Znaczenie usztywnień przekroju uprawnienia budowlane

Własow szczególnie mocno podkreśla znaczenie usztywnień przekroju poprzecznego w teorii prętów cienkościennych (program uprawnienia budowlane na komputer). Usztywnienia zastosowane w wystarczającej liczbie jako przepony przyczyniają się do utrzymania niezmiennego przekroju, natomiast wykonane jako przewiązki pozwalają znacznie podwyższyć nośność profilu otwartego na skręcanie, przybliżając ją do nośności profilów zamkniętych.

Przewiązki takie mają zwykle sztywne połączenia z krawędziami profilu. Przeciw stawiają się one powstawaniu spaczenia profilu. Wskutek zmniejszenia spaczenia jego wpływ na pracę pręta można w wielu przypadkach pominąć, traktując taki pręt nie jako cienkościenny, lecz jako pryzmatyczny (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Już w pierwszej pracy z dziedziny prętów cienkościennych Wagner zwrócił uwagę na to, że odkształcenie ścianek obniża nośność pręta ściskanego.

Rozpatrywał on kątownik równoramienny przyjmując, że podczas wyboczenia półki profilu odchylają się. Później Kappus i Własow przyjęli upraszczającą hipotezę sztywnego konturu. W lekkich elementach z kształtowników giętych dawanie przepon jako użebrowania poprzecznego jest albo trudne, albo nieopłacalne, gdyż znacznie podwyższy koszty wytwarzania. Wówczas jest celowe zaniechanie wykonania przepon lub przewiązek (uprawnienia budowlane). Pociąga to za sobą konieczność uwzględnienia w obliczeniach zniekształcenia konturu. Przy rozpatrywaniu zagadnień stateczności wystarcza w zasadzie obliczenie pręta w założeniu sztywnego konturu na wyboczenie ogólne lub zwichrzenie, a następnie na wyboczenie lokalne, i przyjęcie za miarodajną nośności mniejszej z takich warunków.

Tylko dla nielicznych przypadków tak oceniona nośność może być nieco za wysoka, co nie ma praktycznego znaczenia (program egzamin ustny). Natomiast przy rozpatrywaniu wytrzymałości i ugięć należy je wyznaczać z uwzględnieniem wyboczenia lokalnego, a przed równoczesnym skręcaniem trzeba bronić się za pomocą środków konstrukcyjnego kształtowania elementów.
Momenty statyczne i momenty bezwładności dla profilów złożonych z kilku ścianek płyt najłatwiej wyznaczyć metodą mnożenia pól i rzędnych wykresów funkcji podcałkowych. Ta metoda arytmetyczna jest powszechnie znana przy rozwiązywaniu zagadnień statyki metodą sił. W tym celu sporządza się wykresy pól wycinkowych co, odciętych i rzędnych y w układzie współrzędnych prostokątnych (opinie o programie).

Wykresy są liniowe. W przypadku profilów o ściankach zakrzywionych wykresy są krzywoliniowe. Wówczas najłatwiej jest obliczać funkcje podcałkowe w układzie biegunowym. Można również zastąpić wykresy krzywoliniowe wykresami o linii łamanej z żądanym przybliżeniem.

Kształtowniki gięte

Kształtowniki gięte ze względu na ich produkcję mają naroża zaokrąglone. Jeśli wewnętrzny promień zaokrąglenia nie przekracza półtorakrotnej grubości przyległej ścianki, to przy obliczaniu wartości geometrycznych cech profilu można pomijać zaokrąglenia, uważając, że ścianki przecinają się w swych osiach. Popełniony w ten sposób błąd rzadko przekracza 5%.

Jeżeli wewnętrzny promień zaokrąglenia przekracza półtorakrotną grubość przyległej ścianki, to należy przyjmować kontur profilu złożony ze ścianek płyt i ścianek wycinków walcowych.
Pręty skręcane z kształtowników giętych należy kształtować tak, aby miały one większą sztywność na skręcanie. Profile otwarte mają taką sztywność znacznie niższą od profilów zamkniętych mimo tego samego pola przekroju poprzecznego, przykładu sztywność na skręcanie rury okrągłej ze szczeliną jest około trzydzieści razy mniejsza niż sztywność takiej samej rury bez szczeliny (segregator aktów prawnych).

Sztywność na skręca pręta o profilu otwartym można w niedużym stopniu zwiększyć przez zastosowania żeber poprzecznych, a zwłaszcza przepon czołowych. Duże zwiększenie sztywne można uzyskać, łącząc swobodne krawędzie profilu skratowaniem lub też przewikami. Dzięki takim stężeniom można doprowadzić do tego, że sztywność prof ąuasi-zamkniętego jest już tylko niewiele mniejsza od sztywności profilu zamkniętego.
Obliczanie profilów stężonych omówione jest w pracach. Przybliżony sposób uwzględniania skratowania i przewiązek przy obliczaniu sztywności na ścinanie jest podany w pracy (promocja 3 w 1).

Zasadniczo dążeniem konstruktora powinno być takie kształtowanie elementów konstrukcji, aby wzajemne oddziaływanie tych elementów odbywało się bez powstwania momentów skręcających lub bimomentów albo też aby działanie takie obciążeń zewnętrznych przekazywać na układ elementów płaskich. Wystąpiło wówczas tylko zginanie.