System monitoringu przestrzennego

Trzecią funkcją jest dostępność danych monitoringowych. Idealny byłby system powszechnie dostępny dla wszystkich (odpowiednik „wioski informatycznej" Tofflera). Koncepcji uspołecznienia planowania powinno odpowiadać uspołecznienie dostępu do danych podlegających monitorowaniu (program uprawnienia budowlane na komputer).

Czwartą, bodaj najważniejszą funkcją monitoringu przestrzennego, jest funkcja środowiskowa. Przyjmując, że głównym celem działań w przestrzeni w najbliższych latach będzie rozwój przestrzenny, pozwalający na poszanowanie praw przyrody i otwarcie ścieżki ekorozwojowi, to celem głównym monitoringu przestrzennego jest uchwycenie procesów przestrzennych zagrażających stanowi docelowemu, jakim jest rozwój zrównoważony (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W tym kontekście funkcja środowiskowa odpowiadać powinna rejestracji i prognozowaniu skutków środowiskowych zmian w przestrzennym zagospodarowaniu. Tłem dla tej bieżącej informacji musi być permanentne diagnozowanie stanu środowiska oraz oddziaływań bezpośrednich na komponenty środowiska. Odpowiada to trzem typom informacji dotyczących:

1. stanu środowiska: jakości powietrza, wód podziemnych i powierzchniowych, gleby, stanu flory i fauny,
2. pochodzenia i rozkładu przestrzennego zanieczyszczeń,
3. działań służących poprawie stanu środowiska (np. oczyszczalnie, spalarnie, wysypiska) (uprawnienia budowlane).

System monitoringu przestrzennego wspomagany komputerowo powinien realizować dwie funkcje:

• przechowywanie danych dotyczących obecnych stanów i ich zmian, a także zaakceptowanych decyzji dotyczących gospodarki przestrzennej (baza danych),
• realizacji pewnych sformalizowanych procedur w ramach procesów planowania przestrzennego od prostych metod statystycznych do modeli symulacyjnych, lokalizacyjnych, regionalnych (biblioteka procedur) (program egzamin ustny).

Systemy Informacji Przestrzennej

Systemy Informacji Przestrzennej (SIP) dostarczają informacji umiejscowionej przestrzennie. Umiejscowienie odnosi się do pola (rastru) lub punktu (współrzędnych). Na system taki składają się:

• sposób gromadzenia informacji źródłowej, czy to poprzez zbiorcze gromadzenie informacji statystycznej czy też inne, np. teledetekcyjne sposoby jej gromadzenia,
• sam zasób informacji źródłowej zawierającej parametr przestrzenny, która to informacja odzwierciedla tylko w pewnym stopniu daną rzeczywistość (opinie o programie),
• obraz tej rzeczywistości, przedstawiony w postaci analogowej (mapy) lub w postaci dyskretnej (modelu), np. w postaci obrazu teledetekcyjnego,
• środki techniczne obejmujące sprzęt informatyczny umożliwiający pozyskiwanie informacji źródłowej oraz przekształcanie tych informacji w obraz w postaci mapy.

Zasób informacji źródłowej tworzy bazę danych SIP Baza danych jest elementem banku danych i jest zbiorem danych określonego obszaru problemowego, który to zbiór jest przechowywany w pamięciach komputerów. W naszym przypadku obszarem problemowym jest informacja o cechach (z parametrem przestrzennym) prowadzenia polityki przestrzennej. Natomiast bankiem danych SIP jest realizowanie funkcji bazy danych, obejmujące aktualizację wybierania i udostępniania danych dla powodzenia tej polityki (segregator aktów prawnych).

Baza danych jest zbiorem danych, natomiast bank danych jest sposobem posługiwania się danymi zawartymi w bazie danych (czyli w zbiorze). W przypadku SIP dla potrzeb polityki przestrzennego zagospodarowania kraju trudno postulować, aby zarówno baza danych, jak i bank danych były wyodrębnione i samodzielne w stosunku do baz i banków danych o innych cechach (promocja 3 w 1). Można jedynie tu zakładać, że SIP jest zbiorem poziomu krajowego, za pomocą którego dokonuje się:

1. wyboru informacji już istniejącej i gromadzonej dla innych celów, ale takich, które posiadają indeks przestrzenny,
2. uzupełniania informacji koniecznej do prowadzenia polityki przestrzennej poprzez przetwarzanie tejże wybranej informacji, również z indeksem przestrzennym,
3. tworzenia od podstaw nowych rodzajów informacji (typu autonomicznego), niezbędnych do aktualizacji polityki przestrzennego zagospodarowania kraju.