Pentozany

W drewnie wszystkich gatunków drzew występują pentozany; spośród nich pierwsze miejsce co do ilościowego udziału zajmuje ksylan, na drugim miejscu stoi araban. Ksylan jest polimerem cukru prostego ksylozy, o stopniu polimeryzacji 150 do 160, (zależnie od gatunku drewna) o sumarycznym wzorze (C5H804)n (program uprawnienia budowlane na komputer). Ksylan zbudowany z reszt (3-ksylopiranozy ma łańcuch przypominający swoją budową łańcuch celulozy. Z zestawienia powyższego wynika, że udział pentozanów w drewnie drzew liściastych jest w przybliżeniu 2 razy większy niż u gatunków iglastych.

Pentozany można wyodrębnić z drewna za pomocą rozcieńczonych kwasów. Przy ogrzewaniu z kwasami pentozany wydzielają wodę i przechodzą w furfurol C5H402, który ma znaczenie w przemysłowej produkcji mas plastycznych. Ilościowe oznaczanie pentozanów i pentoz oparte jest na określaniu ilości otrzymywanego z nich furfurolu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Heksozany. Heksozany są to występujące w drewnie węglowodany sumarycznym wzorze (C(iH,0OrJn.

Są to polisacharydy o własnościach mechanicznych zbliżonych do celulozy; najważniejszymi są mannany; obok nich w znacznie mniejszej ilości występują w drewnie galaktany fruktany. Mannany przy ogrzewaniu z rozcieńczonymi kwasami mineralnymi ulegają hydrolizie, przyłączają wodę, depolimeryzują i przechodzą w heksozy, tj. w cukry proste. W ten sposób z mannanów powstaje cukier d-mannoza, z galaktanu d-galaktoza (uprawnienia budowlane).
Mannany mają budowę micelarną oraz własność podwójnego załamywania światła, co zbliża je pod względem budowy do celulozy. Stanowią one prawdopodobnie celulozę o charakterze substancji zapasowej, umiejscowioną w wewnętrznych, wyścielających warstwach błony komórkowej. W drewnie drzew iglastych mannany zajmują pierwsze miejsce w grupie węglowodanów towarzyszących (program egzamin ustny). Z substancją szkieletową są one tak silnie związane, że nie można ich wyodrębnić bez częściowego naruszenia celulozy. Stopień polimeryzacji mannanu wynosi 160. Mannany mają dużą wytrzymałość i słabo rozpuszczają się w wodzie. Można przypuszczać, że mają one, podobnie jak celuloza, postać wydłużonych łańcuchów powiązanych mostkami tlenowymi w położeniu 1,4. Ilościowy udział mannanu ulega wahaniom nie tylko w ramach poszczególnych drzew, lecz także w ramach jednego drzewa; ilość mannanu obniża się w miarę posuwania się od szyi korzeniowej ku wierzchołkowi. Drewno twardzielowe zawiera mniej mannanu niż drewno bielaste.

Kwasy poliuronowe

Kwasy uronowe powstają w czasie hydrolizy drewna jako wynik utleniania cukrów prostych. I tak przy hydrolizie drewna świerkowego na skutek utlenienia d-galaktozy powstaje kwas d-galakturonowy, przy hydrolizie drewna bukowego powstaje na skutek utlenienia d-glikozy kwas d-glikuronowy. Kwasy te mogą w dalszym ciągu przechodzić przez od- szczepiania C02 w pentozany. Zestawione poniżej wzory dają obraz mogących zachodzić przemian (opinie o programie)

Kwasy poliuronowe są wielocząsteczkowymi kwasami uronowymi. Mają one budowę polisacharydową; cząsteczki kwasu uronowego powiązane są tlenowymi mostkami glikozydowymi. Kwasy poliuronowe występują w drewnie w postaci soli wapnia, magnezu i potasu. Sole kwasów poliuro- nowych występujące w połączeniu z węglowodanami (pentozany, hekso- zany) są pochodnymi kwasów uranowych; określa się je mianem poliuronidów. Takimi poliuronidami są wydzielane przez drzewa gumy drzewne. Produktem hydrolizy gum drzewnych są cukry proste (np. pentozy) oraz kwasy uronowe (np. kwas d-glikuronowy)(segregator aktów prawnych).

Jako przykład gum drzewnych można wymienić krzepnące na powietrzu, przezroczyste nacieki na trześniach, wiśniach i innych drzewach owocowych oraz wydzielinę podzwrotnikowych akacji (np. Acacia arabica Wild.) powszechnie znaną pod nazwą gumy arabskiej. Gumy drzewne pęcznieją i rozpuszczają się w wodzie dając roztwór koloidalny; dzięki temu guma arabska może być używana jako klej. W alkoholu, eterze i w zwykłych rozpuszczalnikach organicznych gumy drzewne nie rozpuszczają się (promocja 3 w 1).