Warunki ruchu

Warunki ruchu na krzyżujących się drogach są odmienne. Droga główna AB przebiega przez węzeł bez zmiany przekroju poprzecznego i bez większych krzywizn w planie. Ruch w kierunkach C i D włącza się i wyłącza zawsze ze skrajnego prawego pasa ruchu za pomocą ramp bezpośrednich w prawo i półbezpośrednich w lewo. Dla kierunku CD jezdnie w przekroju poprzecznym są rozsunięte dość znacznie w celu pomieszczenia między nimi ramp zjazdów (program uprawnienia budowlane na komputer).

Zjazdy zarówno w prawo, jak i w lewo odbywają się za pośrednictwem ramp bezpośrednich, co umożliwia na drodze CD segregację pojazdów według zasad ruchu trój strumieniowego. Wlot tego typu jest więc specjalnie korzystny dla ulic miejskich, na których powszechnie obowiązuje zasada ruchu trój strumieniowego. Przez taki układ jezdni w węźle nadano równocześnie ruchowi tranzytowemu AB charakter uprzywilejowany.

Wewnątrz wlotów C i D projektujemy nieraz krótkie odcinki jezdni, zaznaczone linią przerywaną, tworzące rondo, które umożliwia zawracanie na węźle wszystkim pojazdom (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Wymaga on dłuższych wiaduktów na pętli, może więc być stosowany w warunkach miejskich, gdzie nasypy, niezależnie od układu, są zastąpione estakadami. Węzeł tego typu wykonano w mieście San Diego w Kalifornii. Należy zwrócić uwagę na utrudnienia w konstrukcji estakad wywołane ich zmienną szerokością wobec konieczności włączenia ramp na estakadzie (uprawnienia budowlane).

Przepustowość węzła

Przy niekorzystnych warunkach wysokościowych i przy dużym spadku terenu w kierunku CD wytrasowanie ramp zjazdowych pętli może powodować poważne trudności, zwłaszcza przy zachowaniu normalnej skrajni budowli pod wiaduktami. Można wtedy stosować schemat węzła pętlach wydłużonych linią przerywaną pokazano na tym rysunku trasę osi ramp na węźle typowym. Przez zastąpienie wiaduktów N i N’ przez wiadukty na rondzie M M’ możemy uzyskać wydłużenie ramp włączonych w p. B, a więc zmniejszenie ich pochylenia podłużnego (program egzamin ustny).

Węzły o prawych i lewych rampach bezpośrednich są specjalnie dogodne w warunkach miejskich ze względu na ich dostosowanie do ruchu trój strumieniowego. Przy szerokości jezdni wlotów większej od dwóch pasów ruchu dla jednego kierunku, stosowanie węzłów o rampach bezpośrednich powinno być obowiązkowe dla uniknięcia dodatkowych przeplatań ruchu, zmniejszających przepustowość węzła. Najprostszy typ węzła z rampami bezpośrednimi o łagodnych rozplotach kierunków ruchu wymaga 16 wiaduktów i zajmuje bardzo dużą powierzchnię terenu, dlatego też jest projektowany stosunkowo rzadko i nie ma zastosowania w warunkach miejskich (opinie o programie).

Godne uwagi jest rozwiązanie w kształcie krzyża lub gwiazdy czteroramiennej. Trasy jezdni, prowadzone w lukach o łagodnych odwrotnych krzywiznach, nieznacznie tylko wydłużają drogę przebiegu dla głównych kierunków ruchu. Ściany oporowe wykonane zamiast skarp nasypów i wykopów oraz estakady powodują, że szerokość pasów terenu, zajętego przez krzyżujące się drogi, jest niewielka i węzeł dobrze wkreśla się w plan zagospodarowania przestrzennego miasta. Centralnym punktem węzła jest wiadukt usytuowany na przecięciu osi ulic (segregator aktów prawnych).

Dla zmniejszenia liczby odwrotnych łuków na głównych kierunkach można zamiast jednego wiaduktu środkowego zaprojektować 4 wiadukty o dwukrotnie mniejszej szerokości i rozpiętości. Koszt budowli w przypadku wykonania na przyległych odcinkach estakad, wzrasta przy tym nieznacznie, gdyż powierzchnia jezdni czterech wiaduktów jest w przybliżeniu równa powierzchni jednego wiaduktu centralnego (promocja 3 w 1). W zależności od warunków lokalnych, usytuowania węzła, ukształtowania i zabudowy przyległego terenu, jak również od natężenia i kierunków ruchu istnieje możliwość różnorodnego rozwiązania układu węzła wielopoziomowego.