Przyczepność betonu do zbrojenia

Istnieje duża liczba wzorów empirycznych uzależniających o_t i o_C) wiele z nich ma postać gdzie k i n są pewnymi współczynnikami. Badania przeprowadzone w BRS na kostkach o boku 100 mm i beleczkach 100X100X400 mm, obciążonych osiowo przyniosły w rezultacie następujące wartości: n = 1/2 i średnie k = 8,3. Wartość k waha się między 6,2 dla pewnych rodzajów żwiru i 10,4 dla kruszywa łamanego . Inne badanie wskazuje, że n może wynosić 1/2-3/4 (program uprawnienia budowlane na komputer).

CEB przyjął, że wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu jest powiązana z walcową wytrzymałością betonu za pomocą następującego wyrażenia gdzie wytrzymałość wyrażona jest w funtach na cal kwadratowy. Inny wzór zaproponowano w Uniwersytecie Illinois gdzie a_t jest wytrzymałością na rozciąganie przy zginaniu, a o_c wyznaczono na podstawie badania normowych próbek walcowych; obie wartości wyrażono w funtach na cal kwadratowy (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Z uwagi na wiele czynników, które mają wpływ na omawianą zależność między wytrzymałościami, zrozumiałe jest, że nie można znaleźć prostego ogólnego wzoru, który wiązałby je ze sobą. Wartości uzyskane w laboratoriach PC A wyniki uzyskane przez Walkera i Bloemsa. Ponieważ w przytłaczającej większości przypadków beton stosuje się jako zbrojony prętami stalowymi, zagadnienie przyczepności między tymi materiałami stało się przedmiotem poważnego zainteresowania. Przyczepność powstaje przede wszystkim jako rezultat tarcia i adhezji między betonem i stalą, również skurcz betonu może tutaj odgrywać pewną rolę. Na przyczepność mają wpływ nie tylko właściwości betonu, lecz także właściwości mechaniczne stali i jej położenie w elemencie betonowym. Z tego powodu zagadnienie przyczepności leży w znacznym stopniu poza tematyką tej książki (uprawnienia budowlane).

Galwanizacja

Na ogół przyczepność zależy głównie od jakości betonu, a wytrzymałość przyczepności owa jest w przybliżeniu proporcjonalna do wytrzymałości na ściskanie aż do wartości ok. 20 MN/m². Dla wyższych wytrzymałości betonu wzrost przyczepności staje się coraz mniejszy i w końcu zupełnie pomijalny (program egzamin ustny).

Jest to właśnie przyczyną, dla której większość norm ogranicza dopuszczalną wartość przyczepności w betonach o wysokiej wytrzymałości, tip. „Zalecenia dotyczące stosowania betonu do konstrukcji CP 110: 1972” (opinie o programie).

Galwanizacja i inne powłoki ochronne prętów zbrojenia na ogół zmniejszają przyczepność, prawdopodobnie dlatego, że beton nie ma już tak dobrej przyczepności do obrobionej stali, jak do powierzchni skorodowanej. Wzrost temperatury zmniejsza wytrzymałość przyczepnościową betonu; przy temperaturach 200-300°C strata wytrzymałości przyczepnościowej może sięgać 50% w porównaniu z temperaturą pokojową (segregator aktów prawnych).

Aby otrzymać dobry beton, nie wystarcza jedynie ułożenie i zagęszczenie odpowiedniej mieszanki, lecz konieczne jest jej późniejsze pielęgnowanie w odpowiednich warunkach w czasie wczesnych stadiów twardnienia. Pielęgnowanie jest określeniem czynności, których celem jest pomaganie w hydratacji cementu i polega na kontrolowaniu temperatury i migracji wilgoci zarówno z betonu, jak i do niego.

Mówiąc bardziej precyzyjnie istota pielęgnacji polega na utrzymaniu betonu w stanie nasyconym lub na tyle nasyconym, na ile jest to możliwe, dopóki przestrzenie wypełnione pierwotnie wodą w świeżym zaczynie cementowym nie zostaną należycie zapełnione przez produkty hydratacji cementu (promocja 3 w 1). Dla betonu otrzymanego na placu budowy prawie zawsze aktywna pielęgnacja kończy się przed tym, nim nastąpi maksymalna możliwa hydratacja. Wpływ wilgotnej pielęgnacji na wytrzymałość betonu o stosunku wodno-cementowym 0,50.