Układanie płytek na stropie

Układanie płytek na stropie nad piętrem ocieplonym dopuszczalne jest wówczas, gdy temperatura podłoża wynosi najmniej - 5°C. Płytki powinny być przed ułożeniem wniesione do ciepłego pomieszczenia i ogrzane. Zaprawa cementowa używana do znaków kierunkowych i osadzania płytek powinna mieć temperaturę od + 15 do + 20° C (program uprawnienia budowlane na komputer). Przy niewielkiej ilości robót zaprawę przygotowuje się na miejscu z suchej mieszaniny piasku i cementu o temperaturze powyżej 0° C. Mieszaninę zarabia się podgrzaną wodą.

Pomieszczenie, w którym wykonywane są roboty okładzinowe z płytek, ogrzewa się w dalszym ciągu; okres ogrzewania jest zależny od temperatury początkowej pomieszczenia. Przy temperaturze od + 5 do + 10° C ogrzewanie trwa 12 -r- 15-d.nr, przy temperaturze od 0 do + 5° C okres ogrzewania przedłuża się do 1 miesiąca i powyżej. Do- licowania¹ ścian stosuje się u nas obecnie najczęściej płytki polewane (glazurowane), do podłóg zaś - płytki terakotowe (metłachskie); szeroko rozpowszechnione są również okładziny z płytek szklanych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wady okładziny ściennej z płytek ceramicznych można podzielić na następujące grupy: 1. ogólne braki wykonania, 2. wady i uszkodzenia płytek, 3. uszkodzenia spoin, 4. oddzielanie się płytek od. zaprawy, 5. oddzielanie się zaprawy od ściany (uprawnienia budowlane).

Do ogólnych braków wykonania zaliczyć można bo wszystko, co obniża jakość i wpływa ujemnie na ogólny wygląd okładziny. Do takich, braków zaliczyć można między innymi: obecność w okładzinie nieforemnych (przyciosanych) części płytek, co powstaje na skutek wadliwego rozmieszczenia w ścianach otworów okiennych i drzwiowych, złe rozmieszczenie urządzeń instalacyjnych albo wreszcie niewłaściwą szerokość opasek drzwiowych, kiedy wymiary powierzchni licowanej nie są wielokrotnością znormalizowanych wymiarów płytek (program egzamin ustny). Szczególnie brzydkie są wąskie paski, które łatwo odpadają.

Charakter wykwitów

Duże znaczenie dla wyglądu zewnętrznego i jakości okładziny ma kształt płytek. Stosowanie płytek narożnych w kształcie kątownika jest lepsze niż łączenie płytek na przylgę. Ten drugi sposób sprawia złe wrażenie, ponadto płytki łatwo wypadają. Pożądane jest używanie płytek z brzegami zaokrąglonymi; krawędzie prostokątne rzucają cień, który powoduje to, że płytki wydają się przybrudzone (opinie o programie).

Do tej samej grupy wad zaliczyć można: zapadanie się lub wystawanie płytek z ogólnej powierzchni okładziny; nieprosto linijność (skrzywienie) lut miejscowe pogrubienie spoin spowodowane różnicą w wymiarach płytek; wklęsłości i wybrzuszenia całych połaci okładziny. Staranne wykonanie i odpowiedni dobór płytek pozwala na uniknięcie tych wad.

Wady czerepu płytek wynikają: ze złego formowania pod prasą (pęknięcia przy bocznych ściankach płytek powstające równolegle do powierzchni, wypaczenie płytek), z nierównomiernego suszenia i wypału (wygięcie i skrzywienie płytek, pęcherze, pęknięcia w poprzek płytek), z obecności soli rozpuszczalnych (wykwity). Przyczyny i charakter wykwitów oraz zapobieganie tym zjawiskom są takie same, jak przy okładzinie lastrioo (segregator aktów prawnych).

Wady polewy (glazury) bywają następujące: niejednostajność zabarwienia, plamki punktowe, duże plamy, nierównomierność warstwy polewy, miejsca nie pokryte polewą (glazurą), nierówności, napływy, zgrubienia polewy na brzegach płytek w kształcie grzebienia, pęcherzyki i drobne lejki w miejscach odprysków, zanieczyszczenie powierzchni polewy, zdarta (chropowata) powierzchnia w miejscach rozdzielenia płytek, ślady przekładki między płytkami zlepionej w czasie wypału, szczerbiny na krawędziach, prostolinijne pęknięcia i harys (rysy włoskowato) (promocja 3 w 1).