Rozwój ekonomiczny

Najwyższymi wskaźnikami legitymowały się: Liechtenstein (46,4 tys. USD), Luksemburg (43,6 tys.), Szwajcaria (40,1 tys.), Norwegia (34,3 tys.) i Dania (.3.3,3 tys.). Wśród państw Europy Wschodniej wskaźnik ten kształtował się średnio na poziomie 2,3 tys. USD na 1 mieszkańca, osiągając najwyższe wartości w Słowenii (9,8 tys. USD), Czechach (5 tys.) oraz w Chorwacji i na Węgrzech (po 4,5 tys.). Listę najbiedniejszych państw tworzą w Europie: Mołdawia (410 USD), Bośnia i Hercegowina (786 USD), Albania (810 USD) i Ukraina (850 USD na 1 mieszkańca) (program uprawnienia budowlane na komputer). Ten ostatni kraj jest najbardziej bolesnym świadectwem ogromnych kosztów społecznych i ekonomicznych wynikających z głębokiego kryzysu gospodarczego, związanego z wprowadzeniem mechanizmów gospodarki woInorynkowej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Dysproporcje poziomu rozwoju ekonomicznego znajdują swe odzwierciedlenie w strukturze wytworzonego produktu krajowego brutto (PKB). W tym kontekście Europa jawi się jako część świata znajdująca się w postindustrialnej fazie rozwoju. Wyraża się ona silną dominacją sektora III (handel, usługi i finanse) w strukturze wytworzonego PKB (65%) i symbolicznym wręcz udziale sektora I (rolnictwo, leśnictwo i rybołówstwo) reprezentującego zaledwie 3% globalnej wartości PKB (uprawnienia budowlane).

Odbiegają od tego obrazu bardzo wyraźnie państwa Europy Wschodniej, w których łącznie sektor handlowo-usługowy partycypuje w ok. 5.3% PKB, przy silnej obecności sektora I (11% PKB). Legitymują się one jednocześnie najwyższymi wskaźnikami zatrudnienia w tych sektorach gospodarki (49,5% i 46,0%). W państwach odznaczających się wysokimi wskaźnikami PKB na I mieszkańca, udział sektora I jest znikomy, natomiast charakterystyczna jest dominacja sektora III (65-70% PKB) (program egzamin ustny).

Europa Zachodnia

W ich grupie znajduje się także Polska (70%), legitymująca się najwyższym tempem wzrostu gospodarczego pośród krajów post komun i stycznych (średni roczny przyrost PKB w latach 1990-1998 był rzędu 4,5%). Biegunowo odmiennie kształtuje się sytuacja w dwu najludniejszych państwach Europy Wschodniej - Rosji i Ukrainie. Znamionuje je przede wszystkim utrzymujący się od lat głęboki kryzys gospodarczy, znajdujący wyraz w spadku PKB w latach 1990-1998 średnio rocznie o 13,1 % (Ukraina) i 7% (Rosja), gdzie jednocześnie udział sektora III w wytworzonym PKB wynosi zaledwie 48-49% (opinie o programie).

Przytoczone parametry ekonomiczne potwierdzają jednoznacznie głębokie dysproporcje stopnia rozwoju społeczno-ekonomicznego oraz poziomu życia pomiędzy Europą Zachodnią i Wschodnią, wskazując jednocześnie, iż Polska wyrosła na niekwestionowanego lidera przemian w grupie postkomunistycznych państw tej części świata. Zróżnicowanie warunków przyrodniczych oraz struktury agrarno-własnościowej i techniczno-produkcyjnej to jedne z najistotniejszych czynników warunkujących złożoność i różnorodność europejskiego rolnictwa (segregator aktów prawnych).

Europa Zachodnia - Europa Wschodnia. W bajach zachodnioeuropejskich średnio 85-90′ pow. użytków rolnych, zorganizowanych w większości w ramach średnich i dużych gospodarstw, jest własnością prywatną. W Europie Wschodniej pomimo rozpadu system, komunistycznego i przywrócenia własności prywatnej tam, gdzie została ona zniesiona zaledwie ok. 10% areału ziem uprawnych użytkowanych jest w ramach indywidualnych gospodarstw. Stan taki związany jest gł. z niskim stopniem zaawansowania procesu prywatyzacja tego sektora gospodarki w Rosji, na Białorusi i Ukrainie. Miejsce wyjątkowe przypada w udziale Polsce, gdzie po częściowej powojenne kolektywizacji tego sektora aż 85% pow. użytków rolnych użytkowanych jest w ramach gospodarstw indywidualnych (promocja 3 w 1). Rolnictwo europejskie znamionuje ogromne zróżnicowanie w zakresie poziomu specjalizacji, mechanizacji i produktywności. Tak np. na 1000 osób zatrudnionych w rolnictwie przypadają tu przeciętnie 102 traktor) (w Europie Zachodniej ok. 900), natomiast wartość produkcji na 1 osobę pracującą w tym sektorze gospodarki kształtuje się średnio na poziomie 2300 USD.