Złącza ścian osłonowych

Rozróżniamy złącza ścian osłonowych lekkich i ciężkich (uprawnienia budowlane). Przede wszystkim należy rozpatrzyć konstrukcje złączy ścian lekkich. Płyty osłonowe lekkie powinny być łatwo wymienialne i łatwe w naprawie; z tego względu zamocowania powinny być typowe, nieskomplikowane, a jednocześnie pozwalające na regulacje ścian w trzech kierunkach. Tolerancja wymiarowa na odkształcalność powierzchni ścian powinna być większa niż tolerancja ze względu na wykonawstwo (program na telefon). Połączenia ścian osłonowych powinny spełniać następujące warunki:

1) zabezpieczać przed przenikaniem do wnętrza pomieszczeń wody i wiatru;

2) posiadać swobodę odkształceń;

3) umożliwiać odprowadzenie wody i skroplonej pary wodnej z wnętrza na zewnątrz ścian (drenaż);

4) pozwalać na naturalną wentylację ścian;

5) uniemożliwiać sączenie się wilgoci i skroplonej pary wodnej przez łączniki metalowe;

6) spełniać odpowiednie wymogi przeciwpożarowe;

7) powinny być proste w wykonaniu i montażu (program na komputer).

Elastyczny materiał uszczelniający

Ze względu na drenaż i odprowadzenie wody ze ścian styki można wykonywać dwóch rodzajów: otwarte i zamknięte (program egzamin ustny). Przy złączach zamkniętych łatwiej jest uniknąć mostków cieplnych, stosując oddzielenie konstrukcji i części metalowej od okładziny przy pomocy materiałów izolacyjnych. Szczególnie ważne jest zaprojektowanie w połączeniu szczeliny o odpowiednich wymiarach oraz zastosowanie w nim właściwego materiału uszczelniającego. Według Hunta głębokość spoiny nie powinna być mniejsza niż 15 mm, szerokość jej zaś nie mniejsza niż 3,2-4,6 mm i nie większa niż 6,4-r-9,6 mm.

Pod wpływem światła i powietrza materiał uszczelniający starzeje się i ciemnieje, a tym samym traci swoje pierwotne własności (opinie o programie). Materiał uszczelniający powinien być nie tylko wodoszczelny, ale również elastyczny — tak aby mógł rozszerzać się i kurczyć w granicach wywołanych odkształceniami konstrukcji. Zwykłe materiały uszczelniające mają żywotność 3—4 lata. Bardzo dobre materiały uszczelniające mogą pracować nawet do 50 lat, ale koszt ich produkcji jest bardzo wysoki.

Należy więc liczyć się raczej z wymianą uszczelek co pewien czas i zapewniać możliwość łatwej wymiany. Oprócz materiałów uszczelniających stosuje się w złączach wkładki z tworzyw sztucznych, służących również do zabezpieczenia złącz przed przedostawaniem się wody do pomieszczeń (segregator aktów prawnych).

Są to najczęściej wkładki profilowane przystosowane do złącz danego typu płyt. Na wkładki szczelne szczególnie nadają się PCW oraz kauczuk z neoprenem. Wymagania w stosunku do materiałów (kitów) i wkładek uszczelniających sprowadzają się do: długowieczności, odporności na wysychanie i pękanie, dobrego lepienia się i przylegania do materiałów ścian, posiadania dostatecznej rozciągliwości, małego współczynnika skurczu, niezmienności własności fizyko-chemicznych w granicach od —30°C do H-50UC.

Oprócz tych podstawowych cech kity powinny odznaczać się odpornością na wpływy atmosferyczne, na korozję, utratę zabarwienia itp (promocja 3 w 1). W podsumowaniu należy raz jeszcze podkreślić, że nie można stosować zbyt długich złączy (szczególnie pionowych) i zawczasu trzeba przewidywać wymianę w nich wkładek.