Obniżenie wytrzymałości drewna

W odniesieniu do takich roztworów można stosować jako materiał konstrukcyjny i budowlany drewno, które w tego rodzaju warunkach jest bardziej odporne na korozję niż inne materiały, np. żelazo lub beton, tym bardziej, że alkaliczny odczyn nie sprzyja rozwojowi grzybów. W miarę wzrostu wartości pH spada odporność na korozję, co znajduje swój wyraz np. w zmniejszaniu się wytrzymałości na zginanie (program uprawnienia budowlane na komputer).
Z wykresu powyższego opartego na określaniu wartości pH wynika również, że drewno iglaste jest mniej podatne na korozję niż drewno liściaste.

Działanie kwasów na drewno. Ocenę warunków korozji przeprowadza się określając wartość pH. Drewno wykazuje dużą odporność na działanie kwasów; rozkład drewna i związana z nim korozja zaczynają się dopiero w silnie kwaśnych roztworach poniżej wartości pH = 2. W granicach 2 < pH (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Punkty niejasne, wynikające z niejednolitej wytrzymałości próbek. W ogólnym ujęciu zestawione liczby wykazują zmniejszanie się wytrzymałości w miarę wzrostu stężenia kwasu.
Kwas siarkowy (H2SO:() i dwutlenek siarki (S02) występujące w gazach spalinowych i dymach fabrycznych atakują drewno nawet przy małym stężeniu, odporność drewna jest jednak większa od odporności żelaza (uprawnienia budowlane).

Działanie innych związków chemicznych. Sole obojętne nie powodują korozji drewna. Działanie kwaśnych lub alkalicznych roztworów soli na drewno zależy od stopnia ich kwasoty lub alkaliczności, a więc od wartości pH. Roztwory soli higroskopijnych przy dużym stężeniu roztworu wyciągają wodę z drewna, powodując kurczenie się drewna i wynikającą stąd nieszczelność beczek.
W odniesieniu do alkoholu drewno jest bardzo trwałe (program egzamin ustny).

Odporność drewna

Na beczki do alkoholu należy stosować drewno liściaste, gdyż z drewna iglastego alkohol ekstrahuje żywicę. Alkohol przechowywany w beczkach dębowych ekstrahuje z drewna żółty barwnik i związki garbnikowe nabierając specyficznego smaku.
Badania nad zachowaniem się drewna w stosunku do betonu przeprowadzili Dominik i Haus. Beton zawierający związki wapienne atakuje drewno, beton natomiast zawierający związki magnezowe (cement Sorela) działa na drewno ochronnie (opinie o programie). Gorący ekstrakt z cementu portlandzkiego atakuje w drewnie i rozpuszcza pentozany i ligninę, natomiast gorący wyciąg z cementu Sorela działa na drewno tylko w nieznacznym stopniu. Cement osadza w drewnie warstwę części mineralnych tworząc warstwę chroniącą przed działaniem wgłębnym.

Odporność drewna na korozję. Drewno wykazuje w porównaniu z innymi materiałami dużą odporność na działanie kwasów, zasad i innych czynników powodujących korozję. Z tego względu drewno nadaje się dobrze do budowy kadzi, zbiorników, przewodów, rurociągów i części maszyn w przemyśle chemicznym.
W przemyśle chemicznym należy stosować tarcicę twardzielową, gdyż biel wykazuje mniejszą odporność na korozję oraz mniejszą trwałość (segregator aktów prawnych). Ze względu na dużą zawartość żywicy najlepiej nadaje się na konstrukcje chemiczne twardzielowe drewno modrzewiowe; inne gatunki iglaste są mniej odporne od modrzewia, lecz bardziej odporne od drewna liściastego.

Korozja materiałów powodowana przez drewno. Drewno ulegające korozji pod działaniem zewnętrznych czynników może samo również powodować korozję innych, stykających się z drewnem materiałów. Przede wszystkim wchodzi w grę wpływ drewna na gwoździe, śruby i inne łączniki żelazne. Woda wydzielana przez świeże drewno ma kwaśny odczyn (promocja 3 w 1).

Gwoździe i łączniki żelazne ulegają pod wpływem wilgotnego drewna korozji, nie jest ona jednak groźna, gdyż rozwój jej ulega w krótkim czasie zahamowaniu, a zardzewiałe gwoździe silniej wiążą się z drewnem niż gwoździe nie dotknięte rdzą. Drewno impregnowane powoduje bardziej intensywny przebieg korozji niż drewno nie impregnowane.