Silna konstrukcja mostu kolejowego

Dla chodników, o znacznej szerokości, potrzebnaby była skrajna belka chodnikowa o mniejszych wymiarach niż belki główne lub wsporniki, utwierdzone w belkach głównych. Ponieważ niweleta mostu założona jest w poziomie, uzyskano odwodnienie zapomocą nabetonowania, umożliwiającego spadki poprzeczne i podłużne, a rury spustowe usytuowano w środkach pól między poprzecznicami (program uprawnienia budowlane na komputer).

O ile idzie o odwodnienie mostu, to stosowane bywają również spadki podłużne około 2%, powstałe przez skonstruowanie belek głównych o zmiennej wysokości, jak np. w moście w Meryszczowie, wykonanym przez firmę J. Sosnowski i A. Zachariewicz we Lwowie (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Przykład mostu trójprzęsłowego o belkach wolnopodpartych przedstawiają. Silna konstrukcja mostu kolejowego dwutorowego spoczywa na przyczółkach i filarach betonowych; łożyska skonstruowano w postaci ciosów żelbetowych. Ustrój tego mostu odpowiada typom, ustalonym przez Dyrekcję Budowy kolei żelaznych w Warszawie dla rozpiętości od 6 do 12 m.

Stosowanie belek wolnopodpartych wieloprzęsłowych wymagane jest niekiedy z powodu lichego gruntu budowlanego, aby ewentualne osiadanie się filarów nie wpływało szkodliwie na ustrój belek głównych (uprawnienia budowlane). W mostach kolejowych belki wolnopodparte wieloprzęsłowe mają na celu, o ile możności, unikanie szkodliwego wpływu wstrząśnień na przęsła sąsiednie. Ustrój mostu o belkach wolnopodpartych wieloprzęsłowych wywołuje potrzebę stosowania szerokich filarów dla umożliwienia należytego podparcia belek głównych (program egzamin ustny).

Jednym z pierwszych mostów żelbetowych kolejowych w Polsce był most nad ulicą Kąpielną na Podzamczu we Lwowie, o belkach głównych wolnopodpartych, wykonany przez firmę J. Sosnowski i A. Zachariewicz. Most ten skonstruowano, stosując jeszcze układ wkładek według systemu Hennebique’a (opinie o programie).

Mosty o belkach ciągłych

Mosty o belkach ciągłych są, pod względem statycznym, korzystniejsze od mostów o belkach wolnopodpartych. Prostsze typy mostów o belkach ciągłych przedstawiają: most na drodze Tyśmienica-Kołomyja i most ze śluzą na Strypie w Wiśniowczyku, oba wykonane przez firmę j. Sosnowski i A. Zachariewicz. Belki główne mostów, których filary znajdują się poza korytem rzeki, opierają się na luźnych słupach żelbetowych, u spodu złączonych i posiadających fundament wspólny. Filary rzeczne, złożone z pojedynczych słupów pod każdą belką główną, łączy się ścianą żelbetową, aby kra i płynące podczas wezbrania pnie drzewne natrafiały na większy opór i nie uszkadzały słupów (segregator aktów prawnych).

Filary w postaci słupów żelbetowych mostów, o nieznacznych rozpiętościach, mogą być złączone sztywnie z konstrukcją belek, co przy znacznej zwykle smukłości słupów żelbetowych w porównaniu z filarami kamiennymi nie wywołuje zjawisk szkodliwych ; poza tern wpływ ugięcia belek i wywołanych tern momentów zginających w słupach da się łatwo uwzględnić przy pomocy prymitywnego obliczenia. W przypadkach koniecznych uzyskać też można teoretyczne punkty podparcia na filarach w postaci krzyżujących się, przy przejściu w belkę, wkładek słupów. Filary mostów o znacznych rozpiętościach muszą przenosić obciążenie belek głównych za pomocą stosownych łożysk żelbetowych ewentualnie w ostateczności żelaznych (promocja 3 w 1).

Oprócz filarów, skonstruowanych z pojedynczych, względnie łączonych ścianą słupów żelbetowych, stosuje się, w zależności od warunków miejscowych, filary pełne kamienne lub betonowe, w miarę potrzeby z okładziną kamienną. Most posiada filar betonowy znaczniejszej grubości, a to ze względu na potrzebę należytego oparcia stawideł śluzy. Stosunkowo znaczne rozpiętości ma most o belkach ciągłych na Kamienicy w Nowym Sączu, wykonany podług planów, opracowanych w biurze drogowem Okręgowej Dyrekcji Robót Publicznych we Lwowie (proj. Inż.: Strożecki i Frey).