Zapotrzebowanie surowca

Najczęściej stosowane wymiary czasu pracy poszczególnych oddziałów w skali doby i tygodnia oraz wartości odpowiednich mnożników. Z tablicy tej widać, że oddziały wstępne muszą w ciągu godziny swej pracy dostarczyć i przerobić znacznie więcej surowca niż wynikałoby to z godzinowego zapotrzebowania pieców (program uprawnienia budowlane na komputer).

Na przykład, jeżeli piece w toku swej nieprzerwanej pracy produkują 100 t klinkieru na godzinę, to oddział kruszenia surowca musi w ciągu godziny swej pracy przerobić surowiec dla 175 t klinkieru, a młyny surowca dla 127 t klinkieru. Mnożąc powyższe dwie liczby przez wskaźnik przeliczeniowy klinkier-surowiec uzyskuje się wydajności godzinowe wymienionych dwóch oddziałów; oddział kruszenia musi mieć wydajność 175*1,65^290 t surowca na godzinę, a oddział mielenia 127 * •1,65 = 210 t surowca na godzinę (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W przypadku metody mokrej, uwzględniając wskaźnik przeliczeniowy klinkier-woda, otrzymuje się, że produkujące szlam młyny surowca potrzebować będą 127 m3 wody technologicznej na godzinę i wyprodukują w tym czasie 210 m3 szlamu. Warto wspomnieć, że omówione wyżej różnice godzinowych wydajności poszczególnych oddziałów stanowią dodatkowe uzasadnienie włączania pojemności buforowych (składowisk) między poszczególne operacje.
Przytoczone wyżej przykładowe obliczenie wydajności oddziałów oparte jest na założonej wydajności zakładu wynoszącej 100 t klinkieru na godzinę (uprawnienia budowlane).

Poprzednio znalazły się stwierdzenia, że dużemu rozwojowi światowej produkcji cementu towarzyszyła w ostatnich dwóch dziesięcioleciach tendencja do zwiększania wydajności poszczególnych cementowni, co w konsekwencji zmusiło do konstruowania urządzeń produkcyjnych o coraz większych wydajnościach.
Tendencje powyższe i skalę spowodowanych przez nie zmian, zawierająca porównanie danych techniczno-produkcyjnych największej polskiej cementowni z okresu lat 1930-1950 z najnowszą cementownią uruchomioną w Polsce w latach 1976-1980 (program egzamin ustny).

Kopalnia surowca

Zestawienie to ma nie tylko historyczne znaczenie. Dawne cementownie w swoim stanie z lat 1930-T-1950, po przeprowadzeniu małej modernizacji, jeszcze długo będą z pożytkiem pracować dla naszego przemysłu, a organizacja ich ruchu może być w znacznej mierze oparta na wypracowanych latami zasadach. Wypada natomiast z naciskiem podkreślić, że skokowy wzrost wydajności reprezentowanej przez nowoczesne zakłady należy oceniać jako olbrzymią zmianę ilościową, która nieuchronnie musi prowadzić i prowadzi do nowej jakości w dziedzinie zarządzania i organizacji zakładu oraz struktury załogi i metod pracy wszystkich służb technicznych (opinie o programie). Problematyka ta będzie się przewijać w dalszych rozdziałach niniejszego opracowania; na tym miejscu wypada zasygnalizować podstawowe problemy wymagające nowego jakościowo podejścia.

Kopalnię surowca o dziennej produkcji osiągającej obecnie niejednokrotnie 20 000 t/16 h traktować należy jako nowoczesny zakład górniczy, wyposażony w nowoczesne wysokowydajne maszyny do urabiania i ładowania surowca i prowadzący odpowiednio rozbudowaną gospodarkę materiałami wybuchowymi. Zakład taki musi być prowadzony i obsadzony przez inżynierów górniczych posiadających pełne kwalifikacje i uprawnienia do prowadzenia wydobycia (segregator aktów prawnych).

To samo dotyczy transportu surowca. Liczny tabor, złożony z ciężkich jednostek transportowych, wymaga wszechstronnej, fachowej i planowo prowadzonej konserwacji, a proces transportu musi być zorganizowany i prowadzony w oparciu o nowoczesne, naukowe zasady.

Energetyka i ruch mechaniczny nowoczesnej cementowni stawia kierownictwo zakładu i personel techniczny wszystkich szczebli przed zupełnie nowymi zadaniami, tak pod względem ilości, jak i jakości problemów. Wystarczy wspomnieć, że masy maszyn cementowniczych i ich elementów oraz moce napędów są obecnie nieporównywalnie większe niż maszyn spełniających analogiczne funkcje w cementowniach wprowadzanych do ruchu w latach 1930-1950 (promocja 3 w 1).