Szczelne i twarde powłoki

Szczelne i twarde powłoki otrzymuje się przez wypełnienie porów betonu drobnymi opiłkami stalowymi, które rdzewiejąc zwiększają kilkakrotnie swoją objętość i zatykają pory betonu. W celu przyspieszenia procesu rdzewienia stali, dodaje się do opiłek chlorku amonu (salmiaku) w ilości 2h-10%. Niekiedy opiłki miesza się z cementem. Powierzchnię betonu należy dokładnie oczyścić i namoczyć wodą na 24 godziny przed nałożeniem powłoki. Zwilżenie roztworem chlorku magnezu przyspiesza rdzewienie stali, lecz może również spowodować korozję zbrojenia, jeżeli nie zabezpieczyło się go dostatecznie (program uprawnienia budowlane na komputer).

Pierwsze powlekanie wykonuje się gęstą pastą otrzymaną przez zarobienie drobnych opiłek z roztworem chlorku amonu. Następnie przez 24 godziny beton należy utrzymać w wilgoci za pomocą co najmniej czterokrotnego polania wodą. Następną warstwę nakłada się i zwilża w identyczny sposób. Jako trzecią warstwę nakłada się po 24 godzinach zaprawę cementową 1:3, do której dodaje się 20% mieszaniny opiłek z roztworem salrmaku. Po 24 godzinnym okresie tężenia zaprawy, w czasie którego należy ją utrzymać w wilgoci, nakłada się ostatnią warstwę z rzadk.ej zaprawy cementowej, którą wciera się dokładnie w betom aby wygładzić powierzchnię. Do ostatniej warstwy można dodać domieszek uszczelniających (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Całkowita grubość powłoki wynosi około 3 cm.

Powłoki te wykonane we właściwy sposób gwarantują nie- przepuszczalność betonu i są bardzo odporne na wpływy chemiczne oraz mechaniczne. Powłoki z mas plastycznych są mniej kłopotliwe w wykonaniu i przez odpowiedni dobór materiałów można uzyskać znaczną odporność na wpływy chemiczne (uprawnienia budowlane).

Powłoki z mas plastycznych

Przede wszystkim należy wyróżnić omówione już powłoki ka- zeinowo-cementowe, a następnie powłoki ze sztucznych żywic. Ochrona betonu przez powlekanie roztworami mas plastycznych jest bardzo prosta w wykonaniu, lecz otrzymane powłoki wyka żują na ogół tak małą przyczepność do betonu, że należy je stosować w ten sposób, aby powstające ciśnienie przyciskało je do podłoża, a więc np. w zbiornikach od wewnątrz, przy fundamentach zaś od zewnątrz. Poza tym wytrzymałość mechaniczna tych powłok jest dość mała, a niektóre z nich w miarę starzenia tracą swe właściwości. Powłoki z mas plastycznych należy nakładać na suchy, gładki i czysty beton w paru kolejnych warstwach, z których każda powinna dokładnie wyschnąć (program egzamin ustny).

Inne rodzaje powłok. Istnieją różne powłoki betonu oprócz wymienionych; w niektórych razach mogą one oddać dobre usługi. Należy tu wymienić krzemianowanie, czyli powlekanie roztworem szkła wodnego, które opisano przy ochronie kamienia naturalnego. Sposób ten należy stosować ostrożnie i przeprowadzić uprzednio próby, gdyż często powoduje on trudne do usunięcia wykwity. Do ochrony zbiorników betonowych na wino itp. zalecają kilkakrotne powleczenie ścian 25-procentowym kwasem winnym, który reagując z wolnym wapnem cementu wytwarza na powierzchni nierozpuszczalny i odporny na kwasy organiczne winian wapnia, nie dopuszczający do dalszych korozji (opinie o programie).

Bardzo odporną powłokę otrzymuje się przez pokrycie betonu warstwą stopionej siarki. Zabieg ten należy wykonywać na gorąco. aby siarka przeniknęła jak najgłębiej w pory betonu. Powłoka taka przy odpowiednim wykonaniu jest odporna nawet na działanie stężonych kwasów mineralnych, a ponadto zwiększa wytrzymałość betonu. Natomiast na działanie alkalii powłoka ta nie jest odporna (segregator aktów prawnych).

Stosowany w Ameryce sposób Sylwestera polega na powlekaniu betonu roztworem szarego mydła, które następnie utrwala się działaniem 10-procentowego roztworu ałunu glinowo-potasowego. Zamiast mydła szarego czyli potasowego, zalecają również stosowanie mydeł cynkowych i glinowych, które trudniej ulegają wymyciu. Poza tym istnieje wiele powłok do powierzchniowej ochrony betonu, zalecanych przez różnych autorów, których nie wypróbowano jednak na szerszą skalę (promocja 3 w 1).