Wydajność pracy w budownictwie

Wydajność pracy w budownictwie we wszystkich krajach, a w tej liczbie i u nas, charakteryzuje się tendencją wzrostu, będącą następstwem rozwoju mechanizacji w uprzemysłowieniu budownictwa, postępów naukowej organizacji w budownictwie, systematycznego podnoszenia kwalifikacji pracowników budowlanych itd.
Chociaż bezpośrednie porównywanie spotykanych w praktyce danych nie jest możliwe ze względu na różnice w metodach, przy pomocy których zostały one obliczone oraz ze względu na różnice wyposażeń porównywanych budynków itp., to jednak porównania te pozwalają na ogólną obserwację, że zmniejszanie nakładu pracy na jednostkę przestrzenną budynków mieszkalnych występuje przede wszystkim tam, gdzie wchodzą w rachubę zabiegi typu technicznego oraz zmiany technologii wykonania (program uprawnienia budowlane na komputer).

Natomiast tam gdzie o zmniejszeniu nakładu pracy decyduje nie nowa technologia, lecz podniesienie poziomu organizacji robót, wyniki są jeszcze zbyt małe.
Stąd wniosek generalny, aby niezależnie od rozwoju postępu technicznego, dla którego czynione są w Polsce rzeczywiście wielkie wysiłki (uprzemysłowienie budownictwa, mechanizacja robót, nowe konstrukcje budowlane itp.), przywiązywać znacznie większą niż dotychczas wagę do poziomu organizacji robót, do racjonalnej gospodarki materiałami, do jakości robót.

Samymi tylko metodami postępu technicznego nie można bowiem nawet w najlepszych warunkach zniwelować niedostatków organizacyjnych i niedostatecznej jeszcze gospodarności naszego budownictwa (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Charakterystyczną cechą stosowanych u nas w praktyce metod mierzenia wydajności pracy jest preferencja wskaźników typu ogólnego.
Jakkolwiek metody mierzenia wydajności pracy w budownictwie, w szczególności w budownictwie mieszkaniowym i przemysłowym, ze względu na znaczną różnolitość procesów budowlanych, muszą się rzeczywiście opierać na wskaźnikach typu ogólnego, to jednak nie oznacza to, aby wyrzekać się mierzenia wydajności pracy za pomocą jednostek naturalnych wszędzie tam, gdzie to jest możliwe, a w szczególności w tych rodzajach budownictwa, w których mierzenie to jest stosunkowo nietrudne (budownictwo inżynierskie, drogowe, wodne itp.) (uprawnienia budowlane).

Metody statystyczne

Obserwowane częściowo zanikanie metody mierzenia wydajności pracy za pomocą jednostek naturalnych (m3, m2, T, sztuka), niezbędne przecież dla kontroli na budowie i w przedsiębiorstwie, tłumaczy się w pewnym stopniu preferencją potrzeb wyższych szczebli administracji państwowej, które z natury rzeczy wymagały i wymagają dla swoich potrzeb wskaźników wyłącznie typu ogólnego („przerób” jednego robotnika zatrudnionego w produkcji podstawowej, nakład pracy w odniesieniu do 1 m3 przestrzeni zabudowanej domu mieszkalnego itd.) (program egzamin ustny).
Metody mierzenia wydajności pracy w budownictwie, ze względu na różny rodzaj przeprowadzonych analiz wyników mierzenia (opinie o programie).

Metody statystyczne, wynikające z celowo zaprojektowanej rejestracji nakładów pracy, przy czym jednostkami pomiarowymi wydajności mogą być:
a) jednostki naturalne (np. m3 wykopu, m3 muru itp.) jako najbardziej operatywne i przydatne dla kierownictwa budowy i przedsiębiorstwa, chociaż trudne do wyliczenia z powodu znacznej ilości asortymentu robót,
b) jednostki ogólne techniczne, dotyczące całych obiektów (np. m3 przestrzeni zabudowanej, m2 powierzchni użytkowej), istotnie ważne dla przedsiębiorstwa oraz Wyższych organów administracji państwowej (segregator aktów prawnych),
c) jednostki wartościowe (np. wartość produkcji budowlanej w zł w przeliczeniu na jednego robotnika produkcji podstawowej) istotnie ważne dla wyższych organów administracji państwowej; mierzenie wydajności pracy w jednostkach wartościowych ma szereg istotnych wad, między innymi te, że wskaźniki wydajności pracy są zniekształcane ze względu na częste zmiany rodzajów (asortymentów) robót. Inną wadą metody wartościowej jest przyjmowanie do obliczeń wskaźnika wartości globalnej produkcji, na którą składają się prefabrykaty i dostawy innych zakładów, na wytworzenie których w badanym zakładzie w ogóle nie zużyto żadnej pracy (promocja 3 w 1).