do urządzeń transportu pionowego należy przestrzegać szeregu wymagań. Ważniejsze spośród nich - to właściwe prowadzenie liny poprzez krążki kierujące oraz racjonalne ukształtowanie zakończeń liny (przy pętach, przy wielokrążkach itp.).

Ukształtowanie zakończeń liny

Właściwe prowadzenie liny poprzez krążki posiada duże znaczenie dla trwałości lin. Przykład dwóch zasadniczo różnych rozwiązań z punktu widzenia sposobu prowadzenia liny (opinie o programie). Jest widoczne, że rozwiązanie jest znacznie korzystniejsze dla trwałości liny, ponieważ przegięcia liny przy tym rozwiązaniu odbywają się stale w jedną stronę, podczas gdy przegięcia przy drugim układzie odbywają się zarówno w jedną, jak i drugą stronę, co powoduje dwu-, a nawet trzykrotnie szybsze zużycie liny.

Ukształtowanie zakończeń liny ma istotne znaczenie dla trwałości i bezpieczeństwa jej pracy. Dla zabezpieczenia liny od przecinania przv tarciu stosuje się wkładki stalowe, tzw. sercówki. Lina z hakiem łączona jest poprzez sercówkę. na której zaplata się linę lub zamocowuje zaciskami śrubowymi różnych typów (segregator aktów prawnych).

Zaciski do lin stalowych powinny wyróżniać się prostotą konstrukcji, gdyż niejednokrotnie trzeba je zakładać na znacznej wysokości i bardzo często w niewygodnej pozycji. Ilość zacisków liny nie może w żadnym razie być mniejsza niż 2, przy czym powinny być tak rozmieszczone, aby część okrągła (U) zaciskała krótki koniec liny i aby odstępy wzajemne zacisków były oddalone o 5-L7 średnic liny. Obliczanie liczby niezbędnych zacisków w połączeniu linowym odbywa się przy założeniu, że tarcie spowodowane dociskiem lin przyjąć można jako równe 0,2 wytrzymałości liny na rozerwanie. W tych warunkach nacisk prostopadły, wywierany na łączone liny przez zaciski, powinien wynosić 0,8 wytrzymałości liny na rozerwanie (promocja 3 w 1).

Konserwacjo i eksploatacja lin stalowych. Czas pracy lin stalowych zależy głównie od częstotliwości ich obciążenia, konstrukcji liny, średnicy krążków oraz bębnów, na które liny są nawijane, wreszcie od właściwej ich konserwacji. Lina stalowa ulega niszczeniu stopniowemu przez zrywanie oddzielnych drutów.