Wynik wytrzymałościowy

Jak wiadomo, między wapnem a piaskiem, w warunkach normalnego dojrzewania, praktycznie reakcja nie zachodzi, a wytrzymałość i trwałość elementu wykonanego w ten sposób są bardzo małe. Cegły wapienno-piaskowe wykonane bez podgrzewania mają małą wytrzymałość i nadają się do budynków parterowych (program uprawnienia budowlane na komputer). Dopiero przez przyśpieszenie dojrzewania i twardnienia masy za pomocą naparzania osiąga się zupełnie inny wynik wytrzymałościowy. Otrzymujemy wysokowartościową cegłę o znacznej wytrzymałości, nadającą się do ścian konstrukcyjnych budynków wielokondygnacjowych.

Na zmianę wartości wyprodukowanego elementu wpływają reakcje zachodzące pod wpływem gorącej pary i ciśnienia, a polegające na tym, że między piaskiem i wapnem przebiega reakcja chemiczna powodująca uwodnienie krzemianu wapnia. Krzemiany wapnia są nierozpuszczalne i jak spoiwo wiążą ziarna piasku w całość. Przy produkcji tych cegieł przestrzegano skrupulatnie, aby użyty piasek był czysty, bez zanieczyszczeń gliniastych (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Takie ograniczenia nie pozostały, rzecz jasna, bez wpływu na zmniejszenie możliwości korzystania z baz surowcowych.

Tymczasem wyniki prac radzieckiego uczonego Gozdariewa wskazują na poważne możliwości zastąpienia piasku gliną przy jednoczesnym zwiększeniu wytrzymałości cegieł; dzięki temu rozszerza się baza surowcowa materiałów miejscowych (uprawnienia budowlane). Znacznie większe osiągnięcia w tym kierunku ma uczony radziecki, trzykrotny laureat Nagrody Stalinowskiej prof. Budników. Z niezmiernie ciekawymi i oryginalnymi wynikami swych prac w zakresie szerokiego stosowania surowca gliny zaznajomił prof. Budników polskich naukowców wygłaszając referat w 1954 r. w Warszawie na Sesji Problemowej PAN poświęconej zagadnieniom materiałów budowlanych (program egzamin ustny).

Cegła ceramiczna

Prof. Budników przedstawił w sposób naukowy sprawdzone w praktyce możliwości produkcji wysokowartościowych elementów wapienno-glinianych poddanych naparzaniu. Prof. Budników stwierdził, iż przy naparzaniu zachodzą między gliną a wapnem reakcje, przy których tlenek glinowy zawarty w glinie nabiera zdolności łączenia się z wodzianem wapniowym Ca(OH)2, tworząc uwodniony glinian wapniowy; glinian ten cementuje materiał budowlany gliniano-wapienny. Reakcja ta odbywa się w sprzyjających warunkach przy podwyższonej temperaturze, gdyż następuje wtedy zagęszczenie koloidalnych produktów reakcji (opinie o programie). Przy szczegółowym badaniu wpływu ilości dodatku gliny do wapna zastosowana była następująca metoda.

Przemieszano dokładnie glinę z wapnem i dodano tyle wody, że wilgotność masy wynosiła 10%, po czym po uformowaniu poddano masę ciśnieniu 200 atmosfer, a następnie naparzaniu. Naparzanie odbyło się pod ciśnieniem 8 atmosfer w ciągu 8 godzin. Wyniki tych interesujących badań.
Próbki przechowywane były na powietrzu; przy przechowywaniu w wodzie w pierwszym okresie (do 6 miesięcy) wytrzymałość nieco spada, ale po roku była wyższa od wytrzymałości próbek przechowywanych na powietrzu. Cegły wapienno-gliniane naparzane poza dużą wytrzymałością na ściskanie wykazują wiele innych zalet i w zasadzie nie są gorsze od zwykłych cegieł ceramicznych. Do produkcji ich mogą być użyte również gliny ceglarskie, a także chude gliny zapiaszczone (segregator aktów prawnych).

Cykl produkcji cegieł obejmuje zaledwie 1214 godzin licząc do momentu ochłodzenia po obróbce termicznej. Stanowi to rzeczywiście rewolucyjny przewrót w produkcji cegieł i stawia pod znakiem zapytania celowość produkcji pracochłonnej tradycyjnej cegły ceramicznej.
Materiały budowlane trafiają często do odbiorcy w stanie nieodpowiednim, budzą one zastrzeżenia pod względem wyglądu, wymiarów i właściwości technicznych. Przyczyną nieodpowiedniej jakości dostarczonego materiału może być wadliwa produkcja bądź też stosowanie złych surowców.

Często wskutek i braku ochrony przed uszkodzeniem duża ilość wyrobów może przy przewożeniu, a także podczas przechowywania, ulec zniszczeniu. Brakoróbstw i marnotrawstwo materiałów powodują wzrost kosztów, czego nie wolno tolerować (promocja 3 w 1).