Ustrój socjalistyczny

W krajach uprzemysłowionych powstawały milionowe armie bezrobotnych. Wskutek kryzysu w przemyśle zmniejszał się popyt na artykuły rolne, co wywoływało gwałtowne obniżki ich cen i podcinało byt chłopa. Zmniejszały się także dochody państwa, które również nierzadko ogłaszało niewypłacalność.
Ustrój socjalistyczny umożliwił wprowadzenie, po raz pierwszy w historii, gospodarki planowej (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wprowadzenie gospodarki planowej było możliwe dzięki przejęciu przez państwo przytłaczającej większości środków produkcji. Całą gospodarkę kraju objęto ogólnonarodowym planem gospodarczym, co zapewniło proporcjonalny, bezkryzysowy wzrost ekonomiczny kraju.
Planowanie gospodarcze jest to więc system kierowania i zarządzania całą gospodarką narodową w oparciu o jednolity plan. Ogólnonarodowy plan gospodarczy łączy i zespala poszczególne zakłady pracy, które zamiast walki konkurencyjnej współdziałają ze sobą i wzajemnie wspomagają się. W gospodarce planowej nie ma miejsca na zamykanie zakładów pracy z braku zamówień i nie istnieje armia bezrobotnych. Wszystkie dziedziny życia rozwijają się proporcjonalnie i w sposób z góry przemyślany (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Mówiąc o gospodarce planowej w krajach socjalizmu, nie można zaprzeczyć, że obecnie również i w krajach kapitalistycznych istnieją pewne próby planowania. Jednak planowanie to nie jest metodą kierowania gospodarką narodową, lecz raczej prognozą, przewidywaniem. Państwo nie może tam bowiem konsekwentnie prowadzić polityki wyłącznie dla dobra ogólnego, bowiem prywatni właściciele środków produkcji nie pozwolą skrępować swego prawa do bogacenia się.

Gospodarka narodowa

Całą gospodarkę narodową podzielić można na sferę produkcji materialnej i sferę nieprodukcyjną (usługi nieprodukcyjne) (uprawnienia budowlane). W zakresie produkcji materialnej gospodarka narodowa składa się z trzech zasadniczych pionów:
- Produkcja.
- Transport i łączność.
- Obrót towarowy.

Transport i łączność oraz obrót towarowy zaliczamy do tzw. usług produkcyjnych, gdyż są one bezpośrednio związane z produkcją i przyczyniają się do powstawania dochodu narodowego.
Produkcję dzielimy na dwa zasadnicze działy: na produkcję przemysłu (łącznie z rzemiosłem) i rolnictwa (do rolnictwa zaliczamy także leśnictwo, hodowlę, rybołówstwo itp.). Przemysł podzielić możemy na: energetykę, przemysł wydobywczy (kopalnie) i przetwórczy (program egzamin ustny). Według tego podziału budownictwo jest jedną z gałęzi przemysłu przetwórczego. Ze względu jednak na zupełnie odmienne cechy budownictwa, w porównaniu z innymi działami produkcji, zwykle nie zalicza się go do przemysłu, lecz wyodrębnia w samodzielny dział produkcji narodowej. Z tego właśnie powodu w różnych tabelach statystycznych i narodowych planach gospodarczych wymienia się dział budownictwa obok działu przemysłu i rolnictwa (opinie o programie).

Tak więc istnieją przede wszystkim trzy działy gospodarki narodowej, w których odbywa się produkcja materialna:
- przemysł,
- budownictwo,
- rolnictwo.

Ich udział w wytwarzaniu dochodu narodowego w r. 1959. Z rysunku widać, że prawie połowa dochodu narodowego powstaje u nas w przemyśle, a tylko czwarta część
w rolnictwie. Budownictwo wytwarza prawie dziesiątą część naszego dochodu.
Poszczególne działy gospodarki narodowej dzielą się na gałęzie, gałęzie na grupy, a te z kolei na rodzaje (segregator aktów prawnych).

Najważniejszymi gałęziami naszego przemysłu są: spożywczy, maszynowy i metalowy, włókienniczy, paliw i kokso-chemiczny, hutnictwo żelaza, drzewny, materiałów budowlanych, energii elektrycznej i cieplnej, hutnictwo metali nieżelaznych, papierniczy.
Łączna wartość produkcji wyżej wymienionych gałęzi w przemyśle uspołecznionym wynosiła w 1958 roku 412 miliardów złotych.

Biorąc rzecz teoretycznie, budownictwo jest jedną z gałęzi przemysłu, wytwarza ono bowiem dobra zaspokajające nasze potrzeby przy użyciu pracy ludzkiej i maszyn. Najczęściej wydzielamy je z przemysłu w odrębny dział gospodarki narodowej ze względu na jego specyficzne cechy (promocja 3 w 1).