Aparatura telewizyjna

Wbrew ogólnym mniemaniom wieże telewizyjne służą nie tylko telewizji, ale również innym rodzajom służby łączności. Aparatura telewizyjna nadawczo-odbiorcza pracuje na bardzo dużych częstotliwościach, tak że długość fal wynosi od kilku do kilkudziesięciu centymetrów (fale ultrakrótkie) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Odbiór fal tego zakresu możliwy jest w zasadzie w granicach zasięgu optycznej widoczności anteny stacji nadawczej i odbiorczej. Stąd przy budowie linii radiowo- -telewizyjnych realizujących połączenia na duże odległości buduje się stacje przekaźnikowe w odległościach ok. 50-60 km (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Odległość tę można regulować wysokością masztów antenowych oraz wykorzystaniem konfiguracji terenu. Telewizja wymaga więc umieszczenia anten na dużej wysokości, tak aby mogły one uchwycić fale, które biegną po prostej. Obsługa telewizyjna pewnego obszaru wymaga budowy systemu anten i przekaźników w odległościach warunkujących uchwycenie fal. Zrozumiale, że wykorzystuje się chętnie naturalne wzniesienia terenu, budując na nich stacje przekaźnikowe.

Im wyższe maszty tym rzadziej można je ustawiać. Oprócz wież-nadajników i wież przekaźnikowych nadawczo-odbiorczych, wykonuje się również wieże przekaźnikowe lokalne, transmitujące program do miejscowości zasłoniętych wzgórzami lub leżących w kotlinach (uprawnienia budowlane).
Wieże telewizyjne wykorzystuje się również do nawiązania łączności optyczno-telefonicznej, wymagającej zainstalowania aparatury antenowej (anteny paraboliczne), które w zależności od średnicy i modulacji częstości pozwalają na 100 do 600 równoczesnych rozmów telefonicznych.

Przykład zainstalowanych na wieży w Dortmundzie urządzeń (średnica anten 3,0 m, modulacja częstości 2000 MHz, równocześnie 120 rozmów). Łączność telefoniczną pomiędzy pojazdami (rozmowa z jadącego samochodu) umożliwiają specjalne urządzenia antenowe zainstalowane w głowicy wieży. W Dortmundzie np. pracują one przez górny maszt stalowy na częstości 160 MHz (program egzamin ustny). Głowica wieży mieści wewnątrz, oprócz niezbędnych urządzeń łączności, w większości przypadków również pomieszczenia przeznaczone na restauracje, kawiarnie oraz tarasy widokowe do oglądania okolicy z dużej wysokości. Wymaga to zainstalowania wind o odpowiednio dużej przepustowości, maszynowni, pomieszczeń klimatyzacyjnych i całego zaplecza restauracji.

Rozwiązania te są często bardzo oryginalne i pomysłowe, np. pomieszczenie restauracji, od zewnątrz przeszklone, obraca się powoli dookoła osi wieży, tak że widz ogląda całą panoramę kilka razy w ciągu godziny. Na głowicy instaluje się również znaki i oświetlenia reklamowe oraz światła ostrzegawcze dla komunikacji lotniczej. Studia telewizyjne oraz pozostałe urządzenia technologiczne umieszcza się zwykle u podnóża wieży.

Obliczenie statyczne

Obliczenie statyczne wieży powinno ująć wszystkie przypadki 9bciążeń, które mogą wystąpić przy wysokich budowlach. Na ich podstawie oblicza się momenty zginające i siły podłużne w każdym przekroju wieży, a następnie wymiaruje lub sprawdza naprężenia (opinie o programie).
Podstawowym obciążeniem wieży jest parcie wiatru, które należy traktować jako obciążenie dynamiczne. Rozważania dotyczące działania wiatru, podane w p. 4.3 dla wysokich kominów żelbetowych, zachowują swą ważność i dla wież telewizyjnych.

Również dane dotyczące wpływu odkształcenia i przechyłu trzonu wieży na momenty zginające (tzw. momenty drugiego rzędu) jak i wpływu wstrząsów (trzęsienie ziemi, szkody górnicze) pokrywają się dla wież (segregator aktów prawnych). Dodatkowo występują: obciążenia z masztu antenowego, obciążenia z urządzeń umieszczonych w głowicy i obciążenia użytkowe w głowicy (tłum ludzi na trasach widokowych i w restauracji). W uzasadnionych przypadkach konieczne jest uwzględnienie sprężystości podłoża pod fundamentem.

Do wymiarowania przyjmuje się najniekorzystniejszy schemat z następujących obciążeń:
- ciężar własny trzonu, głowicy i anteny ze wszystkimi urządzeniami stałymi,
- obciążenie użytkowe głowicy umieszczone jednostronnie b’) lub dwustronnie b"),
- działanie wiatru (statyczne i dynamiczne),
- wpływ odkształcenia sprężystego trzonu,
- wpływ przechyłu trzonu (wskutek osiadania lub eksploatacji górniczej),
- wpływ wstrząsów sejsmicznych (promocja 3 w 1).