Przebieg rys konstrukcji

Ogólnie można stwierdzić, że na podstawie badań modelowych nie można przewidzieć jaki będzie rozstaw i przebieg rys konstrukcji rzeczywistej. Pomiar odkształceń jednostkowych betonu można wykonać za pomocą odpowiednich tensometrów. Na górnej powierzchni w punkcie A belki oraz w odpowiednich punktach dwóch modeli w skalach 1 : 1,5 i 1 : 3,0 naklejono transometry elektrooporowe, które zarejestrowały skrócenia jednostkowe betonu belki i obu modeli (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wykres tych skróceń w zależności od wzrostu sił P. Aż do wartości skrócenia e = 1/103 zależność jest liniowa dla elementu i obu modeli, następnie skrócenia wzrastają szybciej niż obciążenie (program uprawnienia budowlane na ANDROID). We wszystkich stanach obciążeń P, o ile jest zachowana ich modelowa proporcja, odkształcenia jednostkowe betonu belki i obu modeli są praktycznie jednakowe. Również graniczne odkształcenia przy załamaniu osiągnęły podobne wartości. Opisany wykres zaczerpnięty z pracy dowodzi, że istnieje dosyć ścisłe podobieństwo modelowe skróceń betonu we wszystkich etapach obciążenia.

Obserwacja ta pozwala stwierdzić, że modele reprezentują dostatecznie dokładnie stan odkształceń betonu belek żelbetowych zarówno w stanie granicznym jak i przed osiągnięciem tego stanu (uprawnienia budowlane). Im konstrukcja jest bardziej złożona i im większa jest liczba statycznie niewyznaczalnych więzów, tym mniejsze będą początkowe ugięcia jej modelu w porównaniu z ugięciami konstrukcji rzeczywistej pomnożonymi przez większą sztywność, szczególnie przy małych obciążeniach, co prowadzi do zbyt optymistycznych wniosków. Dopiero przy dużych obciążeniach, gdy w strefach rozciąganych powstaną na modelu rysy, włoskowate ugięcia zaczynają się zbliżać co do wielkości do ugięć konstrukcji wziętych w skali Ugięcia trwałe (niesprężyste) modelu są z reguły mniejsze niż konstrukcji (program egzamin ustny).

Beton pumeksowy

Widać z powyższego, że przy konstrukcjach statycznie niewyznaczalnych należy uwzględnić wpływ skali w stopniu większym niż przy badaniu belek prostych. Modele wykonywane są zwykle staranniej niż konstrukcja, a beton ich jest lepiej pielęgnowany. Nie są więc podatne na wpływy otoczenia (zmiany higrometryczne, temperatury i osiadanie podpór) powodujące powstanie dodatkowych odkształceń nie kontrolowanych prawami modelowymi. Także odkształcenia zależne od czasu, a także dodatkowe odkształcenia spowodowane histerezą przy zmianach obciążeń zmiennych nie są uwzględniane w badaniach modelowych (opinie o programie).

Z tego względu należy zachować pewną ostrożność przy ocenie badań bardziej skomplikowanych konstrukcji przeprowadzanych na modelach I typu. Mieszanka modelowa dla modeli typu II została opracowana w Instytucie Badania Modeli i Konstrukcji w Bergamo. Zastosowano w niej kruszywo pumeksowe. Beton z niego wykonany poddany ściskaniu jedno-, dwu- i trzyosiowemu przy naprężeniach będących w skali doznaje odkształceń takich samych jak beton konstrukcji rzeczywistej.

Dla betonu pumeksowego stosunki ka i ks= 1 obowiązują dla wszystkich wartości odkształceń i naprężeń aż do wartości granicznych Rai Rm. Związki te opisują również stosunek odkształceń trwałych. Udział zbrojenia w przenoszeniu naprężeń zależy jednak od przyczepności stali do betonu (segregator aktów prawnych). Zmniejszając średnicę wkładek w skali ka ki, zamiast w skali ki (jak w modelach typu I), stwarzamy dodatkowy problem, wymagający odrębnego wyjaśnienia czy powierzchnia prętów jest wystarczająca dla zapewnienia przyczepności.

Wykorzystując fakt, że pręty o mniejszych średnicach mają odpowiednio do swej średnicy większą przyczepność można przypuścić, że przy niezbyt małej skali ka modele typu II reprezentują rzeczywistą przyczepność zbrojenia do betonu w konstrukcji lepiej niż modele typu I. Pirelli w Mediolanie była sprawdzona na modelu wykonanym w skali ki = 1 : 1,5 i ka =1:6. Badania te pozwoliły na analizę pracy tej konstrukcji również w stanie sprężysto-plastycznym (promocja 3 w 1).