Rozformowane płyty

Przykrywa powinna mieć dociążenie nie mniejsze niż 30-M0 G/cm² i szczelnie przylegać do całej powierzchni płyty dla zapewnienia jednorodności pola elektrycznego i cieplnego, jak również dla zabezpieczenia betonu przed wyparowaniem wilgoci. Z wierzchu płytę pokrywa się izolacją cieplną i dla dobrego kontaktu z betonem układa się ją w procesie wibrozagęszczania betonu. Wstępne dojrzewanie płyt z keramzytobetonu marek 50H-75 nie jest wymagane, a marek 150 i wyższych jest zalecane w ciągu 2-3 godzin (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy gorącym formowaniu mieszanki keramzytobetonowej należy obowiązkowo wobec różnej przewodności cieplnej jej składników zapewnić równomierność nagrzewania mieszanki w zasobniku. Rozgrzewać płyty lub bloki keramzytowe można wykorzystując napięcie sieciowe 220 V, lecz koniecznie ściśle zachowując ostrożność przed porażeniem prądem. Przy osiągnięciu temperatury w betonie 100°C napięcie powinno automatycznie wyłączyć się.

Rozformowane płyty pozostawia się w zimie w ciepłym pomieszczeniu oddziału fabrycznego aż do całkowitego ostygnięcia (nie krócej niż dobę). Orientacyjne zużycie energii elektrycznej przy podgrzewaniu płyt z keramzytobetonu o ciężarze objętościowym 900-1300 kG/m^a do temperatury 100°C wynosi 24-1-36 kWh/m³ (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Wytrzymałość na ściskanie betonu po obróbce cieplnej wynosi 50-1-70 kG/cm² przy ciężarze objętościowym 900-1-950 kG/m⁸. Łącznie na obróbkę cieplną 1 m³ keramzytobetonu zużywa się faktycznie 106 kWh, a 7 kWh uzupełnia się kosztem egzotermii cementu.

Istota tego sposobu polega na tym, że ciepło z generatorów jest przekazywane wyrobowi w postaci kierowanego strumienia energii promienistej, pochłanianej przez powierzchnię betonu i zamieniającej się w ciepło nagrzewające wyrób. Generatorami promieni cieplnych lub podczerwonych mogą być różne grzejniki elektryczne lub gazowe (uprawnienia budowlane). Pierwsze składają się z odcinków rury średnicy 3/4″ (zaizolowanych papierem azbestowym); są to rurowe grzejniki elektryczne lub z rdzenia ceramicznego z nawiniętą spiralą z drutu chromoniklowego nagrzewanego do temperatury ok. 450°C.

Obróbka cieplna płyt

Regulując moc generatorów i ich odległość od powierzchni wyrobów (która powinna być możliwie mała), można zmieniać intensywność nagrzewania, stygnięcia i egzotermicznego ogrzewania betonu. Omawiany sposób jest znacznie prostszy w obsłudze niż nagrzewanie elektrodowe, gdyż nie zależy on od stopnia i rodzaju zbrojenia wyrobów, jak również zapewnia lepsze warunki sanitarno-higieniczne w oddziale niż przy naparzaniu. Jednakże należy starannie chronić beton od parowania wilgoci, nakryć go folią poliamidową i ogrzewać przez nią. Pod folią tworzy się przy tym warstewka pośrednia o zwiększonej wilgotności (program egzamin ustny).

Ogrzewanie jednostronne można prowadzić przy grubości warstwy do 20 cm, a przy większej grubości ogrzewanie powinno być obustronne. Takie ogrzewanie należy stosować dla wyrobów gęsto zbrojonych o nieznacznej grubości i dla wstępnego podgrzewania formy przed układaniem do niej mieszanki (opinie o programie).

Obróbka cieplna płyt keramzytobetonowych za pomocą promieni podczerwonych. Płyty keramzytobeto- nowe o wilgotności początkowej 18-20% celowo jest nagrzewać w suchym środowisku powietrznym o temperaturze 120-P150°C, przy której z płyt odparowuje nadmiar wilgoci i uzyskują one wilgotność normową (10-12%). Do tego celu stosuje się rurowe grzejniki elektryczne jako źródło ciepła (segregator aktów prawnych).

W beskudnikowskiej fabryce ceramicznej eksploatuje się dwie komory szczelinowe stanowiące tunel o długości 92,8, szerokości 7,54 i wysokości 1 m (w świetle). Za pomocą wypychaka wózek wypełniony wyrobami jest przesuwany na stół obniżający go do poziomu szyn komory, a drugi wypychak pcha wózek do komory, przesuwając cały szereg wózków i wypychając jeden z nich z komory. W komorze mieści się 27 wózków (promocja 3 w 1). Czas ich przebywania w strefach obróbki cieplnej reguluje się zmianą długości strefy przez włączenie lub wyłączenie niezbędnej ilości grzejników elektrycznych. Sterowanie jest centralne za pomocą niezbędnej aparatury kontrolno-pomiarowej. Komora ma trzy układy wentylacyjne: jeden recyrkulacyjny i dwa odciągania wilgotnego powietrza.