Odchylenia funkcjonalne

Ewentualne znaczniejsze odchylenia funkcjonalne, powstałe wskutek stosowania modułu osiowego nieskoordynowanego ściśle z najwłaściwszym modułem użytkowym, można znacznie złagodzić przez wprowadzenie niektórych podziałów ściankami działowymi, sytuowanymi w oparciu o siatkę modułu podstawowego M X M, pośród głównych elementów konstrukcji budynku, podporządkowanych częściowo niedogodnie dobranej do wymagań funkcji siatce modułu osiowego MO X MO (program uprawnienia budowlane na komputer). Pozostałe odchylenie, powodujące mniej ekonomiczne wykorzystanie funkcjonalne powierzchni, pokryte będzie korzyściami, wynikającymi z możliwości zastosowania właściwej industrializacji produkcji, opartej na właściwie dobranym module osiowym (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Poglądów na wielkość najwłaściwszego modułu użytkowego dla danej funkcji nie można uważać za niezmienne i jednolite. Zmieniają się one w zależności od rozwoju gałęzi nauki związanej z użytkowaniem danego budynku, od możliwości materialnych społeczeństwa a również w zależności od tego, przez kogo są interpretowane. Przykładem takiej niejednolitej interpretacji mogą być projekty i realizacje budynków biurowych, wykonane przez wybitniejszych architektów polskich bądź nagrodzone najwyższymi nagrodami na konkursach (uprawnienia budowlane). Zwymiarowane podstawowe cechy komórek funkcjonalnych tych budynków wymiary pokojów biurowych, szerokości traktów, rozstawy słupów konstrukcyjnych a więc cechy decydujące o wybranym w każdym z danych projektów module użytkowym. W każdym przypadku oznaczono również orientację względem stron świata, aby umożliwić osądzenie, czy wahania wymiarów usprawiedliwione są sytuowaniem budynku, czy też jego traktu.

Z zestawienia tabelarycznego tych cech wymiarowych widać, że są one najzupełniej różne i przypadkowe; np. szerokość najmniejszych pokojów moduł użytkowy budynków w kierunku podłużnym waha się od 240 do 380 cm, przy czym nie można się dopatrzyć jakiegokolwiek usprawiedliwienia tych różnic głębokością pokoju bądź orientacją względem stron świata (program egzamin ustny).

Rozwiązanie funkcjonalne

Ponieważ, jak wspomniano uprzednio, wszystkie te projekty należą do najwyżej ocenionych rozwiązań przestrzennych, przeto przynajmniej znaczną większość z nich należy uznać za obiektywnie dobrą. Można z cala stanowczością stwierdzić, że dobre rozwiązanie funkcjonalne nie zależy od wybrania jakiegoś uniwersalnego modułu użytkowego, ale że może być osiągnięte przy różnych rozstawach elementów konstrukcji, różnej głębokości traktu i różnej szerokości podstawowej jednostki (opinie o programie).

Wnioskujemy stąd znowu, że przy wyborze wielkości modułu osiowego MO nie potrzebujemy się wiązać wielkością jakiegoś modułu użytkowego chwilowo i w danych przypadkowych okolicznościach uznaną za najdogodniejszą, ale że możemy ją wybierać opierając się na przesłankach, zapewniających bardziej widoczne i stałe korzyści. Możemy wobec tego dać odpowiedź na postawione uprzednio zasadnicze pytanie: nie ma powodów, aby w danej grupie budownictwa, postulującej wielkość modułu osiowego w określonych granicach, wybierać dla każdej funkcji inną wielkość modułu osiowego MO, uwarunkowaną specjalną wielkością modułu użytkowego, charakterystycznego dla danej funkcji (segregator aktów prawnych).

Należy więc w każdej grupie budownictwa wybrać jedyną wielkość modułu osiowego. Opierając się na siatce podporządkowanej temu modułowi, architekt zawsze będzie w stanie zaprojektować wystarczająco dobry układ funkcjonalny, przy czym, jak już wspominaliśmy uprzednio, efekt ekonomiczny uzyskany dzięki daleko idącej typizacji projektu i produkcji budowlanej, opartej na jedynej wielkości modułu osiowego, zrekompensuje z nadmiarem ewentualne straty wynikające z funkcjonalnej sztywności rzutu (promocja 3 w 1). Stwierdzenie powyższe odnosi się oczywiście przede wszystkim do budownictwa masowego, stosującego postępowe metody wykonawstwa, w którym podstawowym zagadnieniem jest ekonomia produkcji.