Pole przekroju wlotu

Pole przekroju wlotu do rury przelewowej zbiorników powinno być takie, aby po awarii układu sterującego pompą podającą oraz zaworu pływakowego nie nastąpiło przelanie zbiornika (program uprawnienia budowlane na komputer).
Zagadnienie współpracy instalacji wody zimnej i ciepłej z górnymi zbiornikami rozpatrywał Nowakowski podając konkretny przykład technicznego rozwiązania sterowania pompy uzupełniającej. Pamiętając o różnych objętościach obu zbiorników wynikających z różnego zapotrzebowania na wodę oraz niejednakowej nierównomierności poboru zimnej i ciepłej wody, układ sterujący pompą powinien spełniać następujące warunki:
- pompa podająca powinna być wyłączona w momencie napełnienia obu zbiorników,
- pompa musi być włączona w chwili, w której w jednym ze zbiorników poziom wody obniży się do najniższej dopuszczalnej wartości (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W zbiornikach bezciśnieniowych instalowanych na górnych kondygnacjach budynków poziom wyłączenia pompy ustala się o 50-100 mm poniżej poziomu zamknięcia zaworu pływakowego oraz o 100-200 mm poniżej wlotu do rury przelewowej. Poziom wody, przy którym zostaje włączona pompa uzupełniająca, należy ustalać przyjmując zasadę możliwie całkowitego wykorzystania pojemności użytkowej zbiornika (tak zwaną zasadą pełnych zbiorników). Przy takim założeniu pompa powinna zostać włączona w chwili, w której poziom wody w jednym ze zbiorników obniży się do wartości odpowiadającej 90-proc (uprawnienia budowlane).

Zbiorniki okresowo-ciśnieniowe podlegają przepisom dozoru technicznego i z tego względu najlepiej adaptować do tego celu typowe zbiorniki hydroforowe. Powinny być one wyposażone w izolację cieplną i króćce do podłączenia manometru, wodowskazu oraz właz rewizyjny umożliwiający dokonywanie okresowego przeglądu i czyszczenia całego zasobnika. Ze względu na możliwość nieszczelności zaworu odpowietrzająco-napowietrzającego wskazane jest odprowadzenie rury wentylacyjnej zasobnika nad zlew połączony z systemem kanalizacyjnym (program egzamin ustny).
Obliczanie średnic przewodów wewnętrznej instalacji c.w.u.

System zasilania

System zasilania oraz średnice przewodów wewnętrznej instalacji c. w. u. powinny być tak zaprojektowane, aby w okresie normalnej eksploatacji obiektu w żadnym z punktów czerpalnych c. w. u. ciśnienie wylotowe nie spadło poniżej wartości (opinie o programie). Równocześnie ze względu na wytrzymałość armatury wewnętrznej ciśnienie w punktach czerpalnych nie powinno przekraczać 0,5 MPa (50 m H20). Przy wyższych ciśnieniach istnieje konieczność stosowania armatury o zwiększonej wytrzymałości lub instalacji wielostrefowych.

Wartość minimalnego ciśnienia w instalacji wody zimnej, z której zasilana jest instalacja c. w. u., równa jest sumie strat ciśnienia potrzebnych do pokonania liniowych i miejscowych oporów przepływu na drodze od miejsca przyłączenia do najniekorzystniejszego pod względem hydraulicznym punktu czerpalnego łącznie z geometryczną wysokością podnoszenia wody i ciśnieniem wylotowym (segregator aktów prawnych).

Nierównomierność ciśnień wylotowych spowodowana różnymi ciśnieniami hydrostatycznymi panującymi na poszczególnych kondygnacjach jest przyczyną różnych wydajności punktów czerpalnych położonych na różnych wysokościach. Umieszczenie kryz dławiących przed punktami czerpalnymi ma z jednej strony spowodować wyrównanie ciśnień wylotowych, a z drugiej zaś złagodzić szczytowa rozbiory wody, a tym samym zmniejszyć współczynnik nierównomierności rozbioru c. w. u. Oczywiste jest, że zmniejszenie nierównomierności rozbioru c. w. u. spowoduje obniżenie maksymalnych obliczeniowych mocy wymienników ciepła oraz pojemności zasobników cieplej wody użytkowej.

Kryzowanie punktów czerpalnych nie znalazło do tej pory szerokiego zastosowania (promocja 3 w 1). Jednak dotychczasowe badania potwierdzają teoretyczne przewidywania o korzystnym wpływie kryz umieszczonych przy punktach czerpalnych na pracę instalacji c. w. u. Należy jednak zauważyć, że do tej pory nie został zbadany wpływ takiego rozwiązania na wartości współczynników nierównomierności rozbioru Kh.