Użyteczność przekroju

Do zbrojenia płyt wykonywanych na mokro stosuje się wkładki o średnicy nie mniejszej niż 4,5 mm, zaś do prefabrykowanych minimum 3,0 mm. Odstęp między wkładkami w świetle powinien wynosić w środku przęsła i nad podporami co najmniej 4 cm i najwyżej może być równy wysokości użytecznej przekroju, lecz nie więcej niż 20 cm. Nie mniej niż 30% wkładek z przęsła i nie mniej niż 3 szt. na 1 m powinno się doprowadzić dołem do podpory (program uprawnienia budowlane na komputer). Rozstaw prętów rozdzielczych w płytach powinien być nie większy niż 33 cm, a równocześnie nie większy niż 2h. Łączny przekrój zbrojenia rozdzielczego nie może być mniejszy niż 40% zbrojenia głównego na I m, jeżeli działa siła skupiona, i nie mniej niż 25% w pozostałych przypadkach.

Długość podparcia płyt swobodnie podpartych lub utwierdzonych nie powinna być mniejsza niż grubość płyty. Wkładki rozciągane w płytach należy przedłużać poza krawędź podpory o długość równą co najmniej 0,7 grubości płyty. Płyty o grubości przekraczającej 50 cm, zbrojone obustronnie, powinny mieć dodatkowe strzemiona wykonane w formie pojedynczych prętów, tzw. szpilki, które łączą zbrojenie górne i dolne. Liczba tych prętów waha się w granicach 3-6 szt. na 1 m² płyty (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W przypadku równoległego ułożenia zbrojenia nośnego płyty i podciągu należy w płycie ułożyć górą specjalne zbrojenie prostopadłe do zbrojenia głównego płyty w ilości 30% zbrojenia nośnego płyty. Zbrojenie to powinno znajdować się w płycie, po każdej stronie do krawędzi podciągu, na długości nie mniejszej niż 1/4 obliczeniowej rozpiętości płyty (uprawnienia budowlane).

Zastępcza średnica zbrojenia

W celu ujednolicenia wymiarów zaleca się stosowanie następujących wymiarów boków słupa: 25, 30, 35, 40, 45, 50, 55, 60 i dalej co 10 cm. W przypadku konstrukcyjnego powiązania słupów żaroodpornych z wykładziną pieców celowe jest dostosowanie ich wymiarów do wymiarów wymurówki ogniotrwałej. Zbrojenie słupa powinno składać się przynajmniej z takiej liczby prętów, aby w każdym narożu znajdował się jeden pręt zbrojenia podłużnego. Pozostałe wkładki należy rozmieścić na obwodzie słupa, przy czym odstęp między osiami prętów podłużnych nie może być mniejszy niż 5 cm i nie większy niż 25 cm (program egzamin ustny).

Zastępcza średnica zbrojenia podłużnego mieści sio w granicach 12 -30 mm. Najmniejsza średnica strzemion nie powinna być mniejsza niż 4,5 mm i równocześnie nie mniejsza niż 0,25 średnicy zbrojenia podłużnego. Rozstaw strzemion nie może być większy niż 25 cm, a równocześnie nie większy niż mniejszy wymiar poprzeczny słupa i nie większy niż 15 średnic zbrojenia podłużnego. Pojedyncze strzemiona stosuje się dla słupów, których wymiary poprzeczne nie są większe od 30 cm, a liczba prętów ułożonych przy jednym boku nie większa niż 4. W pozostałych przypadkach stosuje się strzemiona podwójne. W miejscu styku zbrojenia podłużnego należy zagęścić strzemiona dwukrotnie (opinie o programie).

Fundamenty wykonuje się z zasady jako betonowane na miejscu. Jedynie w uzasadnionych przypadkach dopuszcza się stosowanie fundamentów prefabrykowanych. Rozmieszczenie i wielkość szczelin dylatacji fundamentów musi każdorazowo wynikać z analizy odkształceń termicznych konstrukcji (segregator aktów prawnych). Płyty fundamentowe symetryczne o dużych wymiarach można dylatować promieniście (nadcinać), w celu zmniejszenia znacznych sił obwodowych. Silnie nagrzane fundamenty kesonowe zaleca się dylatować przy narożnikach, co zmniejsza znacznie naprężenia termiczne, zwykle w tych przypadkach większe od naprężeń wywołanych obciążeniami statycznymi (promocja 3 w 1).