Zmiana miejsca pracy

W metodzie potokowej poszczególne formy zmieniają miejsce pracy, natomiast stanowiska pracy i urządzenia technologiczne pozostają na miejscu (program uprawnienia budowlane na komputer).
Czas pracy i zakres czynności na poszczególnych stanowiskach nie musi być jednakowy.

Metoda potokowa pozwala na pewne zmiany na poszczególnych stanowiskach, a ponadto umożliwia również w większym lub mniejszym zakresie zmiany w asortymencie produkowanych elementów. W metodzie taśmowej poszczególne formy przemieszczane są z jednego na następne stanowisko pracy w stałym i jednakowym rytmie. Czas pracy na każdym stanowisku jest jednakowy i stały w całym cyklu produkcyjnym. Praca na każdym stanowisku ma charakter pracy wymuszonej, ponieważ musi być wykonana w ciągu ściśle określonego czasu. Niedotrzymanie tego warunku przedłuża rytm pracy na wszystkich stanowiskach.

W metodzie taśmowej nie ma zasadniczo możliwości zmiany produkowanych elementów jednego typu bez przebudowy całego zakładu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Agregatami nazywane są w zasadzie specjalne maszyny, wykonujące pojedyncze skomplikowane czynności produkcyjne lub maszyny wieloczynnościowe, zautomatyzowane, przystosowane do produkcji zasadniczo jednego rodzaju prefabrykatów. Agregaty stosowane są w nowoczesnych metodach produkcji stacjonarnej i produkcji potokowej, które określamy wówczas jako metody agregatowo-stacjonarne bądź agregatowo-potokowe.
W zależności od czasu zamierzonej eksploatacji - na wytwórnie:
- stałe, budowane zwykle na okres od 15 do 25 lat; przy czym minimalnym okresem amortyzacji tych inwestycji jest okres 8 lub 10 lat,
- poligonowe, czasowe, budowane na krótki, ograniczony okres produkcji, najczęściej 3 do 5 lat;
- poligonowe stałe, przewidziane na co najmniej 8- lub 10-letni okres produkcji;
- przyobiektowe, uruchamiane bezpośrednio przy budowanym obiekcie i produkujące prefabrykaty dla tego obiektu (uprawnienia budowlane). Czas trwania tych wytwórni związany jest z cyklem realizacji inwestycji i wynosi zwykle od 1 roku do 3 lat.
- W zależności od miejsca produkcji - na wytwórnie:
- stałe, nieprzenośne,

Dla oceny rozwiązań i metod technologii produkcji nie wystarcza samo kryterium kosztów, gdyż wskaźnik ten nie uwzględnia wielu czynników mających wpływ na społeczną użyteczność i efektywność produkcji (program egzamin ustny).

Dlatego też przy ocenie procesu produkcyjnego posługujemy się wskaźnikami cząstkowymi w postaci tzw. wskaźników techniczno-ekonomicznych produkcji.
Do podstawowych wskaźników techniczno-ekonomicznych obecnie stosowanych należą: wydajność, pracochłonność, metalochłonność produkcji, zużycie energii elektrycznej, kapitałochłonność, koszt własny oraz ekonomiczna efektywność nakładów.
Wydajność produkcji może być określana jako:
Wydajność roczna produkcji wytwórni, linii technologicznej itp., wyrażona w jednostkach objętości lub w sztukach wyprodukowanych prefabrykatów, bądź w jednostkach powierzchni elementów przekryć itp. jest to wskaźnik maksymalnego wykorzystania mocy produkcyjnej wytwórni, linii technologicznej (opinie o programie).
- Pracochłonność produkcji jest wskaźnikiem zużycia czasu roboczego w procesie głównym produkcyjnym na wykonanie 1 m3 prefabrykatów i określana jest w rob./godz/m3.
- Metalochłonność produkcji jest wskaźnikiem ciężaru maszyn i urządzeń technologicznych, przypadającego na 1 m3 elementów prefabrykowanych wyprodukowanych w ciągu roku i określana jest w kG/m3.
- Zużycie energii elektrycznej na 1 m3 betonu określane jest w kWh/m3 (segregator aktów prawnych).
- Kapitałochłonność jest wskaźnikiem charakteryzującym nakłady inwestycyjne przypadające na 1 m3 elementów wyprodukowanych w ciągu roku i określana jest w zł/m3.
- Koszt własny produkcji jest wskaźnikiem określającym bezpośredni koszt własny wytworzenia 1 m3 prefabrykatów i podawany jest w zł/m3 (promocja 3 w 1).

Ekonomiczna efektywność nakładów jest wskaźnikiem określającym wartość nakładów inwestycyjnych na wybudowanie i uruchomienie wytwórni lub linii technologicznej wraz z kosztami eksploatacyjnymi, przypadającymi na 1 m3 elementów wyprodukowanych w ciągu roku i określana jest w zł/m3.