Ołów czysty

Ołów czysty stanowi materiał łatwo ciągliwy, daje się na zimno ciąć. walcować i przeciągać, cechuje go duże pełzanie i duża odporność na działanie kwasu siarkowego.
W budownictwie morskim stosowany jest niekiedy do uszczelniania spoin dylatacyjnych, i jako podkładki łożysk podporowych belkowań nabrzeży lub pomostów, dając dobre rozłożenie docisku na elementy podporowe (program uprawnienia budowlane na komputer).

Termin bitumy w niniejszej pracy używany jest jako synonim asfaltów, ale ściśle mówiąc jest niezupełnie jednoznaczny i szerszy od asfaltów. Obejmuje on bowiem tak substancje zawierające mieszaniny węglowodorów wielkocząsteczkowych, a więc asfalty, ozokeryty (czyli woski ziemne, bez znaczenia dla budownictwa morskiego), jak i ropy naftowe, z których asfalty są wyrabiane, jak również czyste węglowodory w różnych mieszaninach (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Asfalty naturalne występują na wyspie Trinidad, w Syrii, Albanii i w USA. Znane są także asfalty z Morza Martwego; wydobywa się je również z wapieni i piaskowców bitumicznych.

Zawierają od ok. 50 do 98% czystego asfaltu (w zależności od pochodzenia), czyli mieszaniny wielkocząsteczkowych węglowodorów (alifatycznych, naftenowych, aromatycznych), resztę stanowią składniki mineralne i domieszki organiczne (ok. 1-5%). Konsystencja asfaltów jest stała lub półpłynna, przechodząca w stan płynny po ogrzaniu. Charakteryzuje je czarna barwa i bezwonność oraz rozpuszczalność w dwusiarczku węgla
(CS,) (uprawnienia budowlane).

W praktyce stosowane są po wstępnej obróbce (zmiękczenie przez ogrzanie, odparowanie wody i stopienie) dla usunięcia składników mineralnych.
Asfalty sztuczne, czyli ponaftowe albo pirogenicz- n e, są pozostałością uzyskiwaną z ropy naftowej po oddestylowaniu lżejszych składników, poddaną następnie przeróbce w celu nadania jej własności wymaganych od asfaltów. Przez wymieszanie z odpowiednią ilością wysokowrzących olejów uzyskuje się na przykład zmiękczenie asfaltów zbyt twardych. Do produkcji asfaltu nadają się głównie ropy asfaltowe zawierające od 30 do 70% asfaltu i półasfaltowe o zawartości 10-35% asfaltu (program egzamin ustny).

Asfalt dmuchany

Asfalt dmuchany, czyli utleniony, otrzymywany przez przedmuchanie mieszaniną gazów zawierających tlen (najczęściej powietrzem) pozostałości destylacyjnych rop w temperaturze 180-300°C; ma on wyższą temperaturę mięknienia niż inne asfalty i najwyższą odporność na wpływ czynników atmosferycznych.
Asfalt odpadkowy, czyli pokwasowy, otrzymany z porafinacyjnego kwasu odpadkowego przez długotrwałe kontaktowanie z gorącą wodą lub parą wodną (opinie o programie).
Asfalt pozostałościowy, czyli podestylacyjny, będący pozostałością po wydzieleniu destylatów olejowych z ropy naftowej; ma on również wysoką odporność na wpływ czynników atmosferycznych.

Charakterystyczną cechą asfaltów jest ich konsystencja, której miarą jest penetracja, czyli głębokość na jaką zanurza się w asfalcie igła lub stożek penetracyjny pod obciążeniem 150 G w temperaturze 25°C w czasie 5 s. Jednostką penetracji jest stopień odpowiadający zagłębieniu igły na 0,1 mm (PN/C-04098, 04135) (segregator aktów prawnych).

Dalsze cechy asfaltów określają temperatury mięknienia i łamliwości, w obrębie których utrzymują się w stanie plastycznym. Pod względem konsystencji asfalty dzielą się na:
- twarde - wysokotopliwe, o penetracji 0°; należą tu m. in. asfalty dmuchane; asfalty te nadają się do izolacji przeciwwilgociowej oraz do wyrobu lakierów asfaltowych antykorozyjnych;
- ciągliwe - o penetracji od 30 do 320°, do których należy większość
- tzw. asfaltów budowlanych, o temperaturze mięknienia większej od 50°C stosowanych na izolacje i jako materiał wiążący, oraz asfaltów drogowych używanych do budowy nawierzchni drogowych i wyrobu emulsji bitumicznych (promocja 3 w 1);
- ciekłe - o penetracji ponad 350c, płynne w normalnej temperaturze, używane do konserwacji dróg, impregnacji drewna itp.