Węzły trójwlotowe

Skrzyżowanie wielopoziomowe projektujemy zatem:

• na wszystkich skrzyżowaniach dróg I klasy technicznej (autostrad) i ulic ekspresowych,
• gdy iloczyn ruchu na skrzyżowaniu, tzn. iloczyn wartości natężeń ruchu w pojazdach umownych w godzinie szczytu dla krzyżujących się potoków jest większy od 8 000 000,
• gdy istnieją specjalnie korzystne warunki terenowe (program uprawnienia budowlane na komputer).

Odległości między drogami przecinającymi drogę ruchu szybkiego są zazwyczaj mniejsze od optymalnej odległości- między węzłami. Dlatego na autostradach i ulicach ekspresowych należy również projektować przejazdy dwupoziomowe bez możliwości zjazdu na krzyżującą się drogę.

Przejazd dwupoziomowy dla 2 krzyżujących się głównych kierunków ruchu jest podstawowym elementem każdego węzła wielopoziomowego. Układ ramp zjazdowych dla poszczególnych relacji ruchu w węźle jest bardzo różnorodny; mogą być one rozsunięte w planie lub krzyżować się w dwóch poziomach (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Dlatego klasyfikacja węzła według liczby poziomów ruchu w węźle jest zawodna i nie określa jednoznacznie typu węzła. W podręczniku niniejszym przyjęto zatem za podstawę klasyfikacji jedynie liczbę wlotów i rodzaj ramp zjazdowych. Rozróżniamy więc następujące rodzaje węzłów wielopoziomowych (uprawnienia budowlane).

Typ I. Węzły trójwlotowe. Są to węzły na rozwidleniu lub odgałęzieniu dróg ruchu szybkiego; zaliczamy do nich również jednostronne wjazdy na drogę ruchu szybkiego. Typ II. Węzły czterowlotowe są typowe dla skrzyżowań dwóch dróg ruchu szybkiego lub wjazdu z drogi niższej klasy na drogę ruchu szybkiego (program egzamin ustny).

Rozwiązania mieszane

Na węzłach wielopoziomowych rampy prawoskrętne projektujemy zawsze jako bezpośrednie, natomiast w zależności od rodzaju lewoskrętnych ramp zjazdowych rozróżniamy:

• węzeł typu „koniczyna” o rampach lewoskrętnych typu pośredniego,
• węzeł typu „pierścień” o rampach lewoskrętnych półbezpośrednich połączonych w pierścień o jednokierunkowym ruchu okrężnym z przeplataniem ruchu (opinie o programie),
• węzeł typu „podwójna pętla” o niezależnych dla każdej relacji rampach lewoskrętnych półbezpośrednich,
• węzeł typu „podwójny krzyż” o wszystkich rampach (prawo i lewoskrętnych) bezpośrednich.

Dla n = 5, N_r = 20, a przy zwiększaniu się liczby wlotów liczba ramp rośnie bardzo szybko. Taka liczba jezdni o bezkolizyjnych punktach przecięcia powoduje bardzo duże trudności konstrukcyjne. Dlatego też węzły wielowlotowe projektujemy według typu „pierścień” (II, 2), jako ronda o ruchu okrężnym z wydzielonym na inny poziom głównym kierunkiem ruchu (segregator aktów prawnych).

Przejazdy dwupoziomowe projektujemy na skrzyżowaniach dróg, na których nie przewiduje się możliwości zjazdu na krzyżującą się drogę, jak na przykład dla węzłów drogowych klasy O według lub węzłów ulicznych typu I.

Przejazd dołem stosowany jest na drogach pozamiejskich przy wystarczającej wysokości nasypu drogi głównej i przy zapewnieniu należytego odwodnienia grawitacyjnego jezdni przejazdu. W warunkach miejskich przejazd dołem projektowany jest jako tunel. Jest to związane z dużymi trudnościami przełożenia lub przebudowy urządzeń podziemnych i uzbrojenia ulicy. Koszt tych robót dodatkowych dochodzi nieraz do 20-25% całkowitego kosztu inwestycji (promocja 3 w 1).

Przejazd górą projektujemy w warunkach pozamiejskich na nasypie, a w warunkach miejskich estakadą. Rozwiązanie takie jest z reguły tańsze od przejścia tunelowego, a dodatkową jego zaletą jest możność wykorzystania powierzchni pod estakadą na garaże, parkingi itp. Dojazdy do tunelu położone w otwartym wykopie wymagają dodatkowej powierzchni, która nie może być wykorzystana dla innych celów. Rozwiązania mieszane stosujemy w odpowiednich warunkach terenowych. Wymagają one mniejszej długości estakad.