Podstawowy gabaryt

Projektowanie części wystających poza podstawowy gabaryt utrudnia produkcję i czyni prefabrykaty małoodpornymi na uszkodzenia w transporcie (uprawnienia budowlane).

Podobnie wprowadzenie w prefabrykatach kanałów podłużnych celem oszczędności kubatury betonu jest przyczyną dodatkowych operacji produkcyjnych, które nie znajdują pokrycia w osiągniętych oszczędnościach materiałowych i transportowych (zmniejszony ciężar prefabrykatu) (program na telefon). Uznana powszechnie w tym wypadku jest zasada, że uzasadnione ekonomicznie jest zaprojektowanie kanałów, które oszczędzają powyżej 30% przekroju betonu brutto.

Wprowadzanie mechanizacji

Najważniejszy jednak czynnik wiążący metody produkcji z projektowaniem elementów prefabrykowanych stanowi ich struktura materiałowa (program na komputer). Prefabrykaty o strukturze wielowarstwowej lub gęstożebrowej (wieloma- teriałowej) stwarzają trudności z wprowadzeniem mechanizacji do ich produkcji, układanie bowiem bloczków lub pustaków i różnych warstw materiałowych wymaga pracy ręcznej i dużej liczby operacji zarówno przy formowaniu tych elementów, jak i stosowaniu zabiegów przyspieszonego dojrzewania (program egzamin ustny).

Dlatego też stopień mechanizacji ich produkcji jest z reguły niski i w przybliżeniu równy zarówno w zakładach stałych, jak i sezonowych. Można z tego wyciągnąć wniosek, że prefabrykaty przeznaczone do produkcji w zakładach stałych powinny, o ile to możliwe, posiadać strukturę najbardziej jednorodną (opinie o programie).

Podobne uzależnienia, posiadające duże znaczenie ekonomiczne, pomiędzy projektowaniem asortymentu prefabrykatów a organizacją zakładów produkcyjnych, można stwierdzić odnośnie zróżnicowania typów elementów, ich ciężaru, gabarytu, stosowanych marek betonu itd. (segregator aktów prawnych). Większe zróżnicowanie elementów (szczególnie w III stopniu zróżnicowania) wpływa mniej ujemnie na pracę wytwórni polowej, której rytm produkcyjny jest luźniejszy niż w stałym zakładzie o wyższym stopniu mechanizacji.

Większe stypizowanie elementów (mniejsza liczba typorozmiarów) ogranicza liczbę stanowisk produkcyjnych, form i wkładek lub agregatów produkcyjnych, pozwala na zwarte zorganizowanie produkcji, większą jej mechanizację i specjalizację, co jest szczególnie ważne w zakładach stałych, gdzie powierzchnia produkcyjna jest droga (promocja 3 w 1).