Zawilgocenie parą wodną

Para wodna wskutek swojej prężności przenika w głąb ciała porowatego w każdym kierunku. Przedostając się do naczyń włoskowatych bądź to wskutek skraplania, bądź z powodu przyciągania cząsteczkowego para wodna może zawilgacać budynek niemal w każdej jego części (program uprawnienia budowlane na komputer).
Do podstawowych rodzajów zawilgocenia należy zaliczyć:
- zawilgocenie parą wodną z powietrza,
- zawilgocenie w ośrodku wodnym,
- zawilgocenie budowlane (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wymienione rodzaje zawilgocenia mogą występować każde indywidualnie, lecz najczęściej występują równocześnie.
Zawilgocenie parą wodną z powietrza występuje przy jej skraplaniu wskutek różnicy ciśnień pary wodnej. Ten rodzaj zawilgocenia występuje również wskutek sorpcyjności materiałów budowlanych. Zawilgocenie parą wodną jest zjawiskiem dobrze znanym, lecz niełatwym do zwalczania i wymagającym specjalnego projektowania przegród budowlanych.
Zailgocenie w ośrodku wodnym występuje przede wszystkim w budowlach podziemnych, które stykają się z wodami gruntowymi, oraz w budowlach wodnych, zbiornikach i wszelkich budynkach i elementach, które stykają się z wodą oprócz pary wodnej w powietrzu (uprawnienia budowlane).

Za bezpośrednią styczność z wodą uważa się zetknięcie bezpośrednie, na przykład przez zanurzenie w wodzie; przez pośrednią rozumie się styczność ciała suchego z zawilgoconym. W ostatnim przypadku zawilgocenie następuje wskutek przemieszczania się wilgoci pod wpływem sił włoskowatych lub z powodu różnicy temperatur.
Zawilgocenie budowlane powstaje w okresie budowy wskutek procesów technologicznych. Wilgoć budowlana wprowadzana jest do budowli przy wznoszeniu ścian, stropów i innych konstrukcji (wykonywanych przy zastosowaniu procesów na mokro), wskutek opadów atmosferycznych w okresie, kiedy budowla nie jest jeszcze zabezpieczona, jak również z powodu nawilżenia materiałów budowlanych na placu budowy oraz innych podobnych przyczyn (program egzamin ustny).

Mechanika zawilgocenia budowli

Zjawiska sorpcji polegają na wzroście stężenia różnych substancji w jednej z faz lub na granicy faz. Rozróżniamy dwie grupy zjawisk sorpcji, ą mianowicie: absorpcję i adsorpcję. Mechanika zawilgocenia budowli w środowisku powietrznym zajmuje się głównie adsorbcją.
Absorpcja polega na przenikaniu jakiejś substancji w masę sorbenta (absorbenta). Proces ten przebiega powoli i stan równowagi w niektórych przypadkach ustala się po bardzo długim okresie czasu (opinie o programie).

Adsorpcja polega na zjawisku powierzchniowego zagęszczania się niektórych substancji. Jednakże procesy związane z adsorpcją różnią się między sobą i w związku z tym rozróżniamy 3 rodzaje adsorpcji: sorpcję powierzchniową, adsorpcję kondensacyjną i chemisorpcję.
Sorpcja powierzchniowa (adsorpcja właściwa) polega na zagęszczeniu się substancji na powierzchni adsorbenta pod działaniem sił przyciągania międzycząsteczkowego (sił Van der Waalsa). Procesy sorpcji odbywają się bardzo szybko. Jeżeli mamy do czynienia z adsorbentem w postaci ciała porowatego, proces sorpcji może ulec pewnemu opóźnieniu w zależności od przelotowości porów i naczyń włoskowatych, jednakże czas ten w praktyce wynosi kilka lub kilkanaście minut.

Adsorbcją kondensacyjna (tzw. kondensacja włoskowata) polega na skraplaniu par lub gazów w porach adsorbenta. Zjawiska te należą do odwracalnych i przbiegają bardzo szybko (segregator aktów prawnych).
Chemisorpcja polega na zagęszczaniu się substancji adsorbowanych na powierzchni adsorbenta dzięki działaniu sił wartościowości. Powierzchnia adsorbenta uzyskuje jednocząsteczkową warstwę mało trwałego związku chemicznego pomiędzy cząsteczkami adsorbenta (np. porowatego materiału budowlanego) a cząsteczkami substancji adsorbowanej (np. wody) (promocja 3 w 1).

W praktyce badań wilgotności materiałów budowlanych te trzy rodzaje sorpcji traktuje się łącznie, ponieważ przebiegają one najczęściej równocześnie. Procesy zawilgocenia wskutek wymienionych wyżej zjawisk sorpcji zachodzą często równocześnie z procesami wywołanymi procesami absorpcji, co w rezultacie powoduje znane wszystkim badaczom trudności w rozróżnianiu tych zjawisk.