Wpływ roślinności

Roślinność pojawiająca się na kamieniu oddziaływa ujemnie nie tylko na wygląd, lecz także i na trwałość (uprawnienia budowlane).

Szkodliwe działania roślinności objawiają się szczególniej na wapieniach. Nawet na gładkiej powierzchni kamienia pojawiają się początkowo plamy pyłkowate utworzone przez mikroskopijne porosty, a następnie mchy.

Wytwarzające się kwasy, a szczególnie C02, powodują szkodliwe reakcje chemiczne, zaś korzenie mchów wchodząc w szczeliny i pory ułatwiają zniszczenie. Granity składają się głównie ze skalenia w postaci ortoklazu i plagioklazu kwaśnego, z kwarcu oraz z łyszczyka, a niekiedy z hornblendy lub augitu (program na telefon).

Składniki te są spojone ze sobą powierzchniami’krystalicznymi i tworzą ziarnistą, krystaliczną masę (nazwa granitu pochodzi od łacińskiego granum — ziarno).

Ilość poszczególnych składników bywa różna.

Skaleń występuje w granitach najobficiej i decyduje głównie o barwie (program na komputer).

Kwarc występuje najczęściej w postaci graniastych ziaren krystalicznych mających połysk tłusty lub szklisty, o barwie zawsze szarej w odcieniach od białoszarej do szarej zadymionej. Łyszczyk (mika) występuje w postaci szarawosrebrnych lub czarnych blaszek o połysku metalicznym.

Granity

Granity wydobywając się z wnętrza ziemi torowały sobie drogę przez inne skały (program egzamin ustny). Stąd pochodzi zjawisko, że większe masy granitu tworzą zazwyczaj kopuły i pokrywy, mniejsze zaś — żyły i kłęby; niekiedy trafiają się skały granitowe o wielkich jednorodnych bryłach. Np. cokół pomnika Piotra Wielkiego w Leningradzie jest bryłą o ciężarze 1250 ton, kolumna Aleksandryjska — tamże — ma średnicę 3,6 m, wysokość 28 m, a ciężar 600 ton, kolumna luksorska z Egiptu (Ramzez II, 1250 lat przed n. e.) ustawiona w Paryżu na place de la Concorde ma 25 m wysokości.

Granit odznacza się bardzo dużą wytrzymałością i twardością, daje się dokładnie obrabiać i pięknie polerować (opinie o programie). Trwałość granitu zależy od gatunku: drobnoziarnisty i mający znaczniejszą ilość równomiernie rozłożonego kwarcu, a mniej miki, jest najtrwalszy. Lepsze odmiany opierają się przez wieki wpływom atmosferycznym. Granity wydobywane z zewnętrznych nadwietrzałych części skał są mało odporne na mróz.

Zastosowanie granitu jest bardzo rozliczne. Używają go na licówkę zewnętrznych ścian budowli monumentalnych, na cokoły pomników, na licówkę filarów, izbic i przyczółków mostowych, na kolumny dekoracyjne itp., a w budownictwie drogowym — na kostkę, krawężniki, tłuczeń. W Polsce bardzo wielkie złoża granitów znajdują się w Tatrach i południowej części Śląska, głównie Dolnego Śląska (segregator aktów prawnych).

Granity tatrzańskie o barwie szarej, budowie średnioziarnistej, wydobywane w niewielkim zakresie do celów lokalnych np. pod Zakopanem, nie są dotąd eksploatowane na skalę przemysłową głównie ze względu na trudny dostęp do ich złóż. Zresztą nie jest to surowiec zbyt dobry.

Wiele kamieniołomów granitu różowego i jasnoszarego, w większości i odrze urządzonych, znajduje się na terenie Dolnego Śląska (promocja 3 w 1).

Na Dolnym Śląsku kamieniołomy granitu jasnoszarego znajdują się w powiecie nyskim.

W szczególnych przypadkach zastosowanie mają granity szwedzkie czarne), włoskie (czarne i różowe), czeskie (różowe), finlandzkie (różowe).