Odległości pomiędzy szwami pionowymi

Odległości pomiędzy szwami pionowymi zależne są od grubości zapory; dla zapór cieńszych, zbliżonych do łupinowych, wynoszą one 7-4-10 m, dla grubszych dochodzą do 15 m, a nawet więcej - przykład zapora Yellow Tail i Mauvoisin (18 m) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jak już wspomniano, szwy mogą być cementowane lub betonowane. Szwy cementowane, stosowane częściej, mają niewielką szerokość określaną miarą odkształcenia sąsiednich sekcji w wyniku ich chłodzenia. Konstrukcja tych szwów podobna jest do szwów zapór ciężkich - jednak z taką różnicą, że gdy szwy zapór ciężkich są płaskie, to w zaporach łukowych są one najczęściej zazębione (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Uszczelnienia w postaci blach daje się zarówno od strony odwodnej, jak i odpowietrznej. Od strony odwodnej umieszcza się jeszcze korek asfaltowy. W trakcie betonowania sąsiednich sekcji w szwach zakłada się rury perforowane, którymi później pod ciśnieniem rozprowadza się w szwie zaczyn cementowy lub rzadką zaprawę cementową. Jako zaletę szwów cementowych wymienia się możliwość uzyskania dodatkowego efektu, jakim jest sprężenie hike’s w wyniku silnego ciśnienia zaczynu na boczne ściany sekcji.

Sprężenie zmniejsza naprężenia rozciągające w zaporze, powstające w czasie jej eksploatacji. Wadą cementacji szwów jest natomiast brak pewności co do jej jakości, ze względu na możliwość zatykania się rur cementacyjnych.
Szwy betonowane mają szerokość 0,7-1,2 m. Wypełnia się je masą betonową specjalnie przygotowaną do tego celu (uprawnienia budowlane). Czasem stosowane są szwy kombinowanego typu o szerokości l-1,5 m, które najpierw betonuje się, a później dodatkowo jeszcze cementuje.

Drenaż wewnętrzny w zaporze łukowej nie ma tak istotnego znaczenia, jak w zaporach ciężkich. Stosuje się go jednakże czasami ze względu na niebezpieczeństwo przemarzania betonu (przy zaporach o grubszym profilu); wtedy wykonuje się go według tych samych zasad, jak w zaporze ciężkiej. Poza drenażem wewnętrznym zakłada się w zaporach łukowych system galerii kontrolnych zarówno poziomych, jak i pionowych. Jedynie w bardzo cienkich zaporach łupinowych rezygnuje się z tego, tworząc jednakże nieraz galerię poziomą w dolnej części zapory (program egzamin ustny).

Podstawy zapory

Pozostaje jeszcze sprawa przelewów i urządzeń spustowych w zaporach łukowych. Przy małych grubościach profilów poprzecznych tych zapór bardzo rzadko udaje się wykonać przelew zbliżony kształtem do typowych przelewów zapór ciężkich. Jedynie kiedy zapora łukowa w swym profilu zbliżona jest do zapory ciężkiej, co zachodzi w zaporach łukowo-ciężkich, przelew upodabnia się do klasycznego. Jako przykład można przytoczyć przelew na zaporze Castelo do Bode (opinie o programie).

Ciekawym rozwiązaniem jest przelew zapory Picote aby utrzymać charakter przelewu zbliżony do klasycznego, wykonano tu specjalną płytę przelewową wspartą na filarach. Płyta kończy się wypadem, który umożliwia odrzucenie wody na dalszą odległość od podstawy zapory.
Rozwiązanie to wymaga odpowiedniego ukształtowania korony przelewu oraz przygotowania dostatecznie głębokiej poduszki wodnej, która zapewnia rozproszenie energii wody swobodnie spadającej z przelewu. Podwyższenie poziomu dolnej wody uzyskuje się przez wykonanie progu piętrzącego poniżej zapory (segregator aktów prawnych).

Jeżeli określone okoliczności sprawiają, że przelew nie może być ulokowany w samej zaporze (zbyt wąska dolina, słabe podłoże itp.), nadmiar wody odprowadza się sztolniami obiegowymi, których wyloty znajdują się w znacznej odległości od zapory. Ujęcia do sztolni - w postaci normalnych przelewów - mogą znajdować się na stokach doliny powyżej zapory.
Spusty denne mogą występować w postaci sztolni obiegowych na odpowiednio niskim poziomie (wykorzystuje się do tego celu sztolnie wykonane dla odprowadzenia wód w okresie budowy) lub spustów właściwych usytuowanych w korpusie zapory łukowej (promocja 3 w 1).

Wykonanie takich spustów w stosunkowo cienkich zaporach poddanych dużym naprężeniom wymaga silnego zbrojenia betonu w okolicy spustu.