Stabilizacja szeregu ważnych ośrodków

Przeciwnie, zarówno wielkość funkcji śródmiejskich przyszłej dwumilionowej Warszawy, jak i zaznaczające się już tendencje lokalizacji tych funkcji świadczą o tym, że centralne spiętrzenie śródmiejskie przy ulicy Marszałkowskiej opiera się na szeregu istotny cli ośrodków życiowych wysuniętych na bastion Skarpy, na linię ciągu królewskiego (program uprawnienia budowlane na komputer). Tu, na trakcie historycznym zarysowuje się dziś powstanie nowego Zamku, siedziby naczelnych władz państwowych, tu skupiły się już kierownicze organy Rzeczypospolitej Ludowej : Sejm, Rada Państwa, Rada Ministrów. Tu koncentruje się kierownictwo partyjne: na bazie starego placu Trzech Krzyży powstanie wielkie założenie przed gmachem KC PZPR, poszczególne agendy aparatu i szkolnictwa partyjnego lokalizują się dalej wzdłuż alei Stalina. Przy placu Na Rozdrożu, na zamknięciu Osi Stanisławowskiej plasuje się Centralny Teatr i Dom Wojska Polskiego. Stabilizacja szeregu ważnych ośrodków życiowych miasta na Skarpie odbywać się będzie i nadal, zwłaszcza w związku z wprowadzeniem zespołów zabudowy na dolny taras Powiśla, dawniej traktowany jako teren wyłącznie zielony (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W tych warunkach nie do utrzymania staje się koncepcja zachowania pasa na Skarpie w jego historycznej skali - ustawienia na tle piętrzących się w głębi wielkomiejskich założeń stolicy na wpół prowincjonalnej panoramy zmumifikowanego miasta XVII i XVIII wieku. Wydaje się, że Warszawa mogłaby ukształtować wieloplanową, ale jednorodną elewację od strony rzeki, że jej centrum mogłoby wyjść na dolinę Wisły zabudową wielkomiejską właściwie ustosunkowaną do klejnotów przeszłości. W układzie starych i nowych założeń śródmiejskich Warszawy następuje zestawienie ciągu Belweder - Zamek z powstającym w głębi miasta zespołem ulicy Marszałkowskiej (uprawnienia budowlane).

Sprzężenie tych dwóch ciekawie kontrastujących z sobą magistral mogłoby nastąpić zarówno w układzie planistycznym, jak i w sylwecie miasta (program egzamin ustny). Podobnie jak w planie śródmieścia mechaniczną równoległość obu arterii można by uzupełnić systemami poprzecznych do rzeki powiązań zielonych i wielkomiejskimi rozwiązaniami placowymi przy ciągu zabytkowym (place: Zamkowy, Zwycięstwa, Trzech Krzyży, Na Rozdrożu), tak i w sylwecie miasta należałoby dać coś więcej niż automatycznie wynurzający się zza kulisy wież zabytkowych pion PKN wraz z towarzyszącymi mu wieżowcami. Wydaje się, że w imię realizacji zasadniczego kierunku erupcji centrum, w imię najbardziej komunikatywnego wyprowadzenia jego siły architektonicznej na dolinę Wisły tu właśnie można byłoby wznieść akcenty sylwetowe umiarkowanej wysokości, które nie przytłaczając budowli zabytkowych, lecz wiążąc się z ich ogólnym gabarytem, mogłyby uporządkować i zorganizować sylwetę historycznej kulisy Warszawy i powiązać ją jeszcze bardziej z dominującym konturem nowego śródmieścia (opinie o programie).

Dodajmy, że w warunkach czasowego osamotnienia sylwety Pałacu Kultury i Nauki oraz nieuchronnego odłożenia kosztownej budowy następnych wieżowców wystawienie na Skarpie stosunkowo umiarkowanych akcentów mogłoby na długie lata rozwiązać zagadnienie panoram Warszawy, chociażby ze wschodniej połowy widnokręgu (segregator aktów prawnych). Przeprowadzona powyżej analiza widoczności PKN w stosunku do zabudowy strefy skarpowej wykazuje bowiem, w jak wielkim stopniu zabudowa ta „wyrasta" optycznie w panoramach stolicy; tak więc 40-50 metrowe akcenty na Skarpie mogłyby się stać w panoramach z doliny Wisły ekwiwalentem dwukrotnie wyższych wieżowców umieszczonych w głębi miasta za ulicą Marszałkowską. Pas przyskarpowy daje przy tym niemały wybór lokalizacji tego rodzaju akcentów.

Przegląd nowych założeń śródmiejskich socjalistycznej Warszawy porusza na każdym kroku zagadnienia architektoniczne odznaczające się ostrą aktualnością i ześrodkowujące dziś dyskusyjne głosy społeczeństwa i architektów. W poczuciu wielkości celów, którym ma służyć architektura śródmieścia stolicy, w poczuciu wielkich możliwości jej rozwoju i doskonalenia oceniamy jej jakość szczególnie bacznie i krytycznie (promocja 3 w 1).