Poziom integracji

Czwartym problemem dotyczącym europejskiej integracji przestrzennej jest północne odgałęzienie szlaku wodnego Ren-Elba-Warta-Wisła-Bug-Morze Czarne. Spina ono dwa duże europejskie porty rzeczne: Duisburg o przeładunku 600 min ton i Brześć (po stronie białoruskiej) o przeładunku 6-7 min ton. Szlak ten, jako perspektywiczne powiązanie europejskie porównywalne z wielką drogą żeglugową Ren-Men-Dunaj, można rozpatrywać w dwóch aspektach bałtyckich (program uprawnienia budowlane na komputer).

Po pierwsze - jako powiązanie portów morskich Gdańska i Gdyni oraz Elbląga z europejskim systemem dróg wodnych poprzez Wisłę, Noteć i dalej na wschód. Po drugie - jako powiązanie portów bałtyckich z portami Morza Czarnego poprzez Wisłę, Bug i dalej na południowy wschód. Jest to zamierzenie równoważne przestrzenie z autostradami A2 (Berlin - - Warszawa-Terespol) i Al (Gdańsk-Łódź-Katowice) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Realizacja tego wielkiego przedsięwzięcia szacowanego na 100-120 mld doi. stwarzałaby wraz z siecią autostrad układ równoważny z europejską siecią infrastruktury technicznej o zdecydowanych powiązaniach z Bałtykiem, jako miejscem morskich szlaków transportowych wraz z dużymi portami (uprawnienia budowlane).

Istotnym dla tworzenia między innymi infrastruktury biznesu są połączenia lotnicze. Mamy tutaj do czynienia z dwoma poziomami integracji:

1. powiązanie połączeniami lotnicznymi głównych ośrodków południowego Bałtyku: Wilna, Rygi, Tallina, St. Petersburga, Gdańska, Szczecina;
2. powiązania ośrodków osadniczych południowego Bałtyku z miastami Szwecji, Finlandii, Danii, Norwegii (program egzamin ustny).

Wymiary przestrzeni geograficznej

Pierwszy system ma charakter powiązań europejsko-transkontynentalnych, drugi zaś (choć także ważny) - powiązań regionalnych, wiążących Gdańsk, Szczecin, Słupsk z rozwiniętą siecią ośrodków skandynawskich, wyposażonych w lotniska lokalne o wysokim poziomie technicznym. Europejski Region Bałtycki in statu nascendi jest częścią przestrzeni przyrodniczej, społeczno-ekonomicznej i politycznej Europy, położonej wokół Morza Bałtyckiego (opinie o programie).

Oznacza to, że:

• strukturę przestrzeni przyrodniczej określa zlewisko Bałtyku oraz sąsiadujące z nim regiony fizyczno-geograficzne;
• strukturę przestrzeni społeczno-ekonomicznej kształtują procesy rozwoju, generowane przez wykorzystywanie walorów położenia nadmorskiego i zasobów morza; tworzą one układy funkcjonalno-przestrzenne o zasięgu lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim oraz zróżnicowanym poziomic intensywności zagospodarowania w zależności od siły oddziaływania na przestrzeń przyrodniczą i rodzaju działalności społeczno-gospodarczej, której czynnikiem generującym jest morze;
• strukturę polityczną wyznaczają zarówno historycznie ukształtowane uwarunkowania, jak i współczesne transformacje polityczno-ustrojowe, a jej delimitację określają granice państw położonych wokół Bałtyku lub tylko ich nadbałtyckich regionów (segregator aktów prawnych).

Te trzy wymiary przestrzeni geograficznej tworzą wszechstronnie złożone struktury funkcjonalno-przestrzenne o zróżnicowanych zasięgach terytorialnych, wobec których jednoznaczna (liniowa) delimitacja Europejskiego Regionu Bałtyckiego jest bezprzedmiotowa. Region ten, zgodnie z przyjętym założeniem, można więc identyfikować ze strukturą funkcjonalno-przestrzenną, kształtującą się spontanicznie i kształtowaną świadomie wokół Morza Bałtyckiego. Struktura już ukształtowana może być przedmiotem poznania, struktura kształtująca się i kształtowana - przedmiotem przewidywania przyszłości prognozowania i planowania. Współzależność tych obu ujęć wyznacza pole kształtowania strategii rozwoju (promocja 3 w 1).

Polski Region Bałtycki (PRB), jako integralna część Europejskiego Regionu Bałtyckiego (ERB), jest złożoną i otwartą strukturą funkcjonalno-przestrzenną, współtworzącą system ekologiczny, społeczno-ekonomiczny i polityczno-instytucjonalny państw położonych wokół Morza Północnego.