Płyty Louverglas

Stwierdzono, że płyty poliakrylowe nadają się na neonowe (rurowe) lampy fluoryzujące, których niska temperatura i dobre rozprowadzenie ciepła zmniejszają niebezpieczeństwo zdeformowania lamp. O wyborze tego materiału zadecydowała również jego sprawność optyczna, własności termiczne i mechaniczne (program uprawnienia budowlane na komputer).

Osłonę jarzących lamp wykonano z tworzyw termoutwardzalnych. Do nich należą przede wszystkim tworzywa mocznikowe i melaminowe. Tworzywa termoplastyczne mogą być używane jako rozpraszacze światła w lampach jarzeniowych, jeśli nie zmieniają swojego koloru i są odporne na zmiany objętości; muszą przepuszczać światło, nie mogą być palne i powinny mieć odpowiednią wytrzymałość konstrukcyjną (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Płyty Louverglas, które są przykładem tego typu rozpraszacza, wykonane są z octanu celulozy; tworzywo to usuwa blask sztucznego światła, a w szczególności światła z rurek jarzeniowych. Rozpraszacze Lcuverglas przepuszczające światło, białe lub kolorowe, wykonuje się w postaci żaluzjowych osłon, które są umieszczone prostopadle do płaszczyzny czystej i przezroczystej płyty znajdującej się pod źródłem światła (uprawnienia budowlane). Przecinają one promienie powodujące blask, nie absorbując zbyt dużej ilości światła. Płyty Louverglas produkuje się o grubościach od 1 do 2 mm; wyposażenie oświetleniowe może być niewidoczne, jeśli żaluzje (przesłony) skrzyżuje się pod kątem prostym do rury jarzeniowej (program egzamin ustny).

Przy użyciu kolorowych żaluzji można osiągnąć różne efekty świetlne przez regulowanie ilości światła barwnego przenikającego przez żaluzje i światła białego przechodzącego pomiędzy żaluzjami. Jeśli potrzebne jest światło bezpośrednie, np. w bocznej nawie teatru, stosuje się żaluzje czarne, zapobiegające rozpraszaniu światła i kierujące wszystkie jego promienie na określoną przestrzeń (np. na podłogę) (opinie o programie).

Oświetlenie jarzeniowe

Oświetlenie jarzeniowe (rurowe) poczyniło znaczne postępy jako środek oświetleniowy z powodu powstawania niskiej temperatury, możliwości używania rur o znacznych długościach i łatwości dostosowania oświetlenia jarzeniowego do warunków panujących w większych zakładach przemysłowych, handlowych itp.

W budynkach, których wygląd odgrywa zasadniczą rolę, stosuje się wykonane z polistyrenu płyty oświetleniowe jako osłonę rur neonowych. Z tych też względów dla zamaskowania rur zastosowano odpowiedni wzór sufitu. Rury przytwierdzono bezpośrednio do sufitu, a osłona (formowana z kwadratowych płytek o wymiarach 15X15 cm o ciężarze zaledwie 7,7 dkG) jest lekka i nie ulega zmianom objętości. Większe powierzchnie osłaniające osiągano przez spawanie płyt. Płyty wykonane w kształcie skrzynek mają obramowanie z drewna, lekkiego metalu lub kształtek z tworzyw sztucznych, które podtrzymują i przytwierdzają płyty do ścian lub do sufitu (segregator aktów prawnych). Ten rodzaj oświetlenia nadaje się szczególnie do podwieszonych sufitów, gdzie takie płyty można z łatwością wsunąć.

Do wykonania wyłączników, wtyczek, oprawek, guzików do dzwonków, skrzynek na bezpieczniki stosowano szeroko tłoczywa. Tłoczywa fenolowo-formaldehydowe są czarne, brązowe, mahoniowe i o innych ciemnych kolorach. Tłoczywa mocznikowo-formaldehydowe otrzymuje się w odcieniach matowych przepuszczających światło, błyszczących i pastelowych.

Pierwsze wyłączniki do lamp z tworzyw sztucznych wyprodukowano w roku 1932, po czym nastąpił szybki rozwój i ulepszanie produkcji; wyrabiano już oprawki, końcówki, śruby do lamp i tym podobne przedmioty. Wyłączniki przyciskowe, skrzynki przełącznikowe wykonywano tak, aby pod względem koloru odpowiadały innym szczegółom budowlanym. Przełączniki do lamp stołowych i przy łóżkach z uwagi na małe wymiary wymagały starannego zaprojektowania, aby było możliwe uzyskanie dokładnego kształtu metodą wtrysku (promocja 3 w 1).

Do wykonania podstaw do lamp, prętów itp. stosowano lane tworzywa sztuczne produkowane głównie z żywic fenolowych, chociaż grube płyty, rury i pręty mogą być wyrabiane z droższych materiałów termoplastycznych.