Wieże zastrzałowe

Wieże zastrzałowe mogą mieć koła linowe umieszczone albo nad sobą, albo obok siebie. Zależy to od położenia naczyń wydobywczych w tarczy szybowej względem maszyny wyciągowej. W górnej części trzonu prowadniczego umieszcza się belki odbojowe i urządzenie podchwytowe (program uprawnienia budowlane na komputer). W przypadku awarii, przy uderzeniu o belki odbojowe naczynia wydobywczego może nastąpić zerwanie liny.

Naczynie powinno wtedy opaść na podchwyty. Podchwyty umieszcza się w trzonie prowadniczym wieży w taki sposób, aby spadek naczynia wydobywczego po jego uderzeniu o belki odbojowe nie przekraczał 500 mm (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Do podchwytów, których stan należy okresowo kontrolować, powinno być zaprojektowane dojście. Kilka rozwiązań konstrukcji podchwytów żelbetowych wież zastrzałowych.

Belki odbojowe umieszcza się w ten sposób, aby w razie uderzenia o nie naczyniem wydobywczym uderzenie nastąpiło w miejscu najkorzystniejszym dla naczynia. Do dolnych płaszczyzn belek odbojowych przymocowuje się belki drewniane, najczęściej o przekroju 20×20 cm. W żelbetowych wieżach zastrzałowych belki odbojowe wykonuje się jako żelbetowe, połączone monolitycznie z konstrukcją trzonu prowadniczego, lub jako stalowe. To drugie rozwiązanie - zdaniem autorów - jest korzystniejsze, gdyż w przypadku awaryjnego uderzenia o nie naczyniem wydobywczym i uszkodzeniu tych belek można je łatwo wymienić (uprawnienia budowlane).

Szczegół połączenia stalowej belki odbojowej z konstrukcją żelbetową trzonu prowadniczego. Do trzonu prowadniczego przymocowuje się prowadniki; mogą one być wykonane z belek drewnianych, kształtowników stalowych lub z lin. Prowadniki drewniane i stalowe przymocowuje się do rygli trzonu, prowadniki zaś linowe do głowicy wieży, a na dole w szybie - do ciężkiego bloku betonowego, napinającego liny (program egzamin ustny).

W górnym odcinku trzonu prowadniczego stosuje się prowadniki poszerzane, w celu zmniejszenia prędkości naczynia wydobywczego po przejechaniu poziomu wyładowczego. Pomiędzy naczyniami wydobywczymi a elementami konstrukcyjnymi trzonu prowadniczego wieży musi być zachowany minimalny odstęp 150 mm (opinie o programie).

Trzon prowadniczy wieży wyciągowej

Trzon prowadniczy wieży wyciągowej można oprzeć bezpośrednio na obudowie szybu, albo na niezależnych fundamentach. Korzystniejsze jest posadowienie niezależne od szybu, gdyż zapewnia to równomierne osiadanie zastrzału i trzonu wieży. Odpowiednią konstrukcję uzyskuje się w tym przypadku przez wykonanie dolnej części trzonu w kształcie trapezowej ramy o takim rozstawie słupów, aby ominąć szyb. W głowicy zastrzałowej wieży wyciągowej powinno się znajdować urządzenie do montażu i wymiany kół linowych, żurawie obrotowe, wciągniki przejezdne lub w uzasadnionym przypadku - suwnice z napędem ręcznym. Wysokość zastrzałowej wieży wyciągowej uzależniona jest przede wszystkim od parametrów technicznych urządzenia wyciągowego (segregator aktów prawnych).

Należy tu rozróżnić wyciągi klatkowe i skipowe. W celu przyspieszenia wykonawstwa żelbetowych zastrzałowych wież wyciągowych stosuje się ostatnio konstrukcje prefabrykowane lub konstrukcje z wkładkami sztywnymi ze stali profilowej. Wkładki sztywne montuje się wtedy według zasad konstrukcji stalowych. Ustrój ten wykorzystuje się jako konstrukcję nośną do zawieszania deskowań i przeniesienia wszystkich obciążeń w czasie betonowania. Unika się dzięki temu rusztowań.

Przekrój pionowy wieży żelbetowej zbrojonej wkładkami. Znaczne trudności natury wykonawczej przy budowie żelbetowych zastrzałowych wież wyciągowych są przyczyną poszukiwania rozwiązań wież bez zastrzału, dla wyciągów z maszynami wyciągowymi umieszczonymi obok wieży (promocja 3 w 1). Rozwiązanie bez zastrzałowej wieży wykonanej w deskowaniu ślizgowym dla dwulinowej maszyny wyciągowej, umieszczonej na terenie obok wieży.