Podsystem wodny

Zmiana środka transportu może mieć charakter jednorazowy - model B: pociąg-samochód, pociąg-rower, lub wielokrotny: pociąg, potem samochód, potem łódź, potem rower. Przykładem prostym będzie każde miejsce zmiany samochodu na inny środek: pociąg, łódź, rower. W kombinacji samochód-kolej może to być każda stacja położona na trasie Elbląg-Braniewo (model C) (program uprawnienia budowlane na komputer).

W kombinacji samochód-rower (model G) mogą to być MOP-y położone na terenie drogi ruchu szybkiego: Kaliningrad-Elbląg. W kombinacji samochód-łódź (statek) (model F) będą to zarówno porty Zalewu Wiślanego, jak i przystanie łodzi na sieci dróg wodnych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Dotyczy głównie portów i przystani Zalewu Wiślanego, do których mogą dopływać statki pasażerskie bądź z głębszego zaplecza (np. Wisłą, Nogatem i Szkarpawą lub Martwą Wisłą i Szkarpawą), bądź poprzecznie przez Zalew (np. Krynica Morska-Frombork lub Tolkmicko). Miejsca te mogą otwierać dalszą penetrację koleją (Frombork-Braniewo lub Frombork-Tolkmicko-Suchacz Elbląg) lub rowerem (np. Frombork-Święty Kamień) - model D (uprawnienia budowlane).

Podsystem powietrzny

Podsystem ten obecnie nie funkcjonuje w obszarze EZW, choć istnieją ku temu racjonalne przesłanki. Odpowiedź na pytanie - dlaczego nie funkcjonuje? wynika z dotychczasowego modelu transportu powietrznego w Polsce, opartego na monopolu jednego państwowego przewoźnika (LOT), dla którego skale regionalna i lokalna nie mieszczą się w kategoriach opłacalności. Tymczasem w Europie, szczególnie zaś w Skandynawii, rozwijają się lokalne połączenia lotnicze dostosowane do potrzeb małych samolotów pasażerskich (10-20 osób), rozprowadzające ruch pasażerski z dużych lotnisk w pobliże celu podróży (program egzamin ustny).

Człowiek współczesny równoważy aktualnie dwa cele: pracę i wypoczynek. W odniesieniu do EZW oznacza to kreowanie takiego modelu, w którym mieszkaniec, np. Sztokholmu, utrzymujący swoją łódź w którymś z portów lub przystani na Zalewie lub na sieci wodnej, może dotrzeć do niej w ciągu jednego popołudnia, aby spędzić wakacje czy wręcz „wydłużony" weekend. Model ten sprzyja organizowaniu małych lotnisk regionalnych (np. na dawnych lotniskach wojskowych) oraz lokalnych lądowisk dla małych samolotów prywatnych (analogicznych jak lądowisko na Helu) (opinie o programie).

Powyższy model E, wynikający z potrzeb posiadaczy małych samolotów pasażerskich, byłby rozwijany przez połączenia drogowe i dalej - wodne. Ekorozwój powinien wyzwalać niekonwencjonalny sposób myślenia, rozwijający w granicach logiczności i racjonalności wszelkie przyszłościowe rozwiązania, które pozwolą na zwiększenie dostępności różnorodnych form turystycznych i przyrodniczych EZW (segregator aktów prawnych).

Inspiracją podjęcia kreacji rozwiniętych systemów komunikacyjnych były doświadczenia amerykańskie i europejskie zmieniające kształtowanie układów komunikacyjnych wielkich miast poprzez powiązanie samochodu osobowego i pociągu w jeden system dojazdów do pracy. Polega on na podróży z miejsca zamieszkania do stacji kolejowej, pozostawieniu samochodu (PARK) i dalej podróży pociągiem (RIDE).

Tak powstał system P+R (PARK and RIDE) mający odciążyć centra wielkich miast z samochodów dojeżdżających do pracy. Lawinowy rozwój motoryzacji z jednej strony oraz ekorozwojowe kryteria kształtowania przestrzeni z drugiej - nakazują twórcze rozwinięcie tego systemu, przeniesione na warunki EZW (promocja 3 w 1).

Możliwe jest przyjęcie następujących systemów zintegrowanych P+B (PARK and BIKE) - polega na zamianie samochodu na rower wszędzie tam, gdzie dalsza jazda samochodem jest niedopuszczalna ze względu na wrażliwość środowiska lub też niecelowe jest tworzenie w tych (wrażliwych) miejscach jakichkolwiek koncentracji miejsc parkingowych. Jest to pierwszy etap, niejako wymuszony, kreowania tego systemu.