Wpływ kolejności betonowania na ustrój krążyn

Krążyna przenosi obciążenia przez siły ściskające przy niewielkich momentach zginających tylko wówczas, gdy jest obciążana przez elementy sklepienia w odpowiedniej kolejności (program uprawnienia budowlane na komputer).

Dlatego punktem wyjścia w projektowaniu krążyn jest obrany program betonowania przewidujący właściwą kolejność układania betonu.
Sklepienia i łuki mogą być betonowane odcinkami, wieńcami i pierścieniami. Odcinkiem sklepienia lub łyku przyjęto nazywać jego część zawartą między dwiema płaszczyznami normalnymi do powierzchni wewnętrznej.
Podział łuków na odcinki ma następujące cele:
- wybór takiej kolejności betonowania, która wywołuje najmniejsze od- Kształcenia krążyn;
- wyeliminowanie sił powstających w zabetonowanych odcinkach przed ich zwarciem wskutek wygięć krążyn przy obciążeniu innymi odcinkami;
- umożliwienie swobodnego występowania skurczu betonu;
- umożliwienie wprowadzenia żądanego układu sił przez zwieranie łuków (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Podczas betonowania odcinków łuków należy zachować następujące zabezpieczenia:
- w wezgłowiach między klińcami leżącymi w dużym pochyleniu należy umieścić rozpory zabezpieczające odcinki od zsuwania się po krążynach; przekrój tych rozpór powinien być tak dobrany, aby miały one dostateczną wytrzymałość i aby działały jako przeguby, umożliwiając sprężyste odkształcenia krążyn wraz z ułożonymi na nich odcinkami łuków;
- należy zapewnić możność dokładnego wypełnienia szczelin między odcinkami łuków lub sklepień, szczeliny te powinny mieć jak najmniejszą grubość umożliwiającą wypełnienie masą betonową o małej zawartości wody, uzyskującą dostateczną wytrzymałość w krótkim czasie (uprawnienia budowlane).

Betonowanie odcinkami

Betonowanie odcinkami jest utrudnione wskutek uzbrojenia sklepień i łuków, które należy przeprowadzać przez deskowanie ograniczające odcinki (program egzamin ustny). Trudność ta maleje wraz ze zmniejszeniem liczby prętów.
Betonowanie łuków wieńcami. Wieńcami przyjęto nazywać równoległe warstwy betonu tego samego łuku lub sklepienia. Wieńce dolne współdziałają w przenoszeniu ciężarów wieńców górnych.
Krążyna i łuk lub sklepienie na niej betonowane, mając ten sam schemat statyczny, odkształcają się wspólnie i wspólnie przenoszą swój ciężar, tworząc konstrukcję zespoloną. Tę własność przyjęto wykorzystywać do zmniejszania obciążeń krążyn przez betonowanie łuków lub sklepień wieńcami. Na przykład łuki o przekrojach skrzynkowych mogą być betonowane w trzech etapach.
W pierwszym etapie zostaje zabetonowana dolna płyta - przy zachowaniu odpowiedniego podziału na odcinki dla umożliwienia swobodnego wystąpienia
skurczu i następnie zostaje ona zwarta - przez wypełnienie przerw - w ciągłe sklepienie współodkształcalne wraz z krążyną (opinie o programie). Sklepienie to wzmacnia krążynę. W następnym etapie zostają zabetonowane środniki sklepień - również przy zachowaniu podziału na odcinki dla umożliwienia wystąpienia skurczu i zwarte w ustrój zdolny do przenoszenia sił ściskających i momentów gnących. W trzecim etapie zostają zabetonowane górne płyty łuku.
Przy sprawdzaniu sił wewnętrznych występujących w krążynach przy betonowaniu pierwszego wieńca należy uwzględnić kolejne położenia odcinków tego wieńca zgodnie z programem betonowania. Sprawdzenie to dotyczy warunków wyraźnie określonych (segregator aktów prawnych).

Inaczej jest przy sprawdzaniu wytrzymałości krążyn wzmocnionych przez pierwszy wieniec na obciążenia drugiego wieńca. Własności odkształceniowe ustroju zespolonego z drewnianych krążyn i wieńca betonowego są bowiem trudne do określenia ze względu na możność zawilgocenia lub wysuszenia drewna oraz ze względu na wpływ skurczu betonu i możliwość dużych zmian współczynnika odkształcalności betonu w pierwszym okresie tężenia.

Biorąc to pod uwagę, nie należy sprawdzania sił wewnętrznych dokonywać w założeniu tylko jednych wartości współczynników odkształcalności, lecz należy przyjąć pary skrajnych wartości tych współczynników, zakreślające przedział ich zmienności. Sprawdzenie wytrzymałości ustroju zespolonego w dwóch skrajnych przypadkach chroni od przekroczenia współczynników bezpieczeństwa (promocja 3 w 1).