Spoiwa cementowe

Wpływ ilości spoiwa cementowego na wytrzymałość popiolobetonu charakteryzują wyniki badań Mazura. Zwraca w tym przypadku uwagę przyrost wytrzymałości popiołobetonów w ciągu 90 dni po przeprowadzonej obróbce termicznej w parze wodnej, w temperaturze ok. 80°C trwającej ok. 16 godzin (program uprawnienia budowlane na komputer).

Konieczna jest przy tym minimalna
zawartość cementu w masie 120 kg/m3 popiołobetonu. Mniejszym zawartościom towarzyszy spadek wytrzymałości.
Ciekawe dane porównawcze uzyskane przez wymienionego autora dotyczące nasiąkliwości, ciężaru objętościowego i wytrzymałości popiołobetonów. Wyniki licznych badań właściwości popiołobetonów nisko- prężnie naparzanych, wykonanych przy użyciu spoiwa cementowego i spoiw wapienno-popiołowych oraz popiołów lotnych z różnych elektrowni przy zastosowaniu dwóch metod formowania: przez odlewanie masy ciekłej i przez prasowanie masy wilgotnej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Charakterystyczna jest duża zmienność wytrzymałości popiołobetonów i duża wrażliwość na zawilgocenie. Zdolność do odparowywania wilgoci popiołobetonów w porównaniu z betonem zwykłym i cegłą ceramiczną charakteryzuje opracowany przez Mazura wykres. W wielu przypadkach zaobserwowano przyrost wytrzymałości popiołobetonów poddanych próbom odporności na zamrażanie. Dotyczy to zwłaszcza popiołobetonów wykonywanych przy użyciu cementu portlandzkiego.
Uogólniając przytoczone wyniki badań można ustalić podaną poniżej charakterystykę właściwości popiołobetonów (uprawnienia budowlane).

Ciężar objętościowy elementów popiołobetonowych waha się w dość dużych granicach. Zależy to od właściwości stosowanych popiołów oraz od sposobu produkcji. Produkowane są odmiany wyrobów o ciężarach objętościowych ok. 0,9 T/m3 (w przypadku użycia proszku glinowego do spulchniania masy) i ok. 1,2 T/m3 (bez proszku glinowego). Elementy prasowane lub wibrowane mają ciężary objętościowe 1,3-1,5 T/m3.

Wytrzymałość na ściskanie

Wytrzymałość na ściskanie zależna jest od ciężaru objętościowego i od kierunku działania siły niszczącej w stosunku do kierunku ułożenia świeżej masy w formie. Dla elementów o ciężarach objętościowych 0,9 T/m:! wytrzymałość na ściskanie wynosi 50 kG/cm2. Dla elementów o ciężarach objętościowych 1,2 T/m3 wytrzymałość ta wynosi 70 kG/cm2. Dla elementów prasowanych o ciężarach objętościowych ponad 1,4 T/m3 wytrzymałości przekraczają 100 kG/cm2 (program egzamin ustny).
Skurcz i pęcznienie zależą przede wszystkim od rodzaju zastosowanego spoiwa. Mazur podaje zestawienie wartości zmian objętościowych próbek popiołobetonowych wykonanych przy użyciu cementu lub wapna hydratyzowanego.

Próbki poddane obróbce parą wodną, wykonane ze spoiwa cementowego w ilości 208 kg i popiołów w ilości 1040 kg w 1 nr popiołobetonu, wykazały pęcznienie. Użycie wapna hydratyzowanego spowodowało zmienny skurcz próbek (opinie o programie). Zastosowanie natomiast spoiw mieszanych wapienno-popiołowych przy użyciu wapna palonego wspólnie zmielonego z popiołami i niewielką domieszką gipsu surowego powodować może charakterystyczne pęcznienie ciekłej masy w stanie świeżym, Pęcznienie takie ma czasami miejsce w przypadku zastosowania bardzo drobnych popiołów zawierających pewne ilości wapna.

Jest przy tym charakterystyczne, że podczas prowadzonej obróbki cieplnej (naparzanie niskoprężne) jak i po jej ukończeniu dalsze zmiany objętości nie następują (segregator aktów prawnych). Próbki popiołobetonów uformowanych w walce o średnicy 0 16 cm; wyrośnięta poza krawędzie formy plastyczna masa popiołobetonowa została ścięta i wyrównana, po czym próbka poddana została naparzaniu niskoprężnemu. Ciężar objętościowy próbek po przebytym procesie naparzania wynosił 1,2 kG/dcm3, a wytrzymałość - ok. 85 kG/cm2. Zmian objętości gotowych elementów nie zaobserwowano.

Wspólczynnik przewodności cieplnej zależy od ciężaru objętościowego wyrobów (promocja 3 w 1). Przy Y = 0.9 T/m3 współczynnik wynosi 0,25 kcal/mh°C, przy y = 1,2 T/m3 współczynnik l = 0,35 kcal/mh°C, przy Y = 1,4 T/m3 - współczynnik k = 0,40 kcal/mh°C.