Wznoszenie rusztowań

W miarę możliwości podkłady powinny być ciągłe, wspólne dla kilku stojaków. Należy unikać podkładów złożonych z kilku desek jednakowej szerokości ułożonych jedna na drugiej. W rusztowaniach ruchomych stojaki opierają się na rolkach. Przy gruntach słabych i niejednorodnych należy wykonać odpowiednio wytrzymały pomost jezdny (program uprawnienia budowlane na komputer). Dla obciążeń nie przekraczających 500 kG na jeden stojak, pomost ten może być wykonany z drewna. Jeżeli rusztowanie ruchome ma być przesuwane tylko w jednym kierunku, jak np. w przypadku stemplowania deskowań przesuwnych, rolki powinny toczyć się po specjalnym torze wykonanym na ogół ze stalowych ceowników (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Stateczność rusztowania zależy przede wszystkim od starannego ustawienia pierwszych elementów. Stojaki powinny być ustawione pionowo, w rozstawach zgodnych z projektem.

W przypadku użycia handlowych elementów rurowych, najniższy stojak może być wykonany z rury o długości fabrycznej (6,40 m). Poza tym przypadkiem nie zaleca się, ze względu na niebezpieczeństwo pochylenia, używania rur dłuższych niż 5 m (zjawisko rozchybotania) (uprawnienia budowlane). Zaleca się, aby w dwóch sąsiednich stojakach długość najniższych rur była różna, dzięki czemu połączenia czołowe w stojakach sąsiednich będą na różnych kondygnacjach.

Wytrzymałość na wytoczenie. Stojaki pracujące na ściskanie powinny mieć odpowiednią wytrzymałość na wyboczenie. Stężenia mają za zadanie usztywnić rusztowanie i uniemożliwić przewrócenie konstrukcji, gdyż taka możliwość istnieje zawsze, nawet wówczas, gdy brak jest sił poziomych (np. wiatru) działających na układ (program egzamin ustny).

Stężenia

Stężenia powinny się znajdować we wszystkich płaszczyznach rusztowania, a więc:

• stężenia podłużne znajdujące się w płaszczyźnie równoległej do dłuższego boku rusztowania, przymocowane do rygli poprzecznych lub poprzecznie za pomocą złączy krzyżowych (opinie o programie),
• stężenia poprzeczne znajdujące się w płaszczyźnie równoległej do krótszego boku rusztowania, przymocowane do rygli wzdłużnych lub podłużnie za pomocą złączy krzyżowych,
• stężenia poziome znajdujące się w płaszczyźnie poziomej rusztowania, przymocowane 9 o stojaków i słupków również za pomocą złączy krzyżowych.

• Stężenia składające się z jednej rury, wiążącej dwa przęsła. Układ ten jest skuteczniejszy od poprzedniego i ekonomiczniejszy, gdyż wymaga tylko trzech złączy, a nie czterech jak w układzie poprzednim.
• Stężenia usytuowane w jednej linii przechodzącej przez kilka przęseł i pięter. Układ ten daje dobry rozkład sił w stojakach. Stężenie to składa się z odcinków rur, połączonych ze sobą złączami wzdłużnymi, wyposażonymi w specjalne sworznie dla zapewnienia pracy na rozciąganie. Można wyeliminować pracę stężeń na rozciąganie, jeśli wprowadzi się drugie stężenie w kierunku przeciwnym (segregator aktów prawnych).

Jak już poprzednio powiedziano, stężenia w normalnie spotykanych typach rusztowań powinny być zamocowane za pomocą złączy krzyżowych do poprzecznie i podłużnie (stężenia podłużne i poprzeczne) lub do stojaków (stężenia poziome).

Złącze obrotowe może być użyte do zamocowania stężenia tylko wtedy, gdy nie można stężenia połączyć z rurą do niego prostopadłą. Ma to miejsce w przypadkach stemplowań pod sklepieniami lub mostami, gdzie stojaki są nachylone (promocja 3 w 1).